Artykuły z kategorii Kabała

Rozwiane mity na temat Kabały, część 13

каббалист Михаэль Лайтман Dlaczego prawda ukryta była przez tyle wieków?

Pytanie: Dlaczego prawdziwe znaczenie Tory ukryte było przez te wszystkie lata? Dlaczego każdego człowieka nie nauczono rozumieć je w prawidłowy sposób, w sensie duchowym?

Odpowiedź: Naród Izraela celowo był wysłany na wygnanie. Kabalistom było jasne, że zbliża się wygnanie, jeszcze do zniszczenia Świątyni, aż do utraty odczucia Stwórcy i upadku w ciemności.

Jest napisane w Talmudzie, że rabi Akiva śmiał się na ruinach Świątyni, ciesząc się z tego, że zbliża się koniec naprawy. Zniszczenie stało się dlatego, że naród Izraela musiał udać się na wygnanie i przyłączyć do siebie dusze narodów świata.

Znajdując się na wygnaniu wśród innych narodów, Żydzi przekazują im swoje podstawy, informacyjne geny. Zachodzi wzajemne przenikanie w pragnienia siebie nawzajem, w rezultacie którego cała ludzkość staje się gotowa do nauki Kabały i przybliża się z jej pomocą do poznania Stwórcy.

Ponieważ każdy człowiek jest zobowiązany do osiągnięcia Stwórcy, jak powiedziano: „Wszyscy poznają Mnie – od małego do dużego“, „Mój dom będzie nazwany domem modlitwy dla wszystkich narodów i zbiorą się w nim wszystkie narody świata”.

Pytanie: Dlaczego nauka Kabały była ukryta?

Odpowiedź: Kabała była ukryta, dlatego że naród Izraela powinien był zmieszać się pragnieniami z narodami świata. I dlatego był zmuszony udać się na wygnanie, aby okazać się na wygnaniu w stanie, w którym nie ma żadnego związku z duchowym.

Zamiast duchowego zrozumienia Żydzi otrzymali religię (judaizm) i inne narody miały swoje religie. W taki sposób Żydzi stali się bliscy innym narodom i mogli się z nimi zmieszać.

Z programu radiowego 103FM, 28.02.2016


Odkryć Nieskończoność

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Czy Kabała pomaga człowiekowi być kreatywnym?

Odpowiedź: Kabała rozwija człowieka, chociaż wydaje się nam, że ona go ogranicza. On po prostu pogrąża się wewnątrz siebie. Dlatego wydaje się nam, że jest on taki jednostronny, skupