Artykuły z kategorii Studia Kabały

Fragmenty z porannej lekcji,18.02.2018 cz.2

 ÐºÐ°Ð±Ð±Ð°Ð»Ð¸ÑÑ‚ Михаэль Лайтман Z lekcji do artykułu „Wiara ponad wiedzą“

Wewnątrz wiedzy” – jest to postrzeganie w pięciu cielesnych, zwierzęcych organach zmysłów, w których widzimy ten wyimaginowany świat, jak to później się wyjaśni, gdy zobaczymy prawdziwy, wyższy świat.

Nasza naturalna, wrodzona percepcja opiera się na otrzymywaniu, absorbowaniu wewnątrz. Ale przez studiowanie Kabały, pracę w grupie, światło powracające do źródła, dochodzimy do przeciwnego postrzegania świata, jak jest powiedziane: „Widziałem odwrotny świat” – nie w świetle otrzymywania, a w świetle obdarzania, podobnie do Stwórcy.

I wtedy czujemy Stwórcę, łączymy się z Nim i rozumiemy, że oprócz tej wyższej siły nie ma nic. W ten sposób zaczynamy poznawać wyższy świat – środek odkrycia nam Stwórcy.

Różnica jest tylko, czy wykorzystać swoje pragnienie rozkoszować się egoistycznie, ze względu na otrzymywanie wszystkiego wokół, czy iść wyżej wiedzy, pragnienia rozkoszować się, zdobywając nowe postrzeganie rzeczywistości – takiej, jaka istnieje w rzeczywistości, poza mną, obiektywnie.

I wtedy widzę nie siebie, nie swoje pragnienie „rozkoszować się”, a widzę światło, wyższą siłę, która wypełnia całą rzeczywistość, co nazywa się duchowym postrzeganiem, „wyżej wiedzy”, w obdarzaniu i miłości, w odbitym świetle. W ten sposób zaczynam odczuwać, gdzie naprawdę się znajduję.

Odkrywa się wewnętrzny wzrok i wchodzę w nowy, prawdziwy świat. Rozumiem, że wcześniej byłem zamknięty w swoim egoistycznym pragnieniu, które w ogóle nie istnieje, a po prostu jest  iluzją, która daje mi możliwość przez moje wysiłki wejść w wyższy, świetlisty świat, samemu osiągnąć Stwórcę i powiedzieć: „To jest mój Stwórca! To jest mój świat!”

***

Odkrywam nie Stwórcę, a to jak bardzo stałem się podobny do Niego w moim stosunku do grupy lub do świata.

***

Istnieją duchowe właściwości, które człowiek otrzymuje od nauczyciela, jak dziecko od ojca i matki, którzy muszą je urodzić i postawić na nogi. Ale potem ono rozwija się pod wpływem środowiska. I dokładnie tak samo dzieje się w rozwoju duchowym: najpierw człowiek otrzymuje od nauczyciela wiedzę, kierunek, ale potem musi z pomocą środowiska pracować nad sobą i prawidłowo się sformować.

Myślimy, że „wiara”, to wierzyć z zamkniętymi oczami, po prostu przyjmować na wiarę. W nauce Kabały „wiara” – to siła obdarzania, którą zyskujemy poprzez pracę w grupie i światło, które powraca do źródła. I to jest wiara „wyżej wiedzy”, dlatego że „wiedza” jest naszą naturalną, egoistyczną siłą otrzymywania.

***

Nie ma na świecie ani jednego człowieka niższego od ciebie. Jeśli widziałbyś prawdę, to zrozumiałbyś, że ty jesteś najniższym punktem Malchut, a cała reszta wokół ciebie są to właściwości dziewięciu wyższych sfirot wspólnej duszy, które oczywiście, są wyższe od ciebie ze względu na właściwości.

Musimy nastroić się na takie poprawne postrzeganie, skalibrować się. Przecież oprócz człowieka istnieje tylko Stwórca. A wszystkie egoistyczne formy, które widzisz wokół, niskie i nikczemne – są tylko twoją projekcją na wyższym świetle.

