Artykuły z kategorii Sens życia

Co to jest nasze „ja”?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Co to jest „ja” człowieka?

Odpowiedź: „Ja” człowieka – to jest jego punkt w sercu, to jest początkowe dążenie do wyższego korzenia, do zrozumienia sensu życia.

gfhsdfghsdfghsdghsfnorbert dfgasdrfgsdfgsdfgsdfg

Te pragnienia, z którymi człowiek się rodzi, nie są częścią jego „ja”, dlatego że są to zwierzęce pragnienia, które dążą jedynie do napełnienia siebie. A to nie jest sensem życia, dlatego że wszystkie zwierzęce pragnienia umierją razem z ciałem fizycznym.

Z lekcji w języku rosyjskim, 06.11.2016


Dlaczego cierpimy? Cz.1

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Cierpienie – to nieodłączna część naszego życia, bez względu na to, jakbyśmy się nie starali dobrze żyć. Czym jest cierpienie i dlaczego cierpimy?

Odpowiedź: Nauka Kabały rozpatruje wszystko w oparciu o podstawy stworzenia, których w naturze istnieje dwie.

Pierwsza – to światło, siła miłości, emanacji i połączenia, która nazwana jest wyższą siłą, Stwórcą  (Bore), co oznacza „przyjdź i zobacz” (bo-re), ponieważ musimy ją odkryć. Siła ta powołała do życia stworzenie – pragnienie rozkoszować się, brak napełniania.

Wyższe światło rozwija pragnienie i formuje jako potrzebę do wszelkiego rodzaju napełnień. Całe stworzenie, w tym my sami – są to różne pragnienia. Ludzkie pragnienia można podzielić na 6 rodzajów: jedzenie, seks, rodzina, pieniądze, honor, wiedza. Każdy człowiek czuje naturalną potrzebę do wszystkich tych napełnień, ale w różnych proporcjach.

Jeżeli człowiekowi brakuje tych napełnień, to odczuwa cierpienie, pustkę, aż do bólu. Czasami jest to tak wielkie cierpienie, które niemożliwe jest do zniesienia.

Jedzenie, seks, rodzina – są to pragnienia naszego ciała, naturalne instynkty, wspólne dla wszystkich zwierząt. A pieniądze, honor, wiedza, to są dążenia do władzy, sławy i pozycji w społeczeństwie, do nauki – są to czysto ludzkie pragnienia.

Źródłem cierpienia jest brak napełnienia tych pragnień. Kiedy światło nie napełnia pragnienia, ono zaczyna cierpieć. Cierpienie może być małe i duże, długotrwałe i chwilowe, wspólne i osobiste, itd.

Nauka Kabały twierdzi, że posiada metodę zbawienia od cierpień. Nie przez przypadek nosi taką nazwę „nauka Kabały”, co oznacza „mądrość otrzymywania”, ponieważ uczy nas, jak napełnić wszystkie pragnienia.

Z jednej strony jest to bardzo pożądany temat, ale z drugiej strony ta mądrość jest ukryta. Jeśliby ludzie wiedzieli, że istnieje metoda, pozwalająca napełnić nasze pragnienia i stać się absolutnie szczęśliwym, uwolnić się od wszystkich cierpień, zaczynając od najmniejszych i do największych, globalnych, światowych, to wydaje się, że co może być lepszego?

I rzeczywiście, nie ma nic lepszego. Za pomocą nauki Kabały będziemy w stanie napełnić wszystkie swoje pragnienia, cały powołany do życia materiał stworzenia i będziemy czuć w nim tylko przyjemność i wieczne napełnienie, co nazywa się życie wieczne. Cierpienie zniknie ze świata i będziemy absolutnie szczęśliwi.

I odwrotnie, wszystkie inne sposoby i próby uniknięcia cierpienia i napełnienia siebie kończą się nieuchronnym krachem.

Ciąg dalszy nastąpi …

Z rozmowy o nowym życiu, 23.06.2016


Nauka Kabały stała się popularna

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie z Facebooka: Dlaczego Kabała dzisiaj stała się bardzo popularna?

