Artykuły z kategorii Zohar

Zapobiegać prognozom Księgi Zohar

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Jak Księga Zohar, która została napisana w II wieku naszej ery, mogła przewidzieć wydarzenia, które zachodzą teraz?

Odpowiedź: Chociaż Księga Zohar została napisana dwa tysiące lat temu, to jej autorami byli ludzie, odczuwający wszystkie naturalne procesy, które zmieniały, zmieniają i będą zmieniać ludzkość.

Procesy te odkrywamy chronologicznie. Ale w rzeczywistości, jeśli wzniesiesz sie powyżej czasu – a czas – w zasadzie, w duchowym osiągnięciu nie istnieje – to wtedy widzisz wszystko od początku do końca. Widzisz to, co ma się wydarzyć w świecie.

Jeżeli człowiek będzie się naprawiał i będzie naprawiał swoją cywilizację, to przewidziane w Księdze Zohar, niepożądane wydarzenia mogą nie wystąpić. W przeciwnym wypadku surowe siły natury będą wywierać na nas presję, zmuszając nas do naprawy. Dlatego Zohar opisuje to, w jaki sposób wszystko będzie się wydarzać, jeśli człowiek swoją dobrą interwencją nie będzie łagodził tych sił.

Na dzień dzisiejszy jesteśmy jeszcze dalecy do zbliżenia się między sobą, które pozwoliłoby złagodzić twarde siły naszego rozwoju i dlatego spełnia się to, co dwa tysiące lat temu przepowiedziała Księga Zohar.

Daj Bóg, żeby udalo się nam zapobiec spełnieniu przepowiedni Zohar.

Z programu TV „Rozmowy z Michaelem Laitmanem” 16.12.2015


W rękach wielkich kabalistów

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Jakich napraw dokonali dla nas kabaliści poprzednich pokoleń?

Odpowiedź: Baal HaSulam pisze we „Wstępie do Nauki Dziesięciu Sfirot”, pkt 11: Mędrcy Talmudu ułatwili nam drogę Tory bardziej niż mędrcy Miszny, ponieważ … dostarczyli nam nowe narzędzie w miejsce opisanego w Misznie ascetyzmu – „światło, zawarte w Torze” w którym znajduje się siła, wystarczająca, aby zawrócić człowieka do Zródła“.

Dlaczego Mędrcy Talmudu zastąpili drogę ascetyzmu („jedz tylko kawałek chleba z solą, zapijaj naparstkiem wody, śpij na ziemi, żyj skromnym życiem i przykładaj wysiłki w Torze”) tylko na zajęcia Torą? Dlatego, że oni naprawili sieć połączenia między nimi a w tym samym ogólnym systemie dusz już znajdują się dusze, które działają w tym systemie i my możemy korzystać z ich pomocy.

W ogólnym systemie dusz po rozbiciu znajdują się rozbite dusze. I chociaż na rysunku przedstawiamy je sobie jakby rozrzucone w okręgu, ale w rzeczywistości istnieje tam ścisła hierarchia, która istniała w świecie Nekudim do rozbicia. Zgodnie z tą hierarchią dusze rozbijają się i spadają w dół – każda dusza zgodnie z poziomem swojej grubości pragnienia, to znaczy dusze z większym pragnieniem spadają niżej.

W całej tej sieci istnieją specjalne dusze – tysiące kabalistów, połączonych między sobą specjalną więzią. Jest to jakby szkielet duchowego systemu.

2011-05-17_rav_zohar-la-am-mishpatim_lesson_n18

Czytając ich rękopisy, ściągamy na siebie świecenie z tej sieci połączenia, którą oni zbudowali między sobą. To świecenie naprawia nas – zamiast drogi cierpienia i niedostatku, po której szli ludzie w przeszłości, nie przebudzając światła, a narażając się na cierpienie, żeby oni pomogli im rozbić swoje ego.

Dla nas taka droga jest niemożliwa, ponieważ jesteśmy słabi i nie jesteśmy w stanie walczyć ze swoim ego bezpośrednio. Możemy to zrobić, przebudzając sieć połączenia, która już istnieje. My jakby znajdujemy się na rękach tych samych kabalistów z przeszłości, jak dziecko na rękach troskliwej matki i oni troszczą się o nas.

Łączymy się z ich rękopisami – szczególnie z księgą Zohar, tekstami Ari i Baal HaSulama i otrzymujemy stamtąd światło, opiekę i troskę tych wielkich dusz.

Z lekcji do Księgi Zohar, 17.05.2011


Przyjmijcie nas do swojego grona!

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Czy sieć połączenia wielkich kabalistów przeszłości pracuje także nad duszami, które jeszcze nie przebudziły się do duchowego?

