Artykuły z kategorii Mężczyzna i kobieta

Mężczyźni i kobiety: struktura ludzkości

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: W jaki sposób kobieta powinna prawidłowo zajmować się Kabałą?

Odpowiedź: Duchowe i ziemskie pojęcia męskiej i żeńskiej części kardynalnie różnią się od siebie.

Dusza – jest to dążenie człowieka do obdarzania i miłości ponad jego egoizmem. Dlatego też nie można powiedzieć, że mężczyzna w naszym świecie – to oddająca część, a kobieta – otrzymująca. Tutaj nie może być żadnego podziału, przecież i one i oni są w naszym świecie egoistami.

Ale ten, kto nabywa właściwość obdarzania i miłości do innych, w duchowym sensie słowa nazywa się mężczyzną – oddającym; a ten, kto jeszcze przebywa w swoim egoistycznym pragnieniu samo-rozkoszowania się, napełniania, nazywa się żeńską częścią.

Dlatego wszyscy z duchowego punktu widzenia jesteśmy kobietami. A ci, którzy przejdą w Wyższy świat przez tak zwany machsom, będą nazywać się mężczyznami. Powyżej machsomu wszyscy – to mężczyźni. Tam każdy ma swoją żeńską część (pragnienie) i męską część (ekran, intencja). Przecież jedno nie może istnieć bez drugiego.

Gdy czytam kabalistyczną książkę, a tam jest napisane o kobietach i mężczyznach, to należy konkretnie wyobrazić sobie, że przez mężczyznę i kobietę ma się na myśli właściwość otrzymywania albo właściwość obdarzania – w każdym z ludzi, niezależnie od jego płci.

Co dotyczy naszego świata, istnieje różnica w fizjologicznych właściwościach i z tym mamy duży problem.

Polega on na tym, że w naszym świecie kobieta, mimo wszystko, różni się swoimi ziemskimi egoistycznymi właściwościami od mężczyzny. I dlatego jej wejście do Kabały jest szczególne, nie jak u mężczyzn.

Kobieta powinna osiągnąć taki sam stan, jak i mężczyzna, ale zmierzać do tego w inny sposób, udzielając dużej pomocy mężczyznom, wypełniając swoje przeznaczenie  kontynuacji rodu i strażniczki rodzinnego ogniska. Mężczyzna powinien zadbać o zarobek i naukę, a kobieta o dom – to jest jej praca.

Ja wyjaśniam, w jaki sposób stworzono ludzkość, i od tego nigdzie nie uciekniesz. My nie możemy zamienić miejscami kobiety z mężczyzną albo anulować płeć. Bez względu na to, jak jesteśmy rozwinięci, mimo wszystko w naszym świecie żeńska i męska natura kardynalnie różni się i to musi być brane pod uwagę.

Mamy różne myśli, różne poglądy na świat, różne odczucia, różne swoje potrzeby w rodzinie. Dlatego musimy zachowywać się odpowiednio do tego, a nie sztucznie wyobrażać siebie żyjącymi nad naszym światem w stanie, gdzie nie ma już żadnego podziału.

Z lekcji w języku rosyjskim, 04.12.2016


Samotność

каббалист Михаэль Лайтман Komantarz: Uczeni amerykańskiego Uniwersytetu im. Brighama Younga doszli do wniosku, że samotność i izolacja socjalna stanowią problem narodowy.

Około 42,6 miliona dorosłych Amerykanów powyżej 45 roku życia cierpi z powodu przewlekłej samotności. Zgodnie z wynikami spisu ludności ponad jedna czwarta społeczeństwa jest samotna, a ponad połowa społeczeństwa nie żyje w związku małżeńskim.

Odpowiedź: To jest charakterystyczne dla wszystkich wysoko rozwiniętych krajów. Do tego zmierzają wszyscy. To się dzieje nie tylko w Ameryce, ale i w Europie, i w Rosji, i wkrótce to będzie w Chinach. To nie jest problem narodowy. To rozwijający się egoizm. Co prawda, on w każdym narodzie rozwija się w różnym stopniu i ma nieco różne przejawy.

Pytanie: Czy to się dzieje według jakiejś reguły?

Odpowiedź: Tak. Oczywiście. To 70 narodów świata, 70 korzeni. Ale na ogół to jest ta sama tendencja, która obejmuje wszystkich. My to jeszcze zobaczymy. Dzisiaj w Afryce mamy boom dzietności, ale wkrótce to przejdzie i doprowadzi wszystkich do jednego modelu: człowiek nie będzie chciał marnować siebie dla innych, włączając w to dzieci.