Odpowiedź: Nauka Kabały – to wiedza, która powinna była odkryć się w naszych czasach wszystkim ludziom na Ziemi. Ja zajmuję się nią ponad czterdzieści lat. Na przestrzeni tego czasu ona naprawdę stała się popularna i potrzebna w naszym świecie nie dlatego, że robimy dla niej reklamę a dlatego, że świat jej potrzebuje.

Kabała opowiada człowiekowi, dlaczego on istnieje i w jaki sposób może wznieść się powyżej naszego świata do stanu wieczności, doskonałości.

Dzisiaj w ludziach pojawia się zapotrzebowanie na to, dlatego że przy całej swojej szerokiej perspektywie w naszym świecie, rozglądając się wokół i widząc wszystko z góry na dół i na horyzoncie i za horyzontem, oni nie widzą sensu istnienia na tej małej planecie na skraju galaktyki. Dlaczego istniejemy?

Mówią, że gdy patrzysz na Ziemię z kosmosu, zaczynasz rozumieć trochę więcej. Wznieśmy się troszeczkę i spójrzmy na tę kulę – czym się zajmujemy na niej, gdzie biegniemy, co robimy. Zatrzymajcie się i spójrzcie. Przecież nieustanny ruch nas okrada.

W naszym świecie nie zajmujemy się najważniejszym, co musimy zrobić – wyjść poza jego granice. Istnieje następny świat i dziś jest on odkryty dla wszystkich. Znajdujemy się w naszym świecie, jakby wewnątrz małego pokoju i jak dzieci biegamy, gramy, skaczemy w nim z kąta w kąt. Jednak jak tylko otworzymy drzwi i wyjdziemy, wtedy zobaczymy przed sobą ogromny świat.

Nauka Kabały pozwala nam to zrobić. Ludzie czują, że nadszedł czas, pojawiają się w nich takie pragnienia. Dlatego też dziś jest bardzo potrzebna nauka, która mówi o realizacji tych pragnień, i ja wam ją oferuję.

Z programu TV „Aktualności z Michaelem Laitmanem”, 09.11.2016


Dla kogo przeznaczona jest Kabała?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Dla kogo konkretnie przeznaczone jest Pana rozpowszechnianie Kabały?

Odpowiedź: Kabała odpowiada na pytanie o sensie życia. W przeciągu tysiąca lat człowiek rozwijał się, ale nie zadawał sobie pytania o sens życia, żył jak zwierzę. Ale na miarę wzrostu egoizmu zaczął zastanawiać się nad pytaniem: „Jaki jest sens życia, sens cierpienia, ze względu na co, lub kogo?”

W naszym pokoleniu te pytania są zadawane przez wielu, o czym świadczą statystyki – większa część ludzkości znajduje się w depresji. My wyjaśniamy, jaka jest przyczyna i sens, cel życia – nie wymyślony przez człowieka, a stworzony przez naturę.

Sens życia jest taki, żeby odkryć kolejny stopień swojego istnienia, wznieść się na niego podczas tego życia, przejść granicę życie-śmierć, oderwać się od zwierzęcego ciała. Jest wielu ludzi, którzy tego pragną. A są tacy, którzy przychodzą, słuchają i odchodzą – oni nie są tym jeszcze zainteresowani. A są tacy, którzy po wysłuchaniu kierują się ku religii.

My nie zmuszamy nikogo, by pozostawał tutaj. Ponieważ Kabała jest tylko dla tych, którzy mają już w pełni rozwinięty egoizm, i dlatego oni zastanawiają się nad pytaniem o sens życia i potrzebują dowiedzieć się o jego przeznaczeniu.


Wszyscy mamy jeden los

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Jaki jest los kobiety a, jaki mężczyzny? Czy podział ten jest nieodpowiedni w Kabale?

Odpowiedź: Los wszystkich ludzi jest taki sam: Stwórca daje każdemu człowiekowi określoną możliwość zbliżenia się do Niego. Realizacja tej możliwości – to udany los, brak realizacji – nieudany los.

Tylko to jest przeznaczeniem człowieka, wszystko inne nie ma znaczenia.

Z lekcji w języku rosyjskim, 20.03.2016


Żyć, aby rozwinąć duszę

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Jeśli nie ma sensu w fizycznym istnieniu człowieka, i najważniejsze – to dusza, to po co żyć?

Odpowiedź: Dlatego, aby rozwinąćduszę. Ponieważ tylko znajdując się w tym świecie, możemy rozwinąć i napełnić swoją duszę, dojść do doskonałego, wiecznego stanu.

Ten świat jest bardzo ważny! Musimy tylko wiedzieć, jak go prawidłowo realizować, ponieważ tylko na podstawie tego świata, i tylko w nim, możemy osiągnąć wyższy duchowy cel.

Wydawałoby się, że nasz świat jest taki bezwartościowy. My, jak robaki pełzamy po małej kuli ziemskiej, zagubionej w Kosmosie. Nie, to nie jest prawda.

Jeśli zaczniemy łączyć się z Wyższą siłą, czuć swój związek z nią, to zaczniemy prawidłowo postrzegać cały system natury i czuć, że się znajdujemy w centrum wszechświata, zrozumiemy, jak musimy działać i co robić. Do tego musimy dojść.

A pustka, która powstaje w nas, pomaga nam w tym i popycha do przodu.

Z lekcji w języku rosyjskim, 31.01.2016


Dlaczego żyję? Część 2

каббалист Михаэль Лайтман Kongres w Ameryce. Wstępna lekcja1

Co to jest „stworzenie”?

Nie jest tajemnicą, że w życiu codziennym jesteśmy w ciągłej interakcji. Jednak Adam odkrył coś więcej – globalny system naszego wzajemnego powiązania, nierozłączny i wszechobejmujący.

Komórkami ciała, myślami i pragnieniami – innymi słowy w całym zakresie nieożywionej, roślinnej, zwierzęcej i ludzkiej natury w człowieku – każdy z nas jest połączony z każdym. Związany całkowicie i w pełni.

Generalnie tworzymy integralny, globalny system, który Adam nazwał „duszą”. Ona zawiera w sobie wszystko: nasze życie, naszą nieożywioną materię, roślinną, zwierzęcą i ludzką naturę, naszą psychologię, nasz duchowy stopień.

I jeszcze: Adam stwierdził, że system ten jest celowo wyprowadzony z równowagi – po to, aby doprowadzić stworzenie do stanu doskonałości.

Ponieważ „stworzenie” – to nie wszystkie poziomy natury naszego świata. „Stworzeniem” nazywa się to samo pytanie o istotę życia, budzące się w człowieku: „Dlaczego żyję?”

Dlatego w nauce Kabały Adam nazwany jest „pierwszym człowiekiem” (Adam Riszon) – on jako pierwszy odkrył to pytanie i odpowiedź na nie, pierwszy odkrył ogólny system i opowiedział nam o tym w swojej książce „Anioł Raziel”. „Raziel” – oznacza ukryta w przyrodzie, nie znana nam jeszcze siła.

Ciąg dalszy nastąpi …

Ze wstępnej lekcji 1 Kongresu w Ameryce, 19.05.2016


Dlaczego żyję? Część 1

каббалист Михаэль Лайтман Kongres w Ameryce. Wstępna lekcja 1

Pytanie Adama

Z dnia na dzień staje się coraz bardziej jasne, że nie rozumiemy świata, w którym żyjemy.

I to dobrze, tak powinno być. Ponieważ w końcu ludzie zaczną czegoś szukać. Przy czym nie szukają już w tym świecie, już tak nie interesuje ich to, jak coraz lepiej urządzić się w nim, wyposażyć w nowoczesne udogodnienia, w coraz lepsze i lepsze.

Stopniowo przychodzą po rozum i zastanawiają się nad czymś innym – nie tylko nad przyczynami swoich niepowodzeń w życiu, ale także nad tym, po co ono w ogóle istnieje. Kto nimi porusza? Dlaczego żyją?

Natura jest bardzo złożona. Badając ją, wnikając w jej głębie widzimy, jak wszystko w niej jest ze sobą wzajemnie połączone. Chcielibyśmy znaleźć w niej określony schemat, sprytny i wszechstronny, jednak za każdym razem odkrywa się przed nami nowa przepaść – takie głębie, które ledwo dają się poznać. W każdym razie, dla naszego wzroku wydają się one być nieskończone.

Jednak coś w środku uciska człowieka, trzyma go i nie puszcza – zwłaszcza w tych czasach kiedy rozwój ludzkości wkracza w nowy etap.

Dzisiaj człowiek nie może istnieć nie wiedząc dlaczego on żyje. Jest mu coraz trudniej, chociaż życie wydaje się być łatwiejsze. We współczesnym świecie bardzo łatwo jest zbudować dom, kupić lub wyprać odzież, znaleźć gotowe potrawy. Nawet nie pracując można znaleźć wsparcie. Jeszcze kilkaset lat temu wszystko było inaczej.

Jednak mamy do czynienia z innymi trudnościami – z powodu pytania „dlaczego?”. Baal HaSulam definiuje to jako pytanie o sens życia. Ten problem niepokoi ludzkość od tysięcy lat.

Najwyraźniej to pytanie szczególnie przeszkadzało człowiekowi o imieniu Adam, który żył 5776 lat temu. I on odkrył istotę – dlaczego żyjemy, co jest przyczyną życia i jego celem, jaki los popycha nas osobistą i wspólną dla całej ludzkości ścieżką, od narodzin do śmierci.

A jeszcze Adam dowiedział się, że wszyscy jesteśmy powiązani między sobą licznymi nićmi i określamy wzajemnie swoje losy.

Ciąg dalszy nastąpi …


Jak odkryć sens życia?

каббалист Михаэль Лайтман Ludzie rozwijają się w ciągu wielu tysięcy lat i w pewnym momencie zaczyna się w nich budzić pytanie o sens istnienia – najważniejsze pytanie nurtujące człowieka, jeśli on choć trochę wznosi się powyżej zwierzęcego poziomu.

Ponieważ my nie rozwijamy się jak zwierzęta, które z pokolenia na pokolenie praktycznie nie zmieniają się, a w nas w każdym pokoleniu następuje wznowienie naszych pragnień, tylko że one są już na następnym poziomie, i stale odsłaniają się wewnętrzne pustki, tak więc i pytanie o sens życia zajmuje nas coraz bardziej i bardziej.

Nagle zaczynamy zadawać sobie pytanie, nad którym wcześniej nie zastanawialiśmy się. Dlatego pojawiają się nauki. Przecież te pytania, które zadawał sobie człowiek w XX wieku, są nieporównywalne z tymi, które miał w X wieku.

Tak więc pytanie o sens życia pojawia się u ludzi w określonym czasie i początkowo tylko u jednostek. Podczas tysiącletniego rozwoju pojawiły się wyjątkowe osobowości, które zadawały sobie to pytanie i wychodząc z niego, pisali muzykę, literaturę, wiersze, piosenki, malowali obrazy.

To wszystko popchychało nas do przodu. Rozwijała się nauka, rzemiosło, technologia. Człowiek nie chciał po prostu lepiej egoistycznie urządzić się w życiu, ale zadawał sobie pytanie: „Jaki jest sens życia?“ – on poszukiwał.

Nasze pragnienia są klasyfikowane na drabinie pragnień. Najpierw są fizyczne, czyli zwierzęce pragnienia: pożywienie, seks, rodzina. Potem ludzkie pragnienia związane z wewnętrznym wypełnieniem: bogactwo, sława, władza, wiedza. Wszystkie przekształcają się z pokolenia na pokolenie i robią się bardziej subtelne, wyraźniejsze, wewnętrzne.

