Artykuły z kategorii Postrzeganie rzeczywistości

Moje myśli na Twitterze, 14.02.18

каббалист Михаэль Лайтман Wyższy świat odkrywa się tylko we wzajemnym włączaniu pragnień różnych ludzi. Dlatego ważne jest, aby stworzyć grupę. Przecież pojedyncza osoba nie może osiągnąć nawet pierwszego duchowego stopnia. Dlatego „Pokochaj bliźniego” jest kabalistycznym wskazaniem na odkrycie wyższego świata i Stwórcy.

Bez środowiska ludzi, dziecko będzie dorastać, jako zwierzę. Ale ponieważ ma pragnienie, by wchłonąć środowisko, ono buduje swój świat. Tak i do odkrycia wyższego świata potrzebujemy środowiska kabalistów, którzy sformowaliby w nas możliwość zobaczenia wyższego świata.

Miłość jest pojęciem ściśle kabalistycznym. Oznacza to przyjęcie pragnienia innego niż swoje własne i napełnienie go, do pełnego włączenia się w jedno wspólne pragnienie. A jest to możliwe tylko wtedy, gdy oba są zawarte w Stwórcy! Dlatego „Pokochaj bliźniego jak siebie samego” możecie wykonać tylko u nas!

Każdy ma 1 duchową iskrę. Ale łącząc ją z 9 iskrami przyjaciół, uzyskuję siłę wystarczającą do odkrycia duchowego świata. I tak każdy w grupie – posiadając 1 iskrę, łączy się z 9 iskrami i uzyskuje pragnienie, siłę do odkrycia duchowego świata.

Miłość – polega na umożliwieniu innemu włączenia się we mnie bez jakichkolwiek obliczeń i ograniczeń. I wtedy w nas pojawia się wspólne duchowe naczynie, w którym czujemy obydwaj wyższy świat i wyższą siłę, ponad tym materialnym światem. Potem materialne ciało może umrzeć, ale my już żyjemy!

Człowiek przychodząc studiować Kabałę przygotowuje się do studiowania mistycznych wyższych sił, aniołów, duchów, do odkrycia zaświatów. Jednak nie spodziewa się, że odkrycie wyższego świata i Stwórcy odbywa się nie w mistyczny sposób, ale w szczególnym związku kabalistów.

Księga Zohar opisuje nasz (dzisiejszy, egoistyczny) stan, jako śpiący z oczami skierowanymi do wewnątrz siebie. Przecież jesteśmy zainteresowani i widzimy tylko to, co dzieje się w nas, w pragnieniu rozkoszować się. Ale Kabała pomaga nam zobaczyć, co dzieje się poza nami – wyższy świat.


Co to jest nienawiść?

 ÐºÐ°Ð±Ð±Ð°Ð»Ð¸ÑÑ‚ Михаэль Лайтман Pytanie z Facebooku: Co to jest nienawiść?

Odpowiedź: Miłość i nienawiść – to jest to, co napędza człowieka i rządzi światem.

To od czego cierpię wyzwala we mnie nienawiść do źródła cierpienia. To, czym się rozkoszuje wyzwala we mnie miłość do źródła przyjemności. W ten sposób te siły wyrażają się w naszym egoizmie. Oceniam wszystko tylko według tego, czy jest mi źle, czy dobrze od tych czy innych zjawisk, od napełnienia.

Komentarz: Normalny człowiek wzdryga się na słowo „nienawiść”, dla niego jest to bardzo skrajny stan: wojny, morderstwa.

Odpowiedź: Człowiek musi podnieść się trochę na filozoficzny poziom, ponieważ znajdujemy się wewnątrz natury, w której oba uczucia – miłość i nienawiść, albo ból i przyjemność – nieustannie nami zarządzają i bez odczucia tych dwóch wzajemnie przeciwstawnych zjawisk nie możemy istnieć. Nie czulibyśmy, że żyjemy, jeśli nie odczuwalibyśmy stałego uczucia miłości i nienawiści.

Pytanie: Dlaczego Pan zawsze mówi, że prawdziwa nienawiść istnieje tylko na drodze do miłości?