***

Chcę, żeby moje dziecko było wyżej mnie i jestem z niego dumny. Tak samo musimy odnosić się do przyjaciół  – miłość zobowiązuje nas do tego. Jeśli naprawdę dobrze odnoszę się do nich albo nawet ich kocham, to otrzymuję przyjemność z ich wielkości.

Przecież miłość nas łączy i nie odłączam się od nich. Grupa, dziesiątka – to moja dusza. Im wyższe dziewięć pierwszych sfirot – wszyscy moi przyjaciele, i im bardziej się przed nimi anuluję, tym większe będzie naczynie mojej duszy do odkrycia Stwórcy.

***

Powiedziano, że „im wyższy jest człowiek, tym większy jest jego egoizm”. Jeśli mój egoizm rośnie coraz bardziej, a ja za każdym razem go anuluję i podnoszę nad nim swoje „Ja”, punkt w sercu, to coraz bardziej rosnę.

Równość ma miejsce wtedy, gdy każdy stara się z całych sił podnieść się nad swoim egoizmem. To czyni nas równymi. Wszyscy jesteśmy różni i przy tym wszyscy jesteśmy równi. Przecież każdy stara anulować się we wszystkich odkrywających się w nim, egoistycznych właściwościach.

***

Człowiek – to po prostu pragnienie rozkoszować się, którego przez lata życia napełniano różnego rodzaju wartościami, kształtując jego pogląd na świat, określone właściwości. Moje „Ja”- to jest to, co otrzymałem od otoczenia, ale w istocie to nie jest moje – moje jest tylko pragnienie rozkoszować się.

Zaczynając studiować Kabałę powinienem się stopniowo „rozmontowywać” i zbudować na nowo. Teraz zaczynam przez grupę (dziesiątkę) otrzymywać prawdziwy wpływ wyższego światła, Stwórcy, oprócz którego nie ma nikogo, i buduję swoje prawdziwe ja.

***

Praca ponad egoizmem oznacza działanie przeciw swojej racjonalnej logice, przeciw pragnieniu – to znaczy kochać, obdarzać. Jeśli nienawidzę kogoś w moim sercu i umyśle, odrzucam go, to powyżej wiedzy – kocham i przybliżam. Jest to możliwe tylko przy pomocy światła, które powraca do źródła. Kiedy ono świeci na mnie, jestem w stanie kochać tego, kogo odpycha mój egoizm.

Oznacza to, że staję się podobny do Stwórcy. Stwórca pokazuje mi przeciwstawne formy Samego Siebie, a ja ponad nimi wszystkimi kocham Go, przecież Stwórca – to właściwość absolutnego obdarzania i miłości, ponad wszystkimi kalkulacjami. I jeśli podnoszę się nad wszystkimi przebudzającymi się we mnie egoistycznymi kalkulacjami, wtedy we wzniesieniu nad nimi osiągam połączenie ze Stwórcą.

Wiara powyżej wiedzy, miłość, naprawa jest wtedy, gdy przychodzi wyższe światło i buduje we mnie właściwość obdarzania powyżej właściwości otrzymywania, miłość wyżej nienawiści, pragnienie połączyć się i objąć – powyżej pragnienia izolacji i odsunięcia. W tej właściwości obdarzania, zjednoczenia, miłości widzę odwrotny świat.

Tak zaczynam odnosić się do rzeczywistości. Cała rzeczywistość jest wypełniona obdarzaniem i Stwórcą, a ja jestem właściwością otrzymywania – stworzeniem.

***

Grupa – to łącznik między mną i Stwórcą, wykonujący kilka funkcji. Z jednej strony czuję w niej to, co Stwórca chce mi powiedzieć. Z drugiej strony przez nią mogę zwrócić się do Stwórcy i powiedzieć Mu, czego chcę.

Mogę odnosić się do przyjaciół jak do ludzi albo, jak do przedstawicieli Stwórcy. Rozmawiam ze Stwórcą poprzez grupę – nie słowami, a poprzez modlitwy, mój stosunek do nich, przecież oni – to mój związek z Nim. Dlatego „od miłości do stworzeń dochodzą do miłości do Stwórcy”.

