Artykuły z kategorii Praca duchowa

Jaka jest różnica między Drzewem poznania a Drzewem życia?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Jaka jest różnica między Drzewem poznania a Drzewem życia?

Odpowiedź: Drzewo poznania symbolizuje znajomość zarówno dobra jak i zła, kiedy poznajesz zło z dobra, a dobro ze zła.

Drzewo życia – to Drzewo, które znajduje się już w całkowitej naprawie.

Drzewem nazywa się pełną strukturę Zeir Anpin, Stwórcy. Stworzenie pojmując Stwórcę, dostosowuje się do Niego, przyjmuje Jego formę, upadabnia się do Niego, i wtedy również nazywa się „Drzewem”.

W procesie duchowego poznania człowiek podąża dwiema liniami: dobra i zła. I na końcu, gdy zarówno dobro jak i zło razem dają mu pełne zrozumienie – wtedy Drzewo poznania dobra i zła staje się Drzewem życia.

Z lekcji w języku rosyjskim, 16.09.2018


Moje myśli na Twitterze, 10.01.19, cz.1

каббалист Михаэль Лайтман Stwórca:  „Oddałem Torę i siebie z nią.” To znaczy, że jeśli bierzesz Torę, to bierzesz również Stwórcę, tak jak nie można korzystać z Tory bez Stwórcy. Można korzystać z Tory, tylko jako środka (tawlin) do naprawy egoizmu i nagrody w połączeniu się właściwościami ze Stwórcą.

Tora naucza:

– uczy, aby wypełniać przykazania,

– naucza, ponieważ jest to konieczne do uczenia się.

Kabała naucza:

– otrzymywania światła Tory, naprawiającego egoizm, dającego wiarę, siłę obdarzania, i upodobnienie się do Stwórcy (światło hasadim),

– zrozumieć mocą wiary, w świetle hasadim, Stwórcę, światło hochma, cel stworzenia.

Człowiek przed nauką powinien zorientować się, dlaczego idzie studiować Torę:

– aby wiedzieć, co jest napisane w książkach,

– czy, aby otrzymać światło Tory, które anuluje jego egoizm, myśli o sobie i powraca do Źródła, a nie żadnej wiedzy, napełniania głowy, tego nie chce – chce tylko zmiany siebie!

@Michael_Laitman


Najwyższe przeznaczenie

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Dlaczego każdy rodzaj poznania sprawia człowiekowi niesamowitą przyjemność?

Odpowiedź: Ponieważ jest to napełnianie właściwości – wiedzieć. Poznanie jest najwyższym pragnieniem, ponieważ u podstawy wszystkich naszych pragnień leży odkrycie Stwórcy.

Pytanie: Czy dążenie do poznania Stwórcy jest udziałem każdego w obecnym pokoleniu?

Odpowiedź: Jest to najwyższe przeznaczenie. Nie ma większej przyjemności niż przyjemność poznania Stwórcy. W tej najwyższej właściwości zbierane są wszystkie pozostałe napełniania.

Z lekcji w języku rosyjskim, 28.08.2018


Adam – to człowiek czy duchowy stopień?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Czy Adam – to pierwszy kabalista, czy stopień w duchowym poznaniu?

Odpowiedź: Adamem nazywa się system duchowy, który musimy opanować, naprawić i włączyć się w niego.

Ponadto 5779 lat temu żył człowiek, który jako pierwszy odkrył ten system. Też nazywał się Adam. To nie przypadek, że rodzice nazwali go w ten sposób – w naturze nie ma nic przypadkowego.

On napisał książkę „Tajny Anioł” („Raziel a Malach”), którą również teraz można kupić w sklepach.

Pytanie: Czy 5779 – jest to rok jego fizycznych lub duchowych narodzin?

Odpowiedź: Jest to rok jego poznania Wyższego świata, kiedy on stał się Człowiekiem.

Pytanie: Czy wszyscy kabaliści zgadzają się z tym?

Odpowiedź: Tu powodów do sporów nie ma. Ten, kto poznaje Wyższy świat, widzi go i odczuwa. A my musimy jedynie zdobyć te właściwości, które dają nam możliwość odkryć, że tak jest.

Pytanie: Czy ludzie, którzy poznają świat duchowy, mogą poczuć nie tylko system „Adama Riszon”, ale również to, że istniał taki człowiek?

Odpowiedź: Odkrywając system duchowy, po drodze stajesz się częścią wszystkich kabalistów, którzy byli przed tobą, w jakiś sposób włączasz się w nich, i nawet rozumiesz i czujesz, co oni mówili, jak się zajmowali, jak poznawali system. Nie poznajesz samego człowieka, a jego wewnętrzny zmysł, właściwości, jego stopień.

Z lekcji w języku rosyjskim, 16.09.2018


Źródło wszystkich myśli i pragnień

каббалист Михаэль Лайтман Jest powiedziane: „Nie ma nikogo oprócz Niego”, co znaczy, że nie ma żadnej innej siły na świecie, która miałaby możliwość uczynić coś przeciwko Stwórcy.