Pytanie o sens życia zaczęło pojawiać się u ludzi po okresie średniowiecza, kiedy rozpoczął się okres odrodzenia. Techniczna, naukowa, kulturalna rewolucja w Europie była impulsem do pojawienia się całkowicie nowego podejścia do życia, do religii.

Ludzie przestali bać się już tego, że są niewierzący, że będą ścigani za odmienne poglądy. To znaczy ludzki egoizm wzrósł tak bardzo, że nie mógł dalej podążać za stereotypami.

W „Przedmowie do nauki dziesięciu Sfirot“ Baal HaSulam pisze: Jednak jeśli zwrócimy się do poszukiwania odpowiedzi na jedno najbardziej znane pytanie – jestem pewien, że wszystkie problemy i wątpliwości, czy studiować naukę Kabały, czy nie, znikną z pola widzenia, a wy zobaczycie, że ich po prostu nie było. Bo jeśli chodzi o nurtujące pytanie zadawane przez wszystkich: „Jaki jest sens naszego życia?“ – to ono zostaje bez odpowiedzi.

Można powiedzieć, że wszystko, co dzisiaj dzieje się na świecie, odbywa się dlatego, że nie możemy znaleźć odpowiedzi na pytanie o sens życia. Spójrzcie, czym zajmuje się ludzkość, co ona wyprawia?! A wszystko dlatego, że nie rozumie sensu swojego istnienia.

Lata naszego życia kosztują nas tak drogo, inaczej mówiąc, doznajemy w ich trakcie ogromnych cierpień i bólu, żeby w końcu je zakończyć. Kogo cieszą te lata, które spędzamy w poszukiwaniu, biegu i w cierpieniach? Albo bardziej precyzyjnie: komu ja sprawiam radość tym, że żyję? Również nikomu!

A prawda jest taka, że naukowcy różnych pokoleń są już zmęczeni zastanawianiem się nad tym, a co dopiero mówić o naszym pokoleniu, w którym nikt nie chce nawet pomyśleć o tym pytaniu.

Po co mam się zastanawiać nad sensem życia, jeśli wiem, że nie znajdę odpowiedzi? Lepiej mi dajcie narkotyk lub alkohol, żeby zagłuszyć w sobie to pytanie, które robi z człowieka miernotę. Przecież jeżeli zwierze nie zadaje sobie tego pytania, ono po prostu istnieje, realizując swoje odwieczne pragnienia do jedzenia, seksu, rodziny.

W zwierzęcej naturze nie ma pragnień do bogactwa, władzy i wiedzy. Podobnie i u ludzi, którzy są na tym poziomie. Dlatego im jest łatwiej żyć, zaś ludzie, u których rozwijają się ludzkie pragnienia, czują się nieszczęśliwi.

Niemniej jednak sens pytania zostaje taki sam w swej sile i goryczy i czasem dopada nas z znienacka, paląc umysł i obracając w proch, zanim uda nam się znaleźć dobrze znany „trik“ – poddać się albo bezmyślnie płynąć przez życie, jak wczoraj.

Właśnie to staramy się robić podświadomie: zjeść, przespać się, pójść do pracy, przyjaciele, seks, piłka nożna, hobby – tylko po to, żeby zakręcić się i nie zajmować tym pytaniem. Przecież ono gorsze jest niż śmierć, bo śmierć – to natychmiastowe rozwiązanie problemu, a z tym pytaniem można żyć bardzo długo i w sumie do niczego nie dojść, z wyjątkiem pożerania samego siebie.

Dlatego Baal HaSulam wybrał ten temat jako przedmowę do wielkiego dzieła „Wstęp do dziesięciu Sfirot“. W tej przedmowie on chce pokazać, że do studiowania Kabały człowiek nie potrzebuje żadnych specjalnych myśli, wzniosłych celów.

Jeśli jest mu źle i nie wie, po co żyje, i to nie daje mu spokoju – przecież on nie może po prostu tak żyć i powinien uzasadnić swoje istnienie – to musi odkryć naukę Kabały dlatego, że właśnie ona odpowiada na pytanie o sens jego osobistego życia.

Z lekcji w języku rosyjskim, 31.01.2016