Jeśli chcę kochać Stwórcę, to muszę to zrobić poprzez otoczenie, przecież tylko w nie obleka się wyższe światło. Dlatego muszę postrzegać grupę (dziesiątkę), jako początek i koniec mojej duchowej drogi, to miejsce, w którym dojdę do końca naprawy, całkowicie połączę się z przyjaciółmi i w tym doskonałym połączeniu odkryję Stwórcę.

I z tego powodu wszystko zaczyna się od grzechu Drzewa poznania, od rozbicia duszy Adama Riszon. Stąd może rozpocząć się już naprawa, początek świata (olam), ukrycie (alama) i odkrycie.

Z porannej lekcji 18.02.2018


Kabała – nauka o wyższym systemie zarządzania

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Jestem naukowcem, chemikiem i nie rozumiem, jak Kabała może być związana z nauką. Wydaje mi się ezoteryką. Dlaczego Pan twierdzi, że Kabała – to nauka?

Odpowiedź: To rzeczywiście jest bardzo trudne do zrozumienia, przecież Kabała nie jest nauką tego świata. Naukę tego świata może uczyć się każdy bez żadnych wewnętrznych zmian, ponieważ do tego wystarczą nasze wrodzone materialne właściwości.

Kabała – to nauka, ale ona zajmuje się wyższym systemem, który zarządza naszym światem. Dlatego przede wszystkim musimy zrozumieć język, którym jest napisana. Następnie wyjaśnić, co kryje się za każdym słowem, za każdym określeniem. I wtedy zaczniemy przenikać w głąb tej nauki i studiować ją.

Oczywiście, znajomość chemii lub innych materialnych nauk tutaj nie pomoże. Równie dobrze może być tak, że prosty, niemający nic wspólnego z nauką człowiek będzie miał skłonność do Kabały i pragnienie jej studiowania, a wielki uczony nie zrozumie nic i nie będzie w stanie się do niej zbliżyć.

Pytanie: Co to jest za system, który nami zarządza?

Odpowiedź: Wyższy system – to sieć sił, które rządzą całym naszym życiem, całym Wszechświatem i każdym z nas. Jest to ogromna, wielowymiarowa sieć sił przenikających całą rzeczywistość i łączących wszystkie jej elementy.

Nasz Wszechświat znajduje się w określonym miejscu, które istnieje samo w sobie, chociaż nie czujemy tego. A wewnątrz tego miejsca usytuowały się gwiazdy, mgławice i inne obiekty kosmiczne. Wszystkie one istnieją w ścisłej więzi ze sobą. Przecież wyobraźcie sobie, co by się stało, jeśliby one nie były wszystkie połączone w jedną sieć – jaki chaos panowałby we wszechświecie.

Analizując Wszechświat i w ogóle naturę, wyjaśniamy, że wszystko funkcjonuje w nim zgodnie ze ścisłymi prawami, jak jest powiedziane: „Dane jest prawo i nie może być przekraczane”. Nauka Kabały bada całą tę rzeczywistość, sieć sił i, co najważniejsze wyjaśnia, w jakim celu wszystko zostało stworzone, w jakiej formie rozwija się ludzkość i Wszechświat, w którym się znajdujemy.

Pytanie: Jesteśmy częścią tej rzeczywistości?

Odpowiedź: Oczywiście. Istniejemy na kuli Ziemskiej, która rozwija się w określonym kierunku i przemieszcza się w kosmosie razem z całym naszym Wszechświatem tysiące kilometrów na sekundę. O tej całej rzeczywistości mówi nauka Kabały. Współczesna nauka – jest to część Kabały, która istnieje w pewnych granicach określonych przez naturę człowieka.

Na przykład Einstein odkrył, że zmieniając kąt widzenia na rzeczywistość, zmieniamy ją. A Kabała idzie jeszcze dalej, mówiąc, że jeśli zmienimy samego człowieka, jego wewnętrzne właściwości, to rzeczywistość się zmieni.