Ludzie dzisiaj nie chcą niczego takiego. Egoizm zamyka człowieka w samym sobie, zapieczętowuje jak w butli i on niczego więcej nie chce. Potrzebna jest mu tylko pizza i cola, które dostarczą mu za pomocą drona, i komputer, nic więcej.

Pytanie: Nawet jeśli człowiek będzie wiedział, że z powodu samotności choruje, cierpi, ma depresję?

Odpowiedź: To wszystko brednia. Z powodu dzieci jest więcej cierpień niż od chorób. Tak nasz egoizm będzie nam podpowiadał. Widzimy, jak wielu ludzi dziś nie chce wychodzić za mąż, żenić się, mieć dzieci. Z trudem przywodzą na świat jedno dziecko, maksimum dwójkę – zależy w jakich społeczeństwach.

Komentarz: To znaczy egoizm zdominował nawet najstarszy instynkt – macierzyński?

Odpowiedź: Również wśród wierzących. To rozprzestrzenia się wszędzie, także w Izraelu. A za granicą już od dawna.

Pytanie: I co dalej?

Odpowiedź: Dalej następuje uświadomienie sobie zła: do czego dochodzimy, do czego przyjdziemy. Najpierw powinniśmy pogrążyć się w złe stany, czerpać z nich przyjemność i krzyczeć, że nam jest dobrze.

Jesteśmy wolni! Nikomu nic się od nas nie należy! Niech się do nas nikt nie wtrąca! Każdy ma własny kąt. Pluć na wszystko! Dostaję jakiś zasiłek i mi to wystarcza, aby wyżyć samemu, zamknąć się w swoim pokoju. Jest mi potrzebne tylko minimum życiowe i komputer. Wszystko!”

Jednak okazuje się, że w końcu człowiek zaczyna uświadamiać sobie swoją ograniczoność Chodzi o to, że to się łączy z rozwojem społeczeństwa. A społeczeństwu ludzie są już niepotrzebni. Przecież mamy dość rąk do pracy. Jest ich aż nadto. Na ziemi żyje 8 miliardów ludzi, a potrzeba tylko miliarda, a nawet mniej. Po co zaśmiecać Ziemię?

Pytanie: I co w rezultacie?

Odpowiedź: W zasadzie program będzie nastawiony na to, aby rodziło się mniej ludzi. Żeby stopniowo ograniczać dzietność.

Pytanie: Kiedy przyjdzie uświadomienie zła? W jakiej chwili?

Odpowiedź: To powinno przyjść od wewnątrz, a nie za pomocą jakichś to wielkich ruchów społecznych. Choć przełom może przyjść w rezultacie wojny. Ale to jest też nienaturalne. Naturalny rozwój – to kiedy człowiek, badając swój egoizm, odczuwając go w sobie, zaczyna nagle czuć następny stopień rozwoju tego egoizmu, który to pokazuje mu, że istnieje nowy, następny stopień istnienia, znajdujący się ponad materią.

I tu człowiek zaczyna rozumieć, że on nie ma z tym nic wspólnego, ale w zasadzie wszystko to, co najlepsze, znajduje się tam. A wszystko to, co działo się tu, wszystkie miliony, a nawet miliardy lat – to tylko przygotowanie do następnego poziomu. A on nie ma nic wspólnego z tym poziomem.

Komentarz: Oto rzeczywista tragedia!

Pytanie: Tu mu dadzą odczuć tę tragedię. Teoretycznie nam się wydaje, że da się to jakoś przeżyć. Przecież każdy ma co jeść i jakieś zajęcie. Nie – nie da się przeżyć. Będą dawać nam wszystko: football, wędkarstwo, cokolwiek. Nie! W człowieku podniesie się następny egoistyczny poziom: osiągnąć cel, sens, podnieść się powyżej dotychczasowej natury na poziom następnej natury – duchowej, nie ograniczonej naszymi ziemskimi, egoistycznymi ramami. I oczywiście, człowiek nie będzie mógł z tym żyć. To będzie jęk, lament na całej ziemi.

Pytanie: To taki jest zamysł Stwórcy?