Odpowiedź: Dlatego, że ona jest do tego przeznaczona. Jeśli nasze pragnienie rozkoszować się nie napełnia się, to cierpimy, a jeśli napełnia się, rozkoszujemy się. Na tym wszystko jest zbudowane.

Wszystko jest bardzo proste: istnieje maleńka komórka – jeśli nie napełniasz jej, ona cierpi i odnosi się do źródła swojego nienapełnienia z nienawiścią. Ona chce je zmienić, przekształcić, zniszczyć, aby tylko nie cierpieć. Jeśli pojawia się źródło, które napełnia ją, to stosunek do niego nazywa się miłością. Niczego innego nie ma.

Jednak tutaj istnieją jeszcze różne systemy pamięci i odtwarzania – to, co buduje nasze relacje  między nami, itd.

Pytanie: To znaczy, że cały czas doświadczamy miłość i nienawiść do Stwórcy?

Odpowiedź: Wszystko, co czujemy w materialnym świecie, doświadczamy w stosunku do Stwórcy, dlatego że oprócz Niego nie ma nic. Wszystko, co istnieje wokół – jest to Jego manifestacja w stosunku do nas. On posyła nam uczucia cierpienia lub przyjemności, do których odczuwamy nienawiść, wstręt, odrzucenie lub odwrotnie – przyciąganie i miłość.

Pytanie: Wychodzi na to, że jeżeli kogoś nienawidzimy, to znaczy, że nienawidzimy Stwórcę?

Odpowiedź: Oczywiście, dlatego że „nie ma nikogo, oprócz Niego”, to On nam wszystko  organizuje. Wszystkie kalkulacje muszą być przeprowadzone wyłącznie ze Stwórcą.

Jeśli człowiek zaczyna kierować się tylko na Stwórcę, rozumie, że tylko On istnieje przed nim, wtedy wszystko jest spokojne, wszystko jest dobrze. On wie, jak się zachować. On wie, jak sformować siebie w relacjach ze Stwórcą. On wie, co należy zrobić, żeby Stwórca stał się w stosunku do niego dobry, napełniający, kochający. O tym właśnie mówi nauka Kabały.

Z programu TV „Nowości z Michaelem Laitmanem”, 18.01.2016


Moje myśli na Twitterze, 12.02.18

 ÐºÐ°Ð±Ð±Ð°Ð»Ð¸ÑÑ‚ Михаэль Лайтман Postrzegane w naturalnym pragnieniu nazywa się „Ten świat”. Postrzegane w cudzych pragnieniach nazywa się „Wyższy świat”. Jeśli ja w grupie z 10-ciu dążę, aby stłumić swoje pragnienie i przeniknąć pragnieniami przyjaciół – buduje się Ja-malchut i 9 sfirot ich pragnień – kli duszy!

Wolność wyboru jest to zgoda człowieka, aby przylgnąć do „Nie ma nikogo oprócz Niego, dobrego i czyniącego dobro”, mimo że odkrywa się to przez bardzo nieprzyjemne sytuacje. Wolność – to być wyżej narzuconej tobie egoistycznej natury. Wolność jest w wyjściu z siebie, z śmierci.

Wolność w naszym świecie jest rozumiana jako wybór drogi, chociaż nie bierzemy pod uwagę tego, co nami zarządza. Duchowa wolność wyboru oznacza, że ja ​wybieram, żeby Stwórca prowadził mnie wbrew mojego egoizmu, stale dbając o poczucie, że nie ma nikogo oprócz Stwórcy.

Każdemu wydaje się, że on wie, jak naprawić świat. Ale nie ma korzyści od naprawiających! Nie dlatego, że nie chcą, a dlatego, że nie znają metody naprawy. Przecież należy naprawić nie samą niesprawność. Niesprawności odkrywają się dlatego, aby podnieść się (zjednoczeniem) nad nimi!

70 – lecie Izraela. Żydzi uzyskali niepodległość tylko po to, żeby realizować metodę zjednoczenia „Kochaj bliźniego jak siebie samego”. Jeśli nie realizują jej, aby następnie przekazać ją narodom, państwo zostanie zabrane, naród znowu pójdzie na wygnanie, tak jak się stało 2000 lat temu.

