Artykuły z kategorii Pytania&Odpowiedzi

Co to jest prawda?

 каббалист Михаэль Лайтман Pytanie z Facebooka: Ilu ludzi – tyle opinii, a co to jest „prawda”?

Odpowiedź: Prawda – to prawo Stwórcy, które istnieje w całej naturze wyższej i niższej. Jest to prawo podobieństwa. To znaczy w tej mierze, w jakiej jesteśmy podobni do wyższej siły, znajdujemy się w stanie „prawdy”.

Wyższa siła – jest to siła obdarzania i miłości, która działa na zewnątrz, nie ze względu na siebie. Jeśli możemy osiągnąć taki stan – pracować nie ze względu na siebie, ale dla innych – to wtedy znajdujemy się w stanie „prawdy”.

W naszym świecie, oczywiście ten stan nie istnieje, a zamiast niego istnieją inne różnego rodzaju zastępstwa, które wymyśliliśmy, ale one nie zastępują prawdy.

Prawda – to istota, to podstawowy stan wszechświata.

Z programu TV „Nowości z Michaelem Laitmanem”, 02.10.2017


Zło – podstawa świata

 каббалист Михаэль Лайтман Pytanie z Facebooka: Jak kabaliści wpływają na nasz świat? Czy oni mogą zniszczyć zło?

Odpowiedź: W żadnym wypadku! Zła nie należy niszczyć. Powinniśmy byli nauczyć się tego na podstawie wielu tysięcy lat historii. Zniszczenie zła jest niemożliwe!

Zło jest podstawą świata. Jak powiedziano w Biblii: „Ja stworzyłem zło i stworzyłem Biblię (Torę) do jego naprawy”, ale nie do unicestwienia. Korekta oznacza, że ​​zło pozostaje, a my uczymy się, jak poprawnie z nim pracować. Na tym polega nauka Kabały.

Pytanie: Mówi Pan: „Zło pozostaje”. Z tym człowiek ma zawsze problem.

Odpowiedź: Z pewnością! Co robić? Nie mamy innego wyjścia, ze złem musimy nauczyć się pracować: zrozumieć je, szanować i poprawnie traktować, jak faraona (zło – to jest faraon): grzecznie, bardzo rozważnie, dlatego że właśnie dzięki złu możemy podnieść się po drabinie do coraz większego dobra.

Zło jest tym bodźcem, tym poziomem, nad którym ciągle możemy się podnosić. Na każdym poziomie ono coraz bardziej w nas się przejawia, a my coraz bardziej podnosimy się ponad nim, ku dobru. I okazuje się, że zło porusza nas ku dobru. Zły anioł staje się dobrym.

Gdyby nie zło, w ogóle nie bylibyśmy w stanie się rozwijać. Zło pozostaje w całym swoim pięknie, ale my otulamy je bardzo dobrym pokryciem – dobrem. I wychodzi przepiękne „danie”: wewnątrz – zło, na zewnątrz – dobro.

Przecież wiemy, że w dowolnym daniu nie można nie dodać pieprzu, soli, czy czegoś ostrego. Nawet do ciastek dla dzieci dodają koniak. A bez tego nie uzyskasz właściwego smaku.

Dlatego trzeba spożyć trochę zła, ale tylko po to, aby wywyższyć dobro.

Z programu TV „Nowości z Michaelem Laitmanem”, 02.10.2017


Błyskawiczne odpowiedzi kabalisty, 02.04.2017

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Czy dziesiątka – to wystarczający warunek podobieństwa niższej formy połączenia do wyższej struktury duchowej?

Odpowiedź: Tak,  zgadza się, to jest prawidłowe.

Pytanie: Dlaczego ludzie są potrzebni Bogu?

Odpowiedź: A ludzi nie ma. Nam tylko tak się wydaje. W rzeczywistości to nie są ludzie, a skupiska pragnień, które my postrzegamy, jako ludzi.

Pytanie: Co to jest duchowe pragnienie drugiego?

Odpowiedź: Być ze mną duchowym partnerem.

Pytanie: Co to znaczy dodawać do siebie innych ludzi?

Odpowiedź: Połączyć się z nimi we wspólnym pragnieniu, we wspólnym zamiarze.

Pytanie: Miłość i obdarzanie – jest to taka sama właściwość? Jeśli nie to, jaka jest różnica?

Odpowiedź: Obdarzanie – to obdarzanie. A miłość jest wyżej obdarzania, dlatego że ty bierzesz pragnienia innych i je napełniasz.

Pytanie: Dlaczego przychodzi strach przed duchowym poznaniem?

Odpowiedź: Prawdopodobnie, dlatego że nieprawidłowo je rozumiesz. To wszystko jest absolutnym dobrem! W duchowym poznaniu nie ma nic, co mogłoby zaniepokoić i zrazić.

Pytanie: Jeśli pragnieniem człowieka jest, by dystansować się coraz bardziej od wszystkich, jak w takim wypadku postępować, aby go napełnić?

Odpowiedź: Pokazać mu miłość. „Kupić“ go miłością.

Pytanie: Co to jest „wyższe światło”?

Odpowiedź: Wyższe światło – jest to właściwość obdarzania i miłości, która schodzi na nas i zmusza nas do bycia takimi samymi.

Pytanie: Ego jest naszym wrogiem. Znaczy, trzeba kochać egoizm, to znaczy wroga, jak przyjaciela?

Odpowiedź: Pokochać egoizm oznacza przekształcić go w przyjaciela, żeby pracował na obdarzanie.

Pytanie: Jak możemy dostać się do duszy, aby ją naprawić?

Odpowiedź: Tutaj musi być iskierka, jak u czarodzieja w „Bajce o dobrym czarodzieju“.


Wiara w Kabale

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie z Facebooka: Co to jest wiara?

Odpowiedź: Wiara – to bardzo szczególna właściwość, którą nabywa kabalista – i tylko kabalista!

Osiąga to w wyniku swoich zajęć, w określonych warunkach: w grupie, gdzie każdy zajmuje się anulowaniem siebie w odniesieniu do grupy i w związku z tym wywołuje na siebie oddziaływanie szczególnej siły natury, która nazywa się „otaczające światło” (or makif) – światło, które powraca do Źródła i czyni człowieka podobnym do Stwórcy.

Dlatego jest powiedziane: „Ja stworzyłem egoizm i Ja stworzyłem Torę (Tora – to światło), dlatego że światło w niej powraca do Źródła (do Stwórcy)”. W tym jest całe przeznaczenie Tory.

Wskazane jest, aby grupa składała się z dziesięciu członków pracujących między sobą według określonych warunków, aby wzajemnie anulować się i przyciągnąć do siebie wyższe światło.

Kiedy staramy się to realizować, zaczynamy czuć w sobie zmiany – w pragnieniach i w umyśle, tj. w sercu i w głowie, co daje nam możliwość przebudowania swojego systemu postrzegania, odczucia, odkrycia natury, otaczającego nas świata. To jest właśnie zadaniem Kabały.

Wiarą nazywamy właściwość obdarzania, którą nabywamy w grupie pod wpływem wyższego światła.

Czyli wiara nie oznacza zamknięcia oczu i wierzenia. Przeciwnie, wiara polega na tym, aby otworzyć oczy i zobaczyć! Jest to zupełnie przeciwne do tego, co myślą ludzie.

Pytanie: Co Pan odpowiada, gdy Pana pytają: „Ty wierzysz, czy nie?”

Odpowiedź: Kiedy jakiś człowiek, nie kabalista, mówi mi, że jest wierzący – ja milczę. Kiedy on mnie pyta, ja też milczę. Ale jeśli on już nalega, odpowiadam, że jestem niewierzącym, dlatego że w Kabale pojęcie wiary jest zupełnie inne. I wszystkie inne kabalistyczne pojęcia i definicje, powiedziałbym, że są sprzeczne powszednim, czy religijnym.