Ale jak jest to możliwe, aby wziąć śrubokręt i coś tak podkręcić w człowieku, żeby ustawić go w nowy sposób i pozwolić mu widzieć w jego nowych właściwościach, nową rzeczywistość, nowy świat? Nauka Kabały jest w stanie to zrobić!

Pytanie: A co należy zmienić w sobie?

Odpowiedź: Nic nie trzeba w sobie zmieniać: wszystkie zmiany dokonują się ukrytą w Kabale siłą – siłą światła, wewnętrzną siłą rzeczywistości, która oddziałuje na człowieka i zmienia go.

Z wirtualnej lekcji „Czas Kabały”, 04.07.2017


Moje myśli na Twitterze, 08.02.18

 ÐºÐ°Ð±Ð±Ð°Ð»Ð¸ÑÑ‚ Михаэль Лайтман Naród Izraela dysponuje najbardziej pożądanym na świecie towarem – metodą osiągnięcia szczęścia. Tutaj nie mamy konkurentów. To lekarstwo może się rozprzestrzenić tylko z Izraela. A świat nie ma wyboru: on potrzebuje tylko tego lekarstwa. Potrzebne są wyjaśnienia i reklama…

Pytanie: Wiemy, co na tym świecie jest przestępstwem. A co jest przestępstwem w świecie duchowym?

Odpowiedź:

1. W świecie duchowym istnieje tylko jeden rodzaj przestępstwa – nie dążyć do zbliżenia z ludźmi, by odkryć w nich Stwórcę.

2. Istnieje tylko jedno przykazanie, to znaczy, jeden dobry uczynek i jeden zły. Dobry uczynek jest, gdy zbliżasz się z innymi ludźmi i odkrywasz w tym zbliżeniu Stwórcę, a zły – to działanie, przeciwne do tego.

„Grzech” – to, kiedy odłączam się od myśli, że Stwórca znajduje się we wszystkim i myślę, że ta ożywiająca, zarządzająca siła, jakby nie działa, a działa sam człowiek lub jakieś siły natury.

– Co to jest zdrada duchowej drogi?

– Jest to zmiana intencji z obdarzania i dążenia do Stwórcy na przeciwny kierunek.

Kabała mierzy rozwój człowieka jego zdolnością w różnych przeciwległych stanach, dobrych i groźnych, być ponad nimi, bez odrywania się od myśli, że ich źródłem jest Stwórca, który właśnie stwarza wszystkie wydarzenia, aby duchowo rozwinąć człowieka ponad egoizm.

Bez zysku kapitalizm umiera. Rynki nie rosną. Kapitalizm pompuje bańki, aby zapewnić niezbędną normę zysku. Ale nastąpi zniszczenie, przecież bańka finansowa nie jest wieczna. Ale egoizm nie może wymyślić innej zasady. Rozwiązaniem jest tylko wyjście z egoizmu.


Stosunek do nauczyciela, do świata, do życia

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Jaki był Pana stosunek do nauczyciela?

Odpowiedź: Im bardziej poznawałem Wyższy świat, tym bardziej szanowałem, doceniałem, uwielbiałem Rabasza, dlatego że widziałem jak bardzo ten człowiek poświęcał się, żeby rozpowszechniać Kabałę, by przekazać następnemu pokoleniu swoje dziedzictwo.

Każdego dnia czuję, że wszystko, co we mnie jest na nowo ożywa dzięki niemu.

Pytanie: Kiedy zaczął się Pan uczyć u niego Kabały, czy zmienił się Pana stosunek do świata i do życia?

Odpowiedź: Nie, nic się nie zmieniło, ponieważ wiele lat przed Rabaszem zacząłem dążyć do poznania sensu życia. Szukałem nauczyciela, przeszedłem przez wiele rąk, ale bardzo szybko z nich wszystkich zrezygnowałem, dlatego że zrozumiałem, że to nie jest to. Oni mówili: „Przestudiuj to, a potem zobaczymy. Zrób to, a potem zobaczymy”. W ogóle wszystko było bardzo formalne.