A to, że człowiek widzi, że są na świecie rzeczy i siły, które zaprzeczają istnieniu Wyższych sił, jest z przyczyny życzenia Stwórcy. (Baal HaSulam, „Szamati”, artykuł „Nie ma nikogo oprócz Niego”)

Rzeczywiście, na świecie istnieje tylko jedna siła, a my jesteśmy wewnątrz niej. Ale my znajdujemy się w iluzji wolności od niej, myśląc, że nie jesteśmy związani z wyższą siłą a nawet, jeśli jesteśmy związani, to możemy jakoś na swój własny sposób ją zmienić, odnosić się do niej. Ta iluzja nazywa się egoizmem i ją musimy przezwyciężyć.

To, że zaprzeczam wyjątkowość Stwórcy i myślę, że moje myśli są moimi myślami, moje pragnienia są moimi pragnieniami, jest specjalnie zaplanowane. Odczuwam siebie, podobnie jak każdy z nas, istniejącym niezależnie i nie ma nikogo, kto mógłby komenderować mną lub określać, o czym myślę, czego chcę.

Oczywiście, mogą mnie zmusić, ale będę czuł, że próbują mnie naszpikować postronnymi myślami.

A Kabała mówi, że ty nawet nie podejrzewasz, co z tobą robią. Myśli nie należą do ciebie, są ci wysyłane. Pragnienia nie należą do ciebie, pobudzają je w tobie. Decyzje nie należą do Ciebie, decydują za Ciebie. I wszystko, cokolwiek byś nie myślał, nie pragnął, nie marzył, nie planował, nie wspominając już o decyzjach i o tym, w jaki sposób one realizują się w życiu – wszystko to absolutnie nie jesteś ty!

A kim ty jesteś? Nikim. Ty jesteś po prostu maleńkim żuczkiem, całkowicie kontrolowanym przez jedyną siłę – Stwórcę, w którym istniejesz. Ale temu żuczkowi dana jest możliwość znalezienia i odkrycia prawdy, czy rzeczywiście jest on kontrolowany z góry w sercu i w umyśle, w myślach i uczuciach.

Jest to najważniejszy temat Kabały, dlatego że, odkrywając go, praktycznie odkrywamy cały wszechświat: czy on istnieje, co to jest za świat, który czujemy. Czy znajdujemy się we śnie, czy na jawie? Czym różni się ten sen od jawy? Co to znaczy, że pojawiają się we mnie jakieś myśli? Czy są to moje myśli, czy ktoś je we mnie włożył? Czy są to moje pragnienia, czy ktoś je we mnie wzbudził?

Zgodnie z tymi pytaniami chciałbym wiedzieć, skąd biorą się we mnie wszystkie myśli w umyśle i pragnienia w sercu, które mną zarządzają? Kto je wymyślił? Kto mi je posłał? W naturze nie ma żadnych przypadków: skądś się one pojawiają i, przechodząc przeze mnie, gdzieś odchodzą.

W ten sposób Stwórca mnie stworzył. W miarę tego, jak we mnie wchodzą pragnienia i myśli, ja odczuwam siebie żyjącym, rosnącym.

Znajdujemy się w wielkim, zamkniętym systemie zwanym „wyższą siłą” lub „Stwórcą”. Nie ma nikogo oprócz Niego, my znajdujemy się w Nim. Naszym zadaniem jest Go odkryć. To jest przyczyna naszego istnienia w szczególnym stanie zwanym „naszym światem”. To jest przyczyna wszystkiego, co się z nami dzieje.

Z lekcji w języku rosyjskim, 02.09.2018


Jeśli nie chcesz cierpieć…

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Jeśli na świecie nie ma kary, to czym jest ból i cierpienie?

Odpowiedź: Na świecie nie ma kary i nie ma nagrody, z wyjątkiem ujawnienia unikalności Stwórcy przez ciebie i w tobie.

Komentarz: Ale ja nie chcę cierpieć.

Odpowiedź: Nigdzie od tego nie uciekniesz. Jeśli nie chcesz cierpieć, oznacza to, że musisz odkryć Stwórcę szybciej, niż On będzie cię do tego poganiał.

Z lekcji w języku rosyjskim, 02.09.2018


Co to jest prawdziwe połączenie?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Co to jest prawdziwe połączenie?

Odpowiedź: Przy prawdziwym połączeniu tworzymy siły poza nami. Jeśli łączę się z tobą, to pojawia się wspólna siła, która znajduje się nie w każdym z nas, ale między nami.

Właśnie dlatego, że każdy z nas jest egoistą, a następnie odsuwa ego od siebie, wchodzi w przestrzeń między nami, i tam powstaje wspólna siła z naszych anty-egoistycznych sił. W niej łączymy się i odkrywamy Stwórcę.

Jest to działanie wewnętrzne.

Z lekcji w języku rosyjskim, 19.08.2018


Moje myśli na Twitterze, 20.03.18, cz.1

каббалист Михаэль Лайтман Egoizm (zło) pojawił się wraz z rozbiciem duszy ADAMA (podobny do Stwórcy), MIĘDZY jej rozbitymi częściami, a NIE w każdej części samej w sobie. Dlatego naprawiać trzeba nie ludzi, a RELACJE między ludźmi. Dlatego zamiana zła na dobro między ludźmi jest właśnie naprawą duszy.