Z programu TV „Nowości z Michaelem Laitmanem”, 31.08.2017


Kontakt ze Stwórcą

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie z Facebooka: Zawsze byłem pewien, że mieszkam w Izraelu i w Jerozolimie, a okazuje się, Pana zdaniem, że to nie tak. Co to jest Jerozolima, i co to jest Izrael z kabalistycznego punktu widzenia?

Odpowiedź: Kabalistyczny punkt widzenia nie odnosi się do geografii lub historii, a do rozwoju egoizmu, jako podstawowej części natury. Kabała nie mówi o kuli ziemskiej, na której żyją ludzie, zwierzęta itd., a o pragnieniu – podstawowej sile natury i jak tym pragnieniem zarządza wyższa siła natury – Stwórca.

Istnieją dwie siły: siła zwana Stwórcą – siła obdarzania, emanacji i siła zwana stworzeniem –  jest to siła otrzymywania. Wyższa siła Stwórcy zarządza niższą siłą. To wszystko. Dlatego cała historia – jest to rozwój niższej siły, pragnienia rozkoszować się pod wpływem wyższej siły, Stwórcy – pragnienia obdarzać.

Pytanie: A zatem, gdy Pan mówi „Jerozolima” i „Izrael”, ma Pan na myśli pragnienia?

Odpowiedź: Oczywiście. Pragnienie na nieożywionym poziomie nazywa się „kula ziemska”. Wewnątrz – Jerozolima, czyli tzw. święta góra, na niej Świątynia itd. Pod nimi rozumie się pragnienia. One wszystkie znajdują się wewnątrz człowieka.

Tu człowiek  ma problem, on nie od razu rozumie, o co chodzi. Wszystko to znajduje się wewnątrz człowieka, dlatego że wokół nas nie ma nic. Wszystko wyobrażamy sobie tylko wewnątrz siebie, a wydaje nam się, jakby to się kręciło na zewnątrz.

Pytanie: Co to jest – pragnienie „Izrael” i pragnienie „Jerozolima”?

Odpowiedź: Izrael – jest to pragnienie skierowane na ujawnienie Stwórcy. Isra-el – bezpośrednio do Stwórcy.

Jerozolima – jest to osiągnięcie szczególnego pragnienia do Stwórcy oprócz wspólnego pragnienia.

Dlatego Ziemia Izraela jest zwana „Erec Izrael”. Erec – to pragnienie (racon). Izrael – skierowane do Stwórcy. Wewnątrz pragnienia „Ziemia Izraela” znajduje się „Jerozolima” – bardziej wewnętrzne pragnienie do Stwórcy. A potem jeszcze góra – „ar a-bajt”, potem „beit a-migdasz” –  Świątynia i tak dalej.

Pytanie: Czy moje pragnienia stają się coraz bardziej intensywne, aż osiągną szczyt? A co jest na samej górze? Jakie pragnienie?

Odpowiedź: Na samym szczycie znajduje się punkt w sercu, moje najbardziej skryte pragnienie, które powinno osiągnąć pełny kontakt ze Stwórcą. Zatem ja je kieruję.

Kontakt ze Stwórcą jest, gdy Stwórca napełnia wszystkie moje pragnienia skierowane ku Niemu przez ten punkt.

Dlatego zajmujemy się naprawą swoich pragnień, aby wszystkie one były skierowane do Niego i ostatecznie On napełnił je Sobą. W taki sposób, we wszystkich moich pragnieniach odkrywasię tylko jedna wyższa siła zwana Stwórcą.

Z programu TV „Nowości z Michaelem Laitmanem”, 03.08.2017


Dlaczego wielcy królowie Izraela nie pochodzili od Żydów?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie z Facebooka: Dlaczego wielcy królowie i nauczyciele narodu Izraela, na przykład król Dawid, Rabbi Akiva nie pochodzili od Żydów?

Odpowiedź: Człowiek, który dąży do Stwórcy, nazywa się „Jaszar Kel” – „Izrael” (bezpośrednio do Stwórcy). Człowiek, pragnący zjednoczyć się z resztą, nazywa się „jeudi” – od słowa „jehud” (jedność).