Odpowiedź: Tak, to cudowny czas! Uświadomienie zła. Co będzie po tym okresie przejściowym lub jak on będzie rozwiązany – to już nieważne. Ważne jest to, jak ludzie zaczną uświadamiać to sobie, odczuwać to… Mogą uświadamiać to sobie, jednocześnie rozumiejąc, że to nie jest przeznaczone dla nich.

Komentarz: To straszne. Tam jest szczęście, które nie jest przeznaczone dla mnie.

Odpowiedź: Tak i ja to rozumiem, uświadamiam sobie, widzę, przeczuwam, ale to nie jest moje.

Pytanie: Czy w takim razie człowiek powinien podejmować jakieś działania?

Odpowiedź: Nie, po prostu wystarczy uświadomienie sobie zła swojej natury. A dalej on będzie gotów wyrwać siebie ze swojego ciała w dosłownym sensie. Tzn. znaleźć tą zewnętrzną siłę, która pomogłaby mu wyrwać się z siebie. To stan oczywiście wspaniały!

Pytanie: To znaczy, że dzisiejsza głuchota zamieni się w możliwość usłyszenia?

Odpowiedź: Tak, on znajdzie środek, za pomocą którego wyjdzie z siebie. On zrozumie, że to jedyna możliwość, i pójdzie na całość. To znaczy następna minuta jest całkiem nieważna. Istnieje tylko to mgnienie. Jak u Fausta.

Z programu TV „Nowości z Michaelem Laitmanem, 07.08.2017


Małżeństwo dla dobra dzieci

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Jeśli mężczyzna jest w cywilnym małżeństwie, czy uważa się go za żonatego?

Odpowiedź: W naszych czasach nie ma to znaczenia. Wszystko zależy od tego, na ile para uważa się za męża i żonę.

Ale w zasadzie, małżeństwo określa się w odniesieniu do dzieci. Uważam, że jeśli są dzieci, małżeństwo – jest święte. Nie masz prawa rozwodzić się, i jesteś zobowiązany wychowywać dzieci, nie ważne w jakich warunkach.

Lepiej jest dla dzieci z jakimkolwiek ojcem, niż bez niego!

Z lekcji w języku rosyjskim, 04.12.2016


„Duchowy bałwan”

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Nie opuszcza mnie marzenie o rodzinie, w której może mieć miejsce odkrycie Stwórcy między małżonkami. Czy mój drogocenny – „duchowy bałwan”, nie przeszkadza mi w realizacji moich marzeń?

Odpowiedź: To nie zależy od niego. I w żadnym wypadku nie masz prawa demonstrować mu swoich pretensji!

Dlatego, że dążenie do Stwórcy, daje sam Stwórca. Do Kabały doprowadza człowieka sam Stwórca. W czwartym punkcie przedmowy do „Nauki Dziesięciu Sfirot” powiedziano, że Stwórca kładzie rękę człowieka na szczęśliwą drogę i mówi: „Wybierz sobie to. Weź i idź”.

Dlatego, jeśli pojawiło się w nas pragnienie odkrycia Stwórcy, to ono jest nam dane przez Stwórcę, i nieważne jest to, czy jesteś kobietą. A twojemu małżonkowi tego pragnienia nie dano. To znaczy, że ty powinnaś je realizować, a on nie powinien – on jest absolutnie wolny.

Nie wiesz, jaką on ma duszę, kiedy ona musi się realizować. Być może ona się już zrealizowała i istnieje na tym świecie teraz obok ciebie, aby właśnie w taki pasywny sposób, pomóc Ci w twojej realizacji.

Z lekcji w języku rosyjskim, 26.06.2016


Duchowe przeznaczenie kobiet

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Czy możliwa jest wśród kobiet kabalistyczna przyjaźń, miłość, wzajemne poręczenie? Czy taka głębia wzajemnego duchowego włączenia bardziej charakterystyczna jest dla mężczyzn?

Odpowiedź: Tak, to jest bardziej charakterystyczne dla mężczyzn. Kobietom jest o wiele trudniej się przyjaźnić. One mogą połączyć się ze sobą tylko po to, aby pomóc mężczyznom. Na tym polega ich przeznaczenie i tak powinny się zachowywać.

To jest prawie niemożliwe, aby kobieta mogła być prawdziwym przyjacielem innej kobiety. Ale, aby osiągnąć wyższy cel, aby pomóc mężczyznom połączyć się ze Stwórcą, one mogą połączyć się ze sobą, ponieważ wtedy mają konkretny cel, który nie znajduje się między nimi, a powyżej nich.