Z odkryciem w grupie Abrahama (przedstawicieli 70 narodów świata w Babilonie) metody połączenia (otrzymania Tory u góry Synaj) pojawił się antysemityzm (nienawiść narodów świata do tej grupy) w miarę nieprzestrzegania przez nich metody naprawy do przekazania jej narodom.

Naród Izraela jest w stanie zjednoczyć się i stać się przykładem połączenia dla wszystkich narodów świata właśnie dlatego, że sam składa się z tych 70 narodów, przecież zebrała się z nich grupa Abrahama i została nazwana ISRA-EL, bezpośrednio do Stwórcy.

Tak oni stali się LI-ROSZ, głową naprawy ludzi.

Jedność jest prawem całej natury, z wyjątkiem ludzkości. Naród Izraela otrzymał prawo powrotu na ziemie Izraela i stać się niezależnym tylko dlatego, aby wypełnić swoje przeznaczenie: osiągnąć jedność i pokazać tę metodę wszystkim narodom świata.

– Wiemy, co to jest przestępstwo na tym świecie. A co to jest przestępstwo w świecie duchowym?

– W duchowym jest jeden rodzaj przestępstwa – nie iść na zbliżenie się z ludźmi, aby odkryć Stwórcę. Istnieje jedno przykazanie – miłość do bliźniego, aby w miłości odkryć Stwórcę.

– Bardzo się boje, że wyższy system ukarze mnie za złe uczynki wobec innych ludzi!

– Nie wolno myśleć o karze. Tego nie ma. Człowiek powinien myśleć tylko o tym, jak zrobić coś dobrego dla innych, tj. dla swojej duszy.


Jaki jest smak duchowej przyjemności?

 ÐºÐ°Ð±Ð±Ð°Ð»Ð¸ÑÑ‚ Михаэль Лайтман Pytanie: Jaki jest smak duchowej przyjemności?

Odpowiedź: Smak duchowej przyjemności jest przede wszystkim we wzniesieniu się nad swoją naturą, gdy nie czujesz się ograniczony ramami, w których istniejesz.

Żyjemy jak w żelaznej klatce, miotamy się, obijamy o jej kąty i krawędzie. A kiedy z niej wychodzimy, to zaczynamy odczuwać istnienie w Stwórcy – wzajemne nieograniczone połączenie. On – w nas, a my – w Nim.

Nasz świat ma pewne granice: z lewej strony, z prawej, z wewnątrz i z zewnątrz. A w duchowym odczuciu nie ma żadnych granic i dlatego jest niewyrażalne. Przede wszystkim jest to smak wolności.

Pytanie: Ale dlaczego mówi się tak dużo o jedności, połączeniu?

Odpowiedź: Dlatego, że to jest środek do osiągnięcia właściwości obdarzania, nieskończoności, wolności, gdy wychodzisz poza siebie.

Pytanie: Czy kabalista czuje smak ziemskiego pokarmu, zimno, gorąco?

Odpowiedź: Kabalista czuje wszystko jeszcze mocniej niż pozostali.

W swoim czasie moja żona gotowała posiłki mojemu nauczycielowi Rabaszowi i on pisał jej na kartce, co dokładnie dodać do potrawy, jaką przyprawę.

Pytanie: Czy wszystkie duchowe smaki są już z góry zapisane?

Odpowiedź: Oczywiście. Smakami nazywa się rozprzestrzenianie wyższego światła w naszych pragnieniach.

Z lekcji w języku rosyjskim, 20.11.2016


Co przeszkadza nam osiągnąć Wyższy świat?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Od czego zależą granice naszego postrzegania, świadomości i zrozumienia? Co przeszkadza nam właśnie teraz zacząć postrzegać Wyższy świat?

Odpowiedź: Aby osiągnąć Wyższy świat przeszkadza nam tylko miłość własna, dlatego że wyższy wymiar jest zbudowany na emanacji i miłości. A materialny świat zbudowany jest na otrzymywaniu i nienawiści.

Pytanie: Dlaczego? Przecież nie wszystkich nienawidzę. Są tacy, których kocham, kto mi się podoba.