I tylko Rabasz był gotów odpowiedzieć na pytania i dał jasno do zrozumienia, że w metodzie Baal HaSulama jest wszystko. W rzeczywistości nie ma w niej nic nowego, ale posiada ona odpowiednią formę dla naszego pokolenia. A inne metody są bardzo stare, i nie są przewidziane do psychologii współczesnego człowieka.

Z lekcji w języku rosyjskim, 07.01.2018


„Grupa” to święte pojęcie

каббалист Михаэль Лайтман Przychodząc studiować Kabałę, człowiek myśli, że ma ona do czynienia z mistycznymi wyższymi siłami, aniołami, duchami, gdzieś w niebiosach, z pozaziemskim światem, o którym się dowie i który poczuje.

Zamiast tego, nagle musi studiować artykuły o grupie. Na początku wydaje się to bardzo dziwne, jakby przyszedł studiować naukę o społeczeństwie, państwie.

Istniejemy w ciałach fizycznych, każdy w swoim własnym małym świecie i dlatego trudno jest nam zrozumieć, że oprócz zwykłego egoistycznego świata istnieje jeszcze zupełnie inne postrzeganie rzeczywistości poprzez obce nam, odwrotne organy zmysłów.

I chociaż przejście od naturalnego postrzegania rzeczywistości do postrzegania świata wyższego nie jest łatwą pracą, lecz wymagającą ogromnego wysiłku, ale ostatecznie wszyscy muszą dojść do prawdziwego, „odkrytego” postrzegania rzeczywistości, nieograniczonego przez organy zmysłów człowieka.

Księga Zohar opisuje nasz dzisiejszy egoistyczny stan, jako śpiący z oczami skierowanymi do wewnątrz. Przecież interesujemy się i widzimy tylko to, co dzieje się wewnątrz nas, w naszym małym pragnieniu rozkoszować się, jak dziecko, które troszczy się tylko o swoje ciało.

Metoda Kabały pozwala przejść do szerszego postrzegania rzeczywistości, już nie dziecięcego a ludzi dorosłych, współdziałających z ogromnym światem wokół nich. Takie przejście odbywa się za pomocą środowiska, grupy.

W naszym świecie dziecko rośnie przez dwadzieścia lat, otoczone przez rodziców, krewnych, przez takie same dzieci, następnie przez przyjaciół i przyjaciółki, dopóki nie wyjdzie w wielki świat ze wszystkim, co w nim istnieje: edukacją, kulturą i przemysłem.

Bez środowiska ludzkiego dziecko rozwijałoby się po prostu jak zwierzę. Ale ponieważ pragnie wchłonąć środowisko, otoczenie wchodzi w nie i buduje jego świat. Aby odkryć nowy świat potrzebujemy nowego środowiska, pracując nad nim i wchłaniając go w siebie, zaczniemy odczuwać bezgraniczny wyższy świat.

Wszystko zależy od środowiska i od poczucia jego znaczenia, od tego, jak bardzo się z nim łączymy, jakby w jednego człowieka z jednym sercem tak, iż nasze wzajemne połączenie ze środowiskiem stanie się całym światem, w którym będziemy odkrywać całą rzeczywistość. Nie jest to już ojciec i matka, a środowisko, które ma szczególne właściwości, prawa, tradycje, percepcje, wartości – wszystko jest zupełnie nowe.

Człowiek musi zbudować takie środowisko i w miarę tego budowania, środowisko zbuduje człowieka, zapewniając mu jego duchowy rozwój. Dlatego środowisko jest najważniejsze i od niego zależy dobra przyszłość człowieka. Od otoczenia człowiek otrzymuje nowe organy postrzegania do odczucia wyższego świata. Budując związki ze środowiskiem, człowiek w tym samym stopniu buduje swój wyższy świat.