Pytanie: Kto jest bardziej egoistyczny: mężczyźni, czy kobiety?

Odpowiedź: Mają inny styl egoizmu. Dlatego mówić o tym, kto jest bardziej egoistyczny, nie mogę. Mężczyznom łatwiej być połączonym między sobą, a kobietom łatwiej jest być ukierunkowanym na cel.

Z lekcji w języku rosyjskim, 11.12.2016


Dlaczego mężczyzna potrzebuje kobiety?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Dlaczego mężczyzna tak potrzebuje kobiety do swojego duchowego rozwoju?

Odpowiedź: Dlatego, że kobieta z jednej strony pomaga mu, a z drugiej strony go uzupełnia. Mężczyzna nazywa się „plag gufa” (połowa ciała), przecież bez żeńskiej części jest on tylko połówką.

Połówką nie jest kobieta, a właśnie on. Dlatego bezwzględnie musi uzupełnić swoje egoistyczne pragnienie o niezbędne działania, aby podnosić się i rozwijać duchowo.

Od kobiety nie jest to wymagane. Ona sama z siebie już jest gotowa do duchowego rozwoju.

Jeśli mężczyzna chce osiągnąć duchowość, powinien być żonaty, a kobieta nie musi wyjść za mąż, dlatego że to od niej nie zależy. Mimo to powinna dążyć do tego, aby posiadać rodzinę.

Posiadanie rodziny zarówno przez mężczyzn, jak i przez kobiety – jest to najlepszy stan, z którego wyrasta kabalista lub kabalistka. Ale kobiecie – jak wypadnie, a mężczyzna jest zobowiązany mieć rodzinę.

Z lekcji w języku rosyjskim, 04.12.2016


Przenikanie dusz

каббалист Михаэль Лайтман  Pytanie: Co to znaczy, że część wspólnej duszy przybrała żeńskie ciało? Jaka jest specyfika jej naprawy, jeżeli jest ona spowita w żeńską część?

Odpowiedź: Błędne rozumowanie! Istnieje ciagłe przenikanie wspólnej duszy z męskiej części w żeńską, z żeńskiej części w męską, również w mężczyznach i kobietach w naszym świecie.

Dusza jest czymś amorficznym, co unosi się między wszystkimi lub w czym unosimy się my. Dusza jest jedna na wszystkich.

W duchowym, jeśli chcę komuś oddawać – Stwórcy lub innemu człowiekowi – nazywam się mężczyzną, a jeśli chcęotrzymywaćnazywam się kobietą. Jednym razem jestem mężczyzną, drugim razem – kobietą. W naszym świecie jesteśmy wyraźnie podzieleni na mężczyzn i kobiety a w świecie duchowym wszystko zależy tylko od nas samych.

Z lekcji w języku rosyjskim, 04.12.2016


Kto jest bliżej Kabały?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Kto jest bliżej Kabały – mężczyzni, czy kobiety?

Odpowiedź: Mężczyźni. Rzecz w tym, że kobiety czują ją instynktywnie, a mężczyzni muszą przejść i przepuścić tę wiedzę przez swoją głowę, rozum i myśli.

Ich potrzeba naprawy egoizmu jest znacznie większa, niż kobiet. Dlatego kobieta może mniej się zajmować Kabałą, ona nie musi wstawać o trzeciej godzinie w nocy na lekcje, a dla mężczyzn jest to konieczne.

Tak jesteśmy stworzeni przez naturę. Męski egoizm różni się od żeńskiego – on potrzebuje większej naprawy. Jego ciągnie we wszystkie strony, on jest rozdarty.

Kobiety nie są niżej od mężczyzn, a są bardziej przyziemne w swoim egoizmie, w sensie codziennego życia i tak dalej. One są bardziej naprawione, niż mężczyźni. Gdyby kobiety zarządzały światem, świat byłby lepszy.

Komentarz: Ale jednak kobiety w niektórych miejscach zarządzają mężczyznami.

Odpowiedź: W niektórych miejscach. Jeśli zajęłyby wszystkie miejsca, a mężczyzn odprawiłyby łowić ryby, to byłoby lepiej dla wszystkich.

Z webinaru na zahav.ru, 10.02.2016


Przebudźcie mężczyzn!

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: W jaki sposób kobiety powinny wspierać połączenie mężczyzn?