Odpowiedź: Ja ich kocham, dlatego że oni zadawalają mnie egoistycznie, przecież moje podstawowe pragnienie – to pragnienie otrzymywać. A to, od czego nie otrzymuję przyjemności – nienawidzę.

Z lekcji w języku rosyjskim, 27.11.2016


Świat poza nami

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Mówi Pan, że postrzegamy świat poza nami. A co znajduje się poza nami?

Odpowiedź: Poza nami – znaczy we właściwości obdarzania.

Musimy nabyć właściwość Stwórcy, właśnie ona nazywa się właściwością obdarzania. A co to jest, nie wiemy – kiedy uzyskamy, wtedy zrozumiemy.

Świat duchowy, właściwość Stwórcy, właściwość obdarzania, wyjście z siebie – to wszystko jest narazie ukryte przed nami.

Pytanie: Ale z drugiej strony, w każdym człowieku istnieje punkt w sercu. Znaczy, niemniej jednak istnieje duchowy zapis, iskra Stwórcy w postaci tego punktu, a co za tym idzie, jakieś zrozumienie, co to jest obdarzanie?

Odpowiedź: Punkt w sercu rzeczywiście istnieje. Ale to jest tylko punkt! Co ty w nim możesz zrozumieć, co możesz w nim poczuć? Jest to czarny punkt, przeciwległy do duchowego stanu, który po rozbiciu obrał minimalny rozmiar, przekształcając się w punkt.

Z lekcji w języku rosyjskim, 20.11.2016


Tam, gdzie są twoje myśli…

каббалист Михаэль Лайтман Komentarz: Mówi się, że człowiek znajduje się w tym miejscu, gdzie są jego myśli…

Odpowiedź: Oczywiście, ponieważ miejscem nazywa się myśl człowieka, jego umysł, jego pragnienie.

W Kabale nie istnieje fizyczne miejsce, w którym, jak nam się wydaje, istniejemy dzisiaj. Jest to absolutna iluzja!

Pytanie: Więc co to jest „ja”?

Odpowiedź: Też iluzja. Jest to zbiór krótkich fal, które tworzą iluzję twojego ciała, twojego umysłu – nic więcej.

Teraz mówią o tym nie tylko kabaliści, ale także naukowcy. A wcześniej obwiniało się ich za herezję i ignorancję. Dlatego kabaliści żyli w ukryciu.

Jeśli otworzymy kabalistyczne źródła, napisane 2000-3000 lat temu, to już w nich mówiło się, że nasz świat jest absolutną iluzją. Nie ma nic, nawet elementarnych cząsteczek – tylko fale. A wszystko, co widzimy wokół nas, przedstawia się nam w naszych wewnętrznych odczuciach. Studiujemy to w metodzie postrzegania rzeczywistości.

Człowiek, który odkrywa duchowość zaczyna rozumieć, że wszystko to znajduje się wewnątrz niego, to znaczy w jego świadomości, przecież oprócz świadomości nie ma nic. I wszystkie obrazy, jakby istniejącej wokół nas rzeczywistości rysują się nam w naszej świadomości.

Z lekcji w języku rosyjskim, 26.11.2017


Moje myśli na Twitterze,11.02.18

каббалист Михаэль Лайтман  – Dlaczego mówią, że myśl jest materialna?

– Dlatego, że właśnie to ona buduje nasz materialny świat. Cały nasz świat to jedna myśl. Nawet astronomowie i kosmologowie twierdzą, że czują naturę i kosmos, jako myśl. Wszystko, co jest wokół nas, to myśl.

– Jaka jest cena drogi do Stwórcy? Czy konieczny jest do tego czas, zdolności, cechy osobiste?

– Ceną za tę drogę jest zdobycie wolności od swojego egoizmu.

– Czy sami zmieniamy nasze wydarzenia życiowe?

– Możemy zmienić wszystkie wydarzenia życia i ich konsekwencje, jeśli zaczniemy wywoływać na siebie wpływ tak zwanego naprawiającego wyższego światła – or makif (otaczającego światła).

– Najważniejszą rzeczą, której potrzebujemy – to ciągle utrzymywać się w związku z tym, kto determinuje wszystkie nasze stany, cały nasz świat i wszystko, co dzieje się na świecie, widzieć, jak za tym działa Stwórca.