Dlatego „środowisko” dla kabalistów, to pojęcie święte. Mój nauczyciel, Rabasz był szczególnym kabalistą, ponieważ ​sformułował prawidłową i dokładną metodę budowania środowiska i jego relacji z człowiekiem, leżącą u podstawy metody Kabały. W prawidłowym związku ze środowiskiem człowiek buduje duchowe naczynie z dziesięciu sfirot, w którym odkrywa światło swojej duszy, to znaczy wyższy świat i wyższą siłę, Stwórcę.

Dlatego nauka Kabały, która poświęcona jest zbudowaniu właściwego środowiska, jest tak potrzebna teraz, kiedy ludzkość przeżywa globalny kryzys i, co najważniejsze – kryzys społeczny demonstrujący się rozbitym człowiekiem w zniszczonym społeczeństwie.

Zarówno człowiek, jak i społeczeństwo czują, że zaszli w ślepy zaułek i nie wiedzą, jak dalej się rozwijać. Tylko metoda Kabały może pomóc ludzkości zbudować właściwe społeczeństwo i wyjść z kryzysu.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 13.02.2018


Czy powinniśmy starać się zmienić bieg wydarzeń?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Czy warto podejmować wysiłki, aby zmienić bieg wydarzeń?

Odpowiedź: Oczywiście! A po co więcej istniejemy, dlaczego studiujemy Kabałę? Studiuję właśnie dlatego, żeby zmienić swój los! Tylko tym jesteśmy zainteresowani.

Mój los zależy od tego, jak bardzo mogę być związany dobrymi więzami z całą ludzkością.

Im silniej będę prawidłowo połączony z dużą liczbą ludzi na świecie, tym głębiej przeniknę w system wszechświata i będę istnieć w jego rozumieniu jak oddzielny wyższy element, zwany „duszą”.

Właśnie o tym powinienem myśleć. O ciało muszę dbać, dopóki ono istnieje, ale najważniejsze – to dusza.

Z lekcji w języku rosyjskim, 01.01.2017


Lekcje Kabały, cz.4

каббалист Михаэль Лайтман Najważniejsze w nauce Kabały jest nie nabycie wiedzy, a korzystanie z cudownej właściwości nauki (sgula), o czym pisze Baal HaSulam w Przedmowie do Nauki Dziesięciu Sfirot.

Dzięki studiom na nas oddziałuje siła, która rozwija w nas altruistyczne właściwości, miłość do bliźniego. A już przy pomocy tych właściwości osiągamy wyższy świat, zarządzający nami system.

To nie zależy od objętości studiowanego materiału, ale tylko od prawdziwej intencji w sercu, od starania, by stać się takim obdarzającym i kochającym, o jakim mówią mędrcy kabaliści.

Pytanie: Skąd pochodzi siła z książek kabalistycznych, która powoduje takie jakościowe zmiany w człowieku, że on odkrywa nową rzeczywistość?

Odpowiedź: Kabalistyczne książki zostały napisane przez kabalistów, którzy osiągnęli wysokie stopnie obdarzania i miłości do bliźniego i opisali wszystkie te duchowe działania. Kiedy czytamy, chcemy osiągnąć to, co oni osiągnęli, stać się takimi samymi obdarzającymi i odkryć Stwórcę. Staramy się nie oszukiwać siebie, wyobrażając sobie Stwórcę w inny sposób, a tylko, jako ogólną siłę emanacji i miłości, do której chcemy się upodobnić.

Zaczynamy się zmieniać w kierunku obdarzania bliźniego, zbliżamy się i robimy wszystko dla siebie wzajemnie, ponieważ tylko w taki sposób będziemy mogli odkryć Stwórcę. Staramy się przekonać samych siebie, że w ten sposób robimy postęp, i chcemy, aby w nas zachodziły zmiany.

Codziennie się sprawdzam: czy lepiej zacząłem odnosić się do przyjaciół? Szukam, jak mogę osiągnąć miłość do bliźniego jak do samego siebie, aby od miłości do przyjaciół dojść do miłości do Stwórcy.

Pytanie: Jaka jest rola nauczyciela w studiowaniu Kabały?