Odpowiedź: Jest to bardzo silne i ważne działanie ze strony kobiet. Mogą one pobudzać mężczyzn do duchowego postępu, zjednoczenia, studiowania i rozpowszechniania.

Również w duchowym świecie Zeir Anpin aktywuje się i zaczyna działać tylko wtedy, gdy Malchut, żeńska część, przebudza go do tego, wznosząc do niego MAN i wymagając naprawy.

Mężczyzna nie przebudzi się bez kobiety, bez żeńskiego pragnienia – zarówno w domu, jak i w grupie. I dlatego żeńska część jest zobowiązana obudzić się sama i budzić część męską – bo inaczej mężczyźni nie osiągną celu.

Zwracamy się do wszystkich kobiet światowego kli, z prośbą o połączenie się między sobą i do wywierania w różnych formach nacisku na mężczyzn. Wtedy mężczyźni poczują, że muszą iść naprzód i że nie można tego lekceważyć.

Z rozmowy o kobiecie, 08.03.2010


Od czego zależy szczęście rodzinne?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Jakie rady mógłby Pan dać ludziom w odniesieniu do rodziny i dzieci? Co jest warte, aby rozważyli?

Odpowiedź: Problem rodzinne zamykają się tylko w jednym – w umiejetności ustępowania sobie nawzajem. Mój nauczyciel, wielki kabalista Baruch Aszlag mawiał: „Szczęście rodzinne zależy od umiejetności zamykania ust w odpowiednim momencie“.

Pytanie: Ale gdzie jest sens życia rodzinnego w naszych czasach, kiedy kobieta może żyć sama dla siebie, i mężczyzna też? Kogo to teraz interesuje?

Odpowiedź: Wszystko zależy od wychowania. Swojego czasu otrzymałem od rodziców taką postawę, że rozwodu nie może być. To wszystko.

Naturalnie, w rodzinie mogą być różne problemy zwłaszcza, gdy ludzie żyją razem od wielu lat. Ja ze swoją żoną jesteśmy małżeństwem od prawie 50 lat. Wcześniej ludzie tak żyli. A dzisiaj socjologowie uważają, że w przeciągu dwóch, trzech lat przywiązanie znika.

Ale rozwodów nie powinno być. A to jest możliwe tylko poprzez wzajemne ustępstwa. Nic więcej.

Komentarz: Mówi Pan, że nie powinno być rozwodów, ale nie daje Pan na to uzasadnienia.

Odpowiedź: Tutaj nie ma nic do uzasadniania! Stworzyłeś rodzinę, spłodziłeś dzieci, jesteś zobowiązany być ich ojcem. Jakimkolwiek byś nie był, ale bez ojca będzie im o wiele gorzej.

Dzieci muszą mieć zarówno ojca jak i matkę, nawet jeśli między nimi są złe relacje. A, co znaczy złe relacje? Zamknij usta sobie, a nie innemu, i wtedy wszystko będzie dobrze.

Mówię to z własnego doświadczenia. Na przykład, my z żoną możemy pokłócić się z jakiegoś powodu, ale następnego dnia rano – naszym obowiązkiem jest spotkać się ze sobą z uśmiechem, nawet jeśli jeszcze nie ostygłeś od wczorajszej kłótni i płoniesz, żeby udowodnić swoją rację. Jest to wykluczone!

Komentarz: Ale to jest mądrość Kabały …

Odpowiedź: To nie Kabała, a proste zrozumienie, że ​​w przeciwnym razie nie można nic zrobić! Ty nie możesz zmienić ludzi i świata! Mówię poważnie.

Każdy dzień my zaczynamy z żoną od tego, że wychodzimy na półgodzinny spacer i ciągle uśmiechamy się do siebie, choć wewnątrz każdy ma poważny bagaż problemów. Ale podczas spaceru on powoli opróżnia się. I tak – każdego dnia. Ale dzień rozpoczyna się od tego, że z wczorajszego dnia nie ma nic, nawet na zewnątrz.

Co dotyczy dzieci, to tutaj wszystko jest bardzo proste: nie prawcie im kazań! Słowami ich nie wychowasz, tylko odpychasz je od siebie. Tylko przykład! Bez słów!

Tylko przykładem można je wychować. Dziecko patrzy – i to wszystko, to je uczy. Jeśli oprócz tego, ty coś mówisz, to psujesz wychowanie.

Z webinaru „Wyniki roku”, 26.12.2016