Wyższe światło specjalnie wywołuje w nas wszelkiego rodzaju pragnienia, specjalnie nas drażni. Jest to taki poważny, szorstki flirt – nie miękki, ale właśnie zadziorny, kiedy On specjalnie zaczepia nas, abyśmy zwrócili na Niego uwagę.

Jaka jest różnica między Kabałą a innymi metodami? Kabała jest jedyną metodą, która przenosi w nową właściwość – obdarzania, zamiast otrzymywania. Kto nie doznał tej zmiany, nie rozumie tego. W związku z tym dla tych, którzy nie realizują tej metody jest ona nazywana tajemną – ponieważ jest dla nich niezrozumiała.

Co to jest przyszłość? Przyszłość nie jest związana z czasem. To jest to, co dzieje się po działaniu, które teraz wykonuję. A oś czasu zakłada, że czas upływa sam, niezależnie ode mnie. Chociaż wszystkie pomiary są niczym więcej niż naszymi odczuciami.

Czy czas istnieje? Czas jest naszym subiektywnym odczuciem. Poczuj, że nie ma następnej chwili – i wtedy chwila się rozszerzy, a czas zniknie. Ale to jest psychologiczny trening, a w ogóle czas znika, kiedy człowiek włącza się w absolutnego Stwórcę.


Czy zdarzają się przypadkowe myśli?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Czy zbiór naszych uczuć, emocji jest ustanowiony z góry, czy też można go rozwinąć? Kto go rozwija: sam człowiek, czy społeczeństwo?

Odpowiedź: Człowiek w ciągu swojego życia nic nie wybiera, on nie ma wolnej woli. Stopniowo przechodzi przez różnego rodzaju odczucia, które są mu dane, dlatego aby ostatecznie uzyskał pewną ilość i jakość wrażeń i doszedł do ich prawidłowego zróżnicowania i realizacji.

Może to trwać dziesiątki ludzkich żyć, dopóki człowiek nie zgromadzi niezbędnej ilości doznań. I wtedy przychodzi do Kabały.

Zbiór wszystkich uczuć człowieka, jego reakcja na różne wydarzenia jest z góry ustalona. W naturze każdego poziomu nie ma nic przypadkowego do najdrobniejszych niuansów. Ale to człowieka myli: wydaje mu się, że on coś robi, na coś wpływa i nagle coś dzieje się przez przypadek. Nie ma żadnych przypadków, wszystko jest absolutnie zdeterminowane!

Pytanie: Okazuje się, że myśli są wytworem moich pragnień. Czy nie mogę myśleć o tym, czego nie chcę?

Odpowiedź: Tak. Myśli zawsze kierują cię w kierunku nowych napełnień. To, czego pragniesz, o tym myślisz.

Pytanie: Czasami pojawiają się w głowie jakieś przypadkowe myśli, nad którymi nie mam władzy. Powiedzmy, siedzę na lekcji i nagle wspominam, jak sześć lat temu żeglowałem jachtem lub jeździłem gdzieś samochodem. To nie jest zrozumiałe, skąd to pochodzi…

Odpowiedź: Wewnątrz nas ciągle ma miejsce przestawianie, klasyfikacja, połączenie, uporządkowanie naszych myśli – nie ma w nich nic przypadkowego. Może być, że one wydają się ci absolutnie absurdalne, niepotrzebne, ale to tylko tak się wydaje.

W rzeczywistości to nie jacht i nie sześć lat temu, ale dane, które są zapisywane w określonych komórkach pamięci zmysłowej i mentalnej, aby ostatecznie doprowadzić cię do jakiegoś duchowego odczucia.

Pytanie: Jak z tym pracować?

Odpowiedź: W żaden sposób. Musisz iść naprzód tylko z tym, co dane jest ci w tej chwili.  I to nie są przeszkody a to, co jest. Nie zwracaj na to uwagi i na tle tego wszystkiego zajmuj się tylko jednym: sortuj swoje myśli, uczucia i koncentruj je na cel, aby w połączeniu z innymi odkryć ogólną siłę zjednoczenia, zwaną „Stwórcą”.