Odpowiedź: Rola nauczyciela polega na tym, aby przebudzić w człowieku umiejętność usłyszenia, o czym mówi nauka Kabały. Przecież człowiek słucha o miłości do bliźniego, ale powiedziane  przechodzi, jakby mimo uszu. A jeśli on nie spełni tego warunku, to nie odkryje Stwórcy i całe jego studia pójdą na marne.

Pytanie: Jaka jest różnica między zwykłym nauczycielem a nauczycielem Kabały?

Odpowiedź: Nauczyciel Kabały – to przewodnik, który prowadzi człowieka przez wszystkie jego wewnętrzne i zewnętrzne stany, aby w końcu zrozumiał, że najważniejszą rzeczą jest miłość do bliźniego.

Nie jest możliwe studiowanie Kabały bez nauczyciela, dlatego że człowiek w tym życiu kieruje się swoim egoizmem. Dlatego też nigdy nie może ukierunkować się na właściwe działania, to znaczy na obdarzanie bliźniego, które prowadzi do obdarzania Stwórcy.

Pytanie: Jak wybrać nauczyciela Kabały i sprawdzić, czy jest on wiarygodny?

Odpowiedź: Przede wszystkim określa się to zgodnie z odczuciem serca. A poza tym, należy sprawdzić, kto uczył tego człowieka – to jest bardzo ważne. Kabała nie bez powodu nosi taką nazwę („otrzymywanie”), przecież ona przekazywana jest, jako duchowe dziedzictwo od nauczyciela do ucznia.

Tak było przez wszystkie przeszłe czasy i tylko w ostatnim czasie widzimy, że rozpoczęła się masowa nauka Kabały, w dużych grupach. Dlatego nauczyciel przekazuje swoją wiedzę nie jednemu uczniowi, ale całej grupie.

Kabały może nauczać ten, kto otrzymał ją od uznanego kabalisty, który zajmował się nią od wielu lat i jest w stanie wyjaśnić to, co jest napisane w pierwotnych kabalistycznych źródłach.

Pytanie: Czy są jakieś wstępne wymagania od osoby, która zaczyna studiować Kabałę?

Odpowiedź: Konieczne jest, aby być w normalnym stanie w sensie fizycznym, psychicznym i mentalnym. Nie ma więcej warunków – nie są wymagane wyjątkowe umiejętności. Wszyscy ludzie w rezultacie powinni stać się kabalistami i odkryć Stwórcę na tym świecie.

Pytanie: A jeśli człowiek nie lubi się uczyć i nie jest skłonny do nauki?

Odpowiedź: Powiedziano, że „nie mądry się uczy”, a ten, kto stara się dowiedzieć z pragnienia serca, po co on żyje, jaki jest sens jego życia. Jeśli człowieka niepokoją te pytania, mówi to o jego gotowości do rozwoju duchowego.

Pytanie: Dzieci zawsze z niecierpliwością czekają na wakacje. Czy uczeń Kabały również postrzega studia, jako coś uciążliwego?

Odpowiedź: Za studiowanie Kabały nie otrzymuje się premii i stopni naukowych. Dlatego człowiek, który chce się uczyć, będzie musiał zapłacić za to swoim czasem i wysiłkami. A w zamian otrzyma duchowe zadowolenie od tego, że zajmuje się najbardziej wzniosłą sprawą, jaka tylko może istnieć, i nie tylko w naszym świecie, ale w ogóle w całej rzeczywistości.

Z rozmowy o nowym życiu, 20.07.2017


Czy w starszym wieku warto studiować Kabałę?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Co zrobić, jeśli rozumiesz, że z powodu podeszłego wieku nie będziesz w stanie zrealizować Kabały w praktyce? Kontynuować naukę i studia w grupie?

Odpowiedź: Tutaj nie ma żadnego wieku.

Skąd wiesz, ile pozostało twojej duszy do ukończenia swojej naprawy? Jeśli właśnie w podeszłym wieku otrzymałeś taką możliwość, w tym czasie, w tym stanie, to znaczy, że potrzebujesz tego dokładnie teraz a nie innym razem.