Odpowiedź: Nie. Ponieważ ci ludzie nie zwracają się do nich o pomoc. Możesz studiować Torę, czytać tysiące książek – i to nic w tobie nie zmieni.

Ponadto, jeśli czytasz teksty kabalistów, nawet z zamiarem, aby robić postępy, pytanie jest w tym, czy znajdujesz się w grupie, czy pragniesz stworzyć razem z innymi taką formę połączenia, która istnieje między tymi kabalistami.

Czy chcemy stworzyć w połączeniu między nami taką sieć połączenia, jak między nimi? Czy chcemy przejść od połączenia między rozbitymi duszami, które myślą tylko o tym, jak rozkoszować się różnego rodzaju ziemskimi rozkoszami – w więź, łączącą naszych świętych Praojców – wielkich kabalistów wszystkich pokoleń, przejść od rozbitego systemu połączenia pomiędzy duszami – do naprawionego systemu? My prosimy ich o pomoc w upodobnieniu się do nich, aby oni przyjęli nas do swojego grona.

Z lekcji do Księgi Zohar, 17.05.2011


Chcę stać się wielkim!

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Czy istnieje jakieś połączenie między siecią stosunków między nami i siecią połączenia  między wielkimi kabalistami, których dzieł uczymy się?

Odpowiedź: Musimy upodobnić się jak najbardziej do tej sieci połączenia, która łączy między sobą tych wielkich kabalistów. Mały rośnie ze względu na fakt, że chce być podobny do dużego.

Ten „duży” – to sieć połączenia, którą stworzyli między sobą kabaliści. „Mały” – to my, pragnący  włączyć się w nią, być w niej, upodobnić się do niej.

Z lekcji do Księgi Zohar, 17.05.2011


Odkrywając Zohar

каббалист Михаэль ЛайтманKomentarz: Kiedy zaczynamy czytać Księgę Zohar, często Pan zadaje nam pytanie: „Czy macie o co prosić Stwórcę?”

Odpowiedź: Oczywiście, w przeciwnym razie do czego jest ci potrzebna Księga Zohar? Po co ją otwierasz? – Aby ujawnić prawdę.

Prawda odkrywa się, tylko jeśli pobudzasz prawą linię, miłość. Pobudzając ją, powinieneś zrozumieć, poczuć, odkryć, że w tobie w rzeczywistości nie ma żadnej miłości, jest tylko nienawiść. I na dodatek taka, że nie jesteś nawet w stanie siedzieć razem ze swoimi przyjaciółmi.

Dlatego, aby nie pozostać obojętnym wobec siebie, konieczne jest żądanie, aby Stwórca nam to wszystko odkrył: i miłość, i nienawiść, i interakcje, starcia między sobą. Brakuje nam tego trzeciego faktora –zwracania się do Stwórcy!

Stwórca – jest to siła, warunek, system wymagający stałego połączenia. A gdy tak się nie stanie, będzie to wymagało dużo pracy. Nic z tym nie zrobisz, te etapy nie są do przeskoczenia.

Z programu TV „Tajemnice wiecznej Księgi”, 06.05.2015


Wskazówki do czytania księgi Zohar

каббалист Михаэль ЛайтманWskazówki, jak pracować podczas czytania księgi Zohar:

Zaczynam czytać razem ze wszystkimi i słuchać. Ale na początku nie słucham osoby czytającej, nie chcę słuchać i myśleć o tekście. Myślę tylko o połączeniu z grupą i ze Stwórcą w intencji, aby wyższe światło utrzymywało mnie w tym stanie i coraz bardziej zwiększało mój stan połączenia.

Jeśli uda mi się utrzymać w takim stanie przez kilka minut, wtedy pozwalam sobie rozpocząć słuchanie. Ciągle skaczę jak spławik na wodzie, cały czas sprawdzając siebie, czy muszę więcej słuchać czy mniej, czy widzieć litery czy nie. Ale najważniejsze jest to, żebym się trzymał stale „na wodzie”, w połączeniu.

W tej mierze, w jakiej mogę dodać tu swoje wrażenia z tekstu (na przykład on poruszył mnie, ponieważ już przeżyłem podobne stany), na tyle pozwalam sobie włączyć ten tekst do połączenia. W przeciwnym razie lepiej, żebym w ogóle go nie słyszał. Najważniejsze jest to, aby moje myśli cały czas pozostawały prawidłowe.

To oznacza, że przede wszystkim wszyscy razem chcemy być w połączeniu z wyższą siłą, we wzajemnym poręczeniu, w jedności, a Stwórca nas wzmocni i sklei ze sobą. I o ile jest to możliwe, dodajemy do tego to, co jest opisane w tej księdze.