Wtedy wejdziesz na poziom, na którym wszystko zostanie ci objawione, i zrozumiesz wszystkie subtelności, wszystkie połączenia, wszystko, co istnieje.

Z lekcji w języku rosyjskim, 13.08.2012


Kabała – nauka o wyższym systemie zarządzania

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Jestem naukowcem, chemikiem i nie rozumiem, jak Kabała może być związana z nauką. Wydaje mi się ezoteryką. Dlaczego Pan twierdzi, że Kabała – to nauka?

Odpowiedź: To rzeczywiście jest bardzo trudne do zrozumienia, przecież Kabała nie jest nauką tego świata. Naukę tego świata może uczyć się każdy bez żadnych wewnętrznych zmian, ponieważ do tego wystarczą nasze wrodzone materialne właściwości.

Kabała – to nauka, ale ona zajmuje się wyższym systemem, który zarządza naszym światem. Dlatego przede wszystkim musimy zrozumieć język, którym jest napisana. Następnie wyjaśnić, co kryje się za każdym słowem, za każdym określeniem. I wtedy zaczniemy przenikać w głąb tej nauki i studiować ją.

Oczywiście, znajomość chemii lub innych materialnych nauk tutaj nie pomoże. Równie dobrze może być tak, że prosty, niemający nic wspólnego z nauką człowiek będzie miał skłonność do Kabały i pragnienie jej studiowania, a wielki uczony nie zrozumie nic i nie będzie w stanie się do niej zbliżyć.

Pytanie: Co to jest za system, który nami zarządza?

Odpowiedź: Wyższy system – to sieć sił, które rządzą całym naszym życiem, całym Wszechświatem i każdym z nas. Jest to ogromna, wielowymiarowa sieć sił przenikających całą rzeczywistość i łączących wszystkie jej elementy.

Nasz Wszechświat znajduje się w określonym miejscu, które istnieje samo w sobie, chociaż nie czujemy tego. A wewnątrz tego miejsca usytuowały się gwiazdy, mgławice i inne obiekty kosmiczne. Wszystkie one istnieją w ścisłej więzi ze sobą. Przecież wyobraźcie sobie, co by się stało, jeśliby one nie były wszystkie połączone w jedną sieć – jaki chaos panowałby we wszechświecie.

Analizując Wszechświat i w ogóle naturę, wyjaśniamy, że wszystko funkcjonuje w nim zgodnie ze ścisłymi prawami, jak jest powiedziane: „Dane jest prawo i nie może być przekraczane”. Nauka Kabały bada całą tę rzeczywistość, sieć sił i, co najważniejsze wyjaśnia, w jakim celu wszystko zostało stworzone, w jakiej formie rozwija się ludzkość i Wszechświat, w którym się znajdujemy.

Pytanie: Jesteśmy częścią tej rzeczywistości?

Odpowiedź: Oczywiście. Istniejemy na kuli Ziemskiej, która rozwija się w określonym kierunku i przemieszcza się w kosmosie razem z całym naszym Wszechświatem tysiące kilometrów na sekundę. O tej całej rzeczywistości mówi nauka Kabały. Współczesna nauka – jest to część Kabały, która istnieje w pewnych granicach określonych przez naturę człowieka.

Na przykład Einstein odkrył, że zmieniając kąt widzenia na rzeczywistość, zmieniamy ją. A Kabała idzie jeszcze dalej, mówiąc, że jeśli zmienimy samego człowieka, jego wewnętrzne właściwości, to rzeczywistość się zmieni.

Ale jak jest to możliwe, aby wziąć śrubokręt i coś tak podkręcić w człowieku, żeby ustawić go w nowy sposób i pozwolić mu widzieć w jego nowych właściwościach, nową rzeczywistość, nowy świat? Nauka Kabały jest w stanie to zrobić!

Pytanie: A co należy zmienić w sobie?

Odpowiedź: Nic nie trzeba w sobie zmieniać: wszystkie zmiany dokonują się ukrytą w Kabale siłą – siłą światła, wewnętrzną siłą rzeczywistości, która oddziałuje na człowieka i zmienia go.

Z wirtualnej lekcji „Czas Kabały”, 04.07.2017