Nie przeklinaj niczego, nie narzekaj, a zajmuj się studiowaniem właśnie w tym stanie, w jakim się znajdujesz. I zobaczysz, że jest to optymalne dla twojej duszy.

Z lekcji w języku rosyjskim, 24.09.2017


Zdolności umysłowe i Kabała

 каббалист Михаэль Лайтман Komentarz: Twierdzi Pan, że do studiowania Kabały człowiek nie potrzebuje żadnych zdolności umysłowych, tylko przyciągania wyższego światła. Myślę, że Panu odpowiada mieć niewykształconych uczniów.

Odpowiedź: Rzecz w tym, że ty mówisz o zwierzęcym, egoistycznym umyśle, który pomaga człowiekowi na tym świecie. Zakres jego umysłu może być od głupca do Einsteina, ale nie będzie miał nic wspólnego z Kabałą.

Dlatego najważniejsze dla człowieka to – pragnienie poznania Stwórcy, a ono nie zależy od żadnych zdolności umysłowych.

Niemniej jednak większość moich studentów ma wyższe wykształcenie.

Pytanie: Ale jeśli oni nie mieliby wykształcenia, czy to w ogóle nie ma dla Pana znaczenia?

Odpowiedź: Absolutnie! Ważne jest tylko pytanie o sens życia i bardzo wielkie pragnienie, by je zrealizować.

Z lekcji w języku rosyjskim, 24.09.2017


Lekcje Kabały, cz.3

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Jeśli celem studiowania nauki Kabały jest odkrycie Stwórcy to, dzięki jakim instrumentom chcemy Go odkryć? Mikroorganizmy zobaczyć można przez mikroskop, gwiazdy – przez teleskop. A czym można odkryć wyższą siłę?

Odpowiedź: Wyższa siła odkrywa się wewnątrz moich relacji z przyjaciółmi, z którymi razem studiuję w jednej grupie. W takim stopniu, w jakim odnoszę się do innych z miłością, troską, życzliwością, przypisując im najważniejsze miejsce w swoim życiu, i rozwijam w sobie siłę obdarzania w stosunku do nich, odkrywam między nami sieć połączenia.

Ta sieć istnieje od samego początku. Nie tworzymy jej, a jedynie budujemy narzędzia do jej odkrycia.

Nasze połączenie już istnieje i zawsze istniało, my tylko ujawniamy je, aby wewnątrz niego poczuć przepływ sił emanacji, obdarzania i miłości, tworzących w nas odczucie Stwórcy.

Pytanie: Gdzie odkrywa się wyższa siła: w odczuciu czy w umyśle?

Odpowiedź: Najpierw wyższa siła odkrywa się w odczuciu, a następnie w umyśle.

Studia prowadzone są w oparciu o pierwotne źródła kabalistyczne i obejmują dwie części. Jedna część jest poświęcona studiowaniu struktury wszechświata, rozprzestrzenianiu się światów, parcufim, sfirot, dusz, jak wszystko było stworzone zanim człowiek znalazł się tu, w tym świecie, istniejąc w biologicznym ciele i odczuwając pragnienie odkrycia swoich korzeni, swojego źródła.

A kiedy człowiek dokonuje tego odkrycia, zaczyna je studiować, wznosząc się z dołu do góry: od samego siebie, istniejącego dzisiaj, poprzez przyjaciół w dziesiątce, aż do poznania całej drabiny duchowych stopni, to znaczy wszystkich sił, które zeszły do niego, stopniowo poznając je coraz bardziej i bardziej.

Obie części studiów: poznanie struktury wszechświata i jego stworzenia z góry w dół, a także wzniesienie z powrotem na górę z tej rzeczywistości, w której znajdujemy się dzisiaj, mają tylko jeden cel: odkryć wyższą emanującą siłę, która nazywa się – Stwórca.

Ciąg dalszy nastąpi …

Z rozmowy o nowym życiu, 20.07.2017