Zohar opowiada o wszelkiego rodzaju zmianach, trasach prowadzących, drogach, ścieżkach: naczyniach włosowatych, komórkach, narządach tego jednolitego systemu, objaśniając, jak on pracuje. A ja muszę się starać, aby także utrzymywać się w tym.

Chcemy czuć się jak pod prysznicem otaczającego światła lub w oceanie światła, w samej jego głębi, żeby ono ciągle oddziaływało na nas. Im ściślej łączymy się ze sobą, tym silniejszy jest jego wpływ. Należy poczuć, że znajdujemy się w oceanie wyższego światła, a słowa księgi Zohar przenikają nas.

W tej mierze, w jakiej będziemy w stanie dołączyć je do naszych intencji i naszej jedności, na tyle pozwalamy im wejść w nasze serce i umysł. A jeśli one przeszkadzają i rozpraszają nas w połączeniu, to nie pozwalamy im przeniknąć w nas.

Z lekcji do księgi Zohar. Przedmowa, 02.03.2014


Metoda duchowych narodzin

каббалист Михаэль ЛайтманJak można osiągnąć wieczność i doskonałość? – Zgodnie z prawem podobieństwa właściwości.

Jeżeli światło i pragnienie są odwrotne w stosunku do siebie, światło anuluje pragnienie. Jeśli są podobne do siebie, wówczas wspierają się wzajemnie.

Wtedy czujemy, że istnieją – to się nazywa życie wieczne. Właśnie do tego przeznaczona jest nauka kabały.

Aby doprowadzić nas do takiego stanu, umiejętności życia wiecznego i poczuć naszą prawdziwą rzeczywistość, podobieństwo do Stwórcy, powinniśmy przejść proces naprawy.

Wszystkie te naprawy polegają na tym, aby pragnienie rozkoszowania stało się podobne do światła, aby osiągnąć zgodność z prawem podobieństwa właściwości.

Na tym polega cała naprawa. Albo jesteśmy przeciwieństwem Stwórcy, jak zostaliśmy stworzeni początkowo, albo stopniowo osiągamy Jego podobieństwo.

Naprawiamy siebie, dopóki światło i pragnienie nie połączą się – i w takim momencie rodzimy się w duchowym.

Ta metoda naprawy nazywa się nauką kabały (kabała w języku hebrajskim znaczy „otrzymanie“) – jest nauką o tym, jak otrzymać światło w pragnienie, żeby nie zniknęło, a ja żebym poczuł swoją wieczną prawdziwą rzeczywistość. To naprawdę ogromna i niełatwa wiedza.

Niezbyt dobrze rozumiemy, jak to można urzeczywistnić. Ale na tym polega całe nasze wewnętrzne pragnienie, którego nawet nie jesteśmy świadomi. W tym celu istniejemy i podświadomie cały czas tego szukamy.

Etap, na którym po raz pierwszy osiągamy kontakt ze światłem, czujemy go w swoim pragnieniu i ono w nas zostaje, to znaczy, my osiągamy życie wieczne, światło jest w nas i nie rozstajemy się już z nim – te duchowe narodziny nazywają się wyjściem z Egiptu.

Do tego czasu powinniśmy znajdować się w egipskim wygnaniu, w ramach przygotowań do duchowych narodzin, do zbawienia.

Dlatego tak wiele uwagi poświęcamy studiowaniu tych etapów, które powinniśmy przejść w egipskim wygnaniu, żebyśmy jak najszybciej mogli z niego wyjść, z pomocą wszelkich możliwych sposobów, przygotowanych dla nas przez wszystkie pokolenia kabalistów.

Z lekcji do księgi Zohar, 25.03.2010


Aby żyć wiecznie!

каббалист Михаэль ЛайтманKsięga Zohar. Rozdział „Truma” p.432: … Wszyscy ludzie na świecie wiedzą, że umrą i zamienią się w proch, dlatego wielu z nich dokonuje powrotu do swojego Gospodarza z powodu tego strachu i boi się przed nim grzeszyć.

Pytanie: Co to znaczy „umrzeć”?

Odpowiedź: „Umrzeć” czy „żyć” – wszystko to mówi o pragnieniu. Według Zoharu „żywy” –  oznacza „oddający”, a „martwy” – „otrzymujący”.

W duchowym nie ma życia i śmierci. To w naszym świecie mówimy o życiu i śmierci, ponieważ odczuwamy tylko jedną formę istnienia i widzimy, że ta forma jak gdyby znika przed nami. Myślimy, że życiem nazywa się ciało, kiedy ono oddycha, a śmiercią – kiedy przestaje oddychać.

Ale dla człowieka, który zaczyna odczuwać duchowe, taka różnica wydaje się być bardzo dziwna: jak jest to możliwe, że na tej podstawie możemy zdefiniować różnicę między istniejącym i nieistniejącym, żywym i martwym? Przecież on przechodzi w postrzeganie innej formy istnienia i dla niego znikają ziemskie pojęcia życia i śmierci.