To określa, czy jesteś Żydem, czy nie-Żydem. Dzisiaj każdy człowiek na świecie: Hiszpan, Francuz, Włoch, Niemiec, bez względu na to, kto to jest, może przyjść i powiedzieć: „Ja chcę być Żydem” – przecież my nie dzielimy świata na żadne narodowości.

Aby to zrobić on musi wypełnić to, co mówi Tora. A mianowicie dążyć do wypełnienia prawa: „Kochaj bliźniego swego jak siebie samego”. Jeśli on zgadza się na to, wtedy staje się Żydem – człowiekiem, który dąży do połączenia i w tym zjednoczeniu – do połączenia z Stwórcą.

Żyd – od słowa „laawor”, „przejść” od egoistycznej zasady istnienia, do altruistycznej. Jest to osnowa naszego narodu, który przedstawia sobą grupę, która przyjęła na siebie zasadę „kochaj bliźniego swego jak siebie samego”.

Jak tylko człowiek przyjmuje tę zasadę – on jest Żydem. A wszyscy pozostali – nie.

Z programu TV „Nowości z Michaelem Laitmanem”, 22.05.2017


Czy warto studiować Kabałę?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie z Facebooka: Po co studiować naukę Kabały?

Odpowiedź: Naukę Kabały studiuje się po to, żeby odkryć cel stworzenia, program stworzenia, co on nam daje i jak go zrealizować.

Człowiek, żyjący na tym świecie, powinien wiedzieć, po co istnieje, w jakim celu, jaki cel ma ten świat. Jeśli człowiek nie żyje instynktownie, jak zwierzę, i pojawiają się w nim już pytania z poziomu ludzkiego, wtedy go to interesuje.

Pytanie: Jeśli zdecydowałem się już tym zajmować, to od czego zacząć studia?

Odpowiedź: Bardzo trudno powiedzieć, dlatego że Kabała – to nauka, która bezpośrednio nie wyjaśnia człowiekowi, co należy robić. Ona wyjaśnia mu, co powinien zrobić, aby zrozumieć.

Dlatego wskazane jest, aby przyjść do grupy lub uczestniczyć zaocznie, przez internet. Mamy setki takich grup na całym świecie, a nawet więcej. Masz możliwość studiowania tej metody w dowolnym języku.

Pytanie: A od czego Pan by zaczął? Ze struktury budowy światów, czy od innego tematu?

Odpowiedź: Nie. Tu trzeba przyjść do nauczyciela.

Możesz najpierw zapoznać się z Kabałą według tej literatury, która jest dostępna na naszej stronie, ale to nie wystarczy. I nie należy zajmować się samokształceniem. Książki do samokształcenia są dobre, ale nie w Kabale.

Pytanie: To znaczy w Kabale bez nauczyciela nie ruszysz z miejsca?

Odpowiedź: Konieczne jest przewodnictwo, a co najważniejsze – relacje z takimi samymi ludźmi, którzy chcą opanować Kabałę.

Z programu TV „Nowości z Michaelem Laitmanem”, 27.07.2017


Gospodarz swojego losu

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie z Facebooka: Zrozumiałem, że nasz świat – to gałęzie. I, że istnieją ich korzenie. Czytam wiele informacji o tym, że nasz świat jest zarządzany, że ludzki mózg otrzymuje polecenia z zewnątrz. Proszę, niech Pan opowie, jeśli to możliwe w prosty, nieskomplikowany sposób o prawie gałęzi i korzenia.

Odpowiedź: Zgodnie z prawem korzenia i gałęzi wszystkie sygnały zarządzania, wszystkie polecenia formują się na wyższym, niż nasz świat poziomie.

Nasz świat jest światem działań. Wyższy świat – jest to system zarządzania, w którym ma miejsce kształtowanie komenddla naszego świata i my je podświadomie wypełniamy, nawet nie zdając sobie z tego sprawy. Jednak czujemy, że nagle pojawia się jakaś myśl, jakieś pragnienie, działanie, konsekwencja, zdarzenie.

W naturze nic nie dzieje się bez powodu – wszystko jest zamknięte i wszystko jest logiczne.

Ale, czy istnieje relacja zwrotna, odpowiedź na wyższe zarządzanie, które możemy zmienić? Okazuje się, że tak.