3 poziomy natury: nieożywiony, roślinny, zwierzęcy istnieją zgodnie z jej egoistycznymi prawami. W naturze nie istnieje poziom „Człowiek”. On rodzi się w psychice zwierzęcej i wymaga specjalnej ponad-egoistycznej organizacji życia, podobnej do Stwórcy. To właśnie dla niego odkrywa się Kabała.

Duchowa praca (Awodat Haszem) występuje tylko w Kabale, dlatego że ona nazywa się Tora-or, powodująca wpływ Tory, OM, światła, powracającego do Źródła. Uczyć się Tory znaczy dać światłu Tory, OM, wpływać, przeprowadzać zmiany, uczyć Tory.

Połknąć nie wolno, żuć!

Maror, gorzkie warzywo spożywane jest na wieczerzy paschalnej, jako znak ciężkiej pracy w niewoli egoizmu – faraona. Należy powoli żuć czując gorycz ciężkich i długotrwałych prób uwolnienia się od egoizmu, aby móc uciec!

Wieczność jest ponad naszym życiem. Właśnie ją musimy znaleźć, a nie rozdrabniać się na małe cele. Dlatego zawsze należy sprawdzać, czy dążę do tego, czy nie? Jeśli dążę, to nie ma dla mnie żadnych barier i istnieje tylko jeden cel – osiągnięcie wieczności! W przeciwnym razie egoizm obniża mnie do poziomu zwierzęcia.

Sens ludzkiej egzystencji w świecie materialnym polega na poznaniu wyższego świata i kontynuowaniu w nim swojego dalszego rozwoju. Nasz świat jest najniższym z istniejącego. Następny etap to wyższy świat, z którego zarządzany jest nasz świat. Dlatego tam odkrywa się sens naszego życia.

Kabała jest duchową pracą „Awodat Haszem”, dlatego że zachęca i praktykuje połączenie w grupie, w podniesieniu się każdego nad osobistym egoizmem jak to w swojej nauce założył praojciec Abraham. Połączenie się, aż do miłości do bliźniego jest podstawą Kabały.

Tylko Kabała jest duchową pracą „Awodat Haszem”, dlatego że podnosi człowieka nad jego egoizmem, nad naturą tego świata, i podnosi do podobieństwa do Stwórcy we właściwości obdarzania i miłości do ludzi, a następnie do podobieństwa i połączenia ze Stwórcą.

Człowiek łączy w sobie wszystkie siły i właściwości natury: Faraona, Mojżesza, naród Izraela, narody świata – wszystkie te właściwości razem. Człowiek to mały świat, w którym jest wszystko. Musimy tylko połączyć te wszystkie komponenty ze sobą do stanu równowagi.

Globalizacja prowadzi do wzrostu dochodów ludzkości, ale proporcjonalnie do tego przyczynia się do pogłębienia nierówności. Wywiera zewnętrzny, tymczasowy, pozytywny efekt głównie w słabych krajach. Dochody ze wspólnego rynku są rozdzielane nierównomiernie.

@Michael_Laitman


Zew światła

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Co robić z myślami, przecież one pochodzą od Stwórcy?

Odpowiedź: Wszystko pochodzi od Stwórcy: zarówno dobre, jak i złe. Dane jest to człowiekowi po to, aby po przeanalizowaniu wybrał właściwą drogę.

Komentarz: Przypuśćmy, uważam, że przychodzą do mnie złe myśli…

Odpowiedź: Nie ma złych myśli. Myśli są skierowane na cel, tylko na niego lub przeciw niemu. Ale nie ma znaczenia, bo wszystkie te myśli i pragnienia są celowe, one są nastawione tylko na ostateczny cel.

Stamtąd wpływa na ciebie światło i wzywa cię do siebie albo pozytywnymi albo negatywnymi myślami. Musisz je przeanalizować i odpowiednio postępować, aby robić postępy w kierunku tego celu, z którego pochodzą te myśli: zarówno dobre, jak i złe.

Z lekcji w języku rosyjskim, 19.08.2018


Kogo my mamy na myśli pod pojęciem „kabalista”?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Kiedy mówimy „kabalista”, kogo mamy na myśli?

Odpowiedź: Duszę. Jeśli człowiek korygując swoje egoistyczne pragnienia, stworzył z nich podobieństwo Stwórcy, to taki stan pragnień nazywa się „duszą”. Mówiąc dokładniej, duszą nazywa się część pragnień, które upodobniły się do Stwórcy.

Pojęcie „kabalista” odnosi się do człowieka, który ma takie pragnienie.

Pragnienie, pierwsze skrócenie, ekran, odbite światło, uderzeniowe połączenie (ziwug de akaa), otrzymywanie ze względu na obdarzanie – to właśnie jest parcuf, dusza.

Z lekcji w języku rosyjskim, 19.08.2018