Jeśli człowiek przechodzi do ważniejszych percepcji i dla niego oddawanie uważane jest za życie, a otrzymywanie – za śmierć, to on podnosi się z poziomu zwierzęcego na poziom człowieka i wtedy życiem nazywa przebywanie na ludzkim poziomie, a śmiercią – na zwierzęcym i nie wiąże życia i śmierci z istnieniem  zwierzęcego ciała.

Wtedy to zwierzęce ciało jakby znika z jego odczucia, traci swoją wartość w celu określenia jego stanu, życia i śmierci. Nawet jeśli ciało umiera, człowiek znajduje się już na innym poziomie pragnienia, w odczuciu życia i śmierci w odniesieniu do duchowego i z nim jest zlany.

Dlatego ten świat już nie tworzy dla niego przerw w procesie rozwoju duszy.

Z lekcji do księgi Zohar, 07.08.2011


Optyczne złudzenie

Pytanie: Jeśli nie ma oddzielnych dusz, to o czym jest napisane w księdze Zohar „w jaki sposób naprawia się jedna dusza”.

Odpowiedź: Cała księga Zohar mówi o naszym połączeniu w tą jedną duszę, ponieważ poza tą duszą nie ma nic. Istnieje  doskonały stan – jedna dusza i istnieje niedoskonały stan, kiedy ta dusza jest rozbita na wiele części. Powinniśmy zbliżyć się znowu do doskonałego stanu ..

Właściwie, to rozbicie istnieje tylko w naszej świadomości. Kiedy rozpoznamy, co jest zepsute, wtedy zobaczymy że wszystko jest naprawione. Muszę naprawić tylko swoją percepcję, swoje widzenie.

I dlatego nazywa się to „nauka kabały” („Kabała” – w przetłumaczeniu oznacza „otrzymywać”) jest to nauka o tym, jak otrzymuję, jak postrzegam rzeczywistość. To jest wszystko! Rzeczywistość jest doskonała i nie było żadnego rozbicia – wszystko to tylko względem otrzymujących, względem człowieka, postrzegającego ją.

Z lekcji do Księgi Zohar, 14.11.2011


Zbawienne zapominanie

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Często podczas lekcji dużo rozumiem, ale potem zapominam wszystko, co zrozumiałem. Czy to jest prawidłowe?

Odpowiedź: Właśnie zapominanie jest najlepszą właściwością człowieka, inaczej nie mógłby zmieniać swoich stanów. Przecież gdy pragnienie się zmienia, to zmienia się również umysł, obsługujący pragnienie.

Pamięć działa mechanicznie i odnosi się tylko do odpowiedniego jej pragnienia.

A jeśli musimy zmienić pragnienie z otrzymywania na obdarzanie, to nasza pamięć powinna wyczyścić się i zacząć obsługiwać nowe właściwości-pragnienia.

Dlatego człowiek nie musi martwić się o zapamiętanie materiałów, ale tylko o ich odczuwanie, o zwiększenie swojego pragnienia obdarzania, aby stało się ono bardziej wrażliwe, o tym, czy łączy się on podczas lekcji z pozostałymi i czy rozumie, że nie chce tego. Należy martwić się tylko o odczucia!

Więc nie martw się: umysł zawsze będzie rozwijał się obok odczuć. Będzie kształtował się w celu obsługi uczuć – w ten sposób zostaliśmy stworzeni przez naturę. Dlatego jest powiedziane, że „nie przez rozum się uczy”.

Kabała zostaje pojęta nie przez rozum: ilość wiedzy. Nie ma tu żadnych sprawdzianów tego, kto więcej zapamiętał lub zrozumiał. To serce rozumie!

I jeśli człowiek zapomina to, co usłyszał na lekcji, albo nie rozumie tego, jeśliczuje, że materiał zanika w miarę jego postępu („Tyle się uczyłem, tysiąc razy o tym słyszałem, ale mimo wszystko nie zrozumiałem”) –  to jest znak prawidłowego rozwoju.

Oznacza to, że on żąda zmiany swojego pragnienia, życzy naprawy, a nie po prostu mechanicznego napełnienia się wiedzą.

Dlatego też człowiek musi bardzo poważnie podchodzić do tego, czego wymaga od nauki, jakie zmiany w sobie chce zobaczyć.

Być może jego celem jest, aby być mądrym, więcej rozumieć? – Jak się mówi: „więcej mówić niż robić”, kiedy otrzymuje więcej wiedzy niż naprawy (przecież działanie jest naprawą).  I to jest duży błąd.

Z lekcji do księgi Zohar, 03.08.2010