Im bardziej będziemy podobni do wyższego zarządzania, tym bardziej dobre komendy będą schodzić do nas, ponieważ wyższe zarządzanie nie ma potrzeby, by nas łamać. Nasza natura i natura wyższego zarządzania staną się bliskie sobie i wtedy komendy będą bardzo logicznie i harmonijnie przez nas przyjmowane.

Zaczniemy bardzo gładko, lekko je wypełniać i działać zgodnie z wyższym zarządzaniem. Ale w tym celu musimy zmienić naszą naturę z otrzymującej, egoistycznej na obdarzającą, altruistyczną.

Taka jest natura Wyższego świata i całego wszechświata, z wyjątkiem człowieka. Człowiek – to egoista, a cała pozostała natura – nie. Ona jest wzajemnie połączona w jeden system i do niego musimy się dopasować.

O tym mówi nauka Kabały. Jeśli stopniowo zaczniemy integrować się z naturą, to zobaczymy, jak wszystkie działania, wydarzenia, wszystkie komendy wyższego zarządzania będą bardziej korzystne dla nas.

Komentarz: Teraz prawie wszyscy naukowcy mówią, że znajdujemy się wewnątrz matrycy, że nasz mózg jest kontrolowany. Ale oni dalej nie idą …

Odpowiedź: Oni nie rozumieją tego systemu, nie czują go.

Nauka Kabały jest dobra, ponieważ poprzez zmysły wprowadza człowieka w odczucia wyższego systemu, i wtedy on rozumie, że może podnieść się do „kabiny” zarządzania.

Tak, czy inaczej on będzie zobowiązany to zrobić. Tylko Kabała pozwoli mu wykonać to gładko i szybko, bez czekania na jakieś tragiczne pobudzenia z góry.

Z programu TV „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”, 25.05.2017


Reinkarnacja duszy

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie z Facebooka: Reinkarnacja – to rozwój duszy. Jeśli w danym wcieleniu dusza nie zdąży  się zrealizować, to czy musi powrócić na Ziemię, aby jeszcze raz odbyć naukęw tej samej klasie i przejść do następnej? Czy z punktu widzenia Kabały istnieje reinkarnacja i jeśli tak, to jak to się dzieje?

Odpowiedź: W każdym z nas, kto urodził się na Ziemi, istnieje zarodek duszy, tak zwany „punkt w sercu.” Sercem nazywa się pragnienie człowieka, wewnątrz którego istnieje często nieświadome,  prawie nieodczuwalne przez człowieka przyciąganie, aby osiągnąć swój korzeń.

Dążenie, aby osiągnąć swój korzeń, popycha człowieka naprzód. Niektórzy ludzie czują to bardziej, niektórzy mniej, niektórzy w ogóle nie czują. Ale punkt w sercu mają wszyscy.

Człowiek, który to czuje, zaczyna szukać sensu życia, dlatego żeon koniecznie chce dostać się do korzenia, z którego ten punkt opuścił się w dół, jak gwiazda, i zamieszkał w nim – on potrzebuje powrócić tam, gdzie jest jego dom.

Punkt w sercu kieruje człowiekiem,formując w nim bardzo wyraźne, prawidłowe dążenie: on musi w tym życiu dowiedzieć się, dlaczego istnieje. Tacy ludzie przychodzą do Kabały i realizują to dążenie – aby powrócić do swego domu, do swego źródła, do swego korzenia.

O tym mówi nauka Kabały. Naszym zadaniem w tym życiu jest osiągnąć swoje korzenie. Jeśli człowiek zaczyna pracować nad sobą i wypełnia to zadanie, znaczy, że on zakończył swoją reinkarnację.

Jeżeli zatrzymał się po środku drogi, to musi wrócić i w następnym życiu kontynuować naprawę, aż nie osiągnie swojego korzenia. Może być, że to nie nastąpi w ciągu jednego życia.

Ten, w kim to dążenie jeszcze milczy, po prostu powraca do tego świata, aby uzyskać niezbędną ilość materialnych cierpień, które doprowadzą go do pytania o sens życia: „Dlaczego cierpię?” I wtedy on zaczyna poszukiwanie.

W taki sposób, my wszyscy albo znajdujemy się w kolejce realizacji punktu w sercu, albo w połowie drogi, albo już go realizujemy.

Z programu TV „Aktualności z Michaelem Laitmanem”, 09.11.2016


Błyskawiczne odpowiedzi kabalisty, 03.07.2016

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Ilu ludzi zawiera w sobie pojęcie „dziesiątka”?

Odpowiedź: Nieważne. Mogą to być i przypadkowe dziesiątki, i wirtualne. Najważniejsze jest to, żeby te kilka osób (od pięciu do dziesięciu) razem próbowało ustalić prawidłowy kontakt między sobą, prawidłowe wzajemne relacje, które muszą istnieć według symbiozy prawej i lewej linii.

Pytanie: Co to jest niezależność z punktu widzenia Kabały?

Odpowiedź: Niezależność – to stan, kiedy w pełni czuję się włączony w grupę.

Pytanie: Pomimo zrozumienia prawidłowości kabalistycznej metody, mimo wszystko wiele rzeczy rozdrażnia mnie i irytuje. Jak to przezwyciężyć?

Odpowiedź: Kabała drażni i irytuje, ponieważ ona nie jest w twoich rękach, nie możesz wykorzystać jej w sposób, w który byś chciał. Działają w niej ścisłe fizyczne prawa natury, które są niezmienne, stałe i których ty w żaden sposób nie jesteś w stanie zmienić. Człowieka to zawsze bardzo irytuje. Nie można nic zrobić, ale to prawda.

Pytanie: Czy przyciągam pozytywne siły, kiedy oglądam Pana transmisje?

Odpowiedź: Tak, kiedy razem rozmawiamy o tym, w jaki sposób działa metoda kabalistycznego połączenia, wpływa na nas ogromna pozytywna siła.

Komentarz: Matka nie zawsze jest dobra dla swoich dzieci, czasem jest sroga dla ich własnego dobra.

Odpowiedź: To nie znaczy, że ona jest niedobra. Ona jest dobra, tylko nie zawsze pokazuje to na zewnątrz, ale ciągle ma dobre intencje w imię dzieci.

Pytanie: Czy nie będzie rozdwojenia w psychice – między życiem w grupie, jako altruista i życiem w społeczeństwie, jako egoista wśród egoistów?

Odpowiedź: Nie, zobaczysz, jakie to jest proste.

Jeśli w pracy będziesz postępować tak samo prosto i prawidłowo, jak to robisz w grupie, to będą cię tylko bardziej kochać i szanować. Nie myśl, że z tego powodu stracisz – nie.

Pytanie: W jaki sposób można wykształcić w sobie pragnienie na poziomie Stwórcy?

Odpowiedź: Wykształcić w sobie pragnienie obdarzania i miłości możliwe jest tylko poprzez wspólne pragnienie grupy.

Pytanie: Mówi Pan, że nasz świat jest iluzją. Dlaczego jest to tak trudno sobie uświadomić? Jak wykształcić w sobie prawidłowe postrzeganie, że wszystko znajduje się w człowieku?

Odpowiedź: To robi Wyższe światło, nie musisz niczego wymyślać!

Pytanie: Jakie moje cechy mogą mieć wpływ na wyższe siły natury?

Odpowiedź: Tylko dążenie, by wejść przez połączenie z innymi, w związek z pozytywną siłą – ze Stwórcą.

Pytanie: Czy lepiej jest kontrolować od wczesnego dzieciństwa przyjaźń i relacje między dziećmi?

Odpowiedź: Nie sądzę, że należy to robić, należy po prostu pokazywać im przykład.

Pytanie: W jaki sposób można w rodzinie, na podstawie Kabały świadomie wychowywać dzieci?

Odpowiedź: Tylko dobrym osobistym przykładem. A następnie, kiedy one dorosną, ważne, aby one same dawały sobie wzajemny przykład.

 Z lekcji w języku rosyjskim, 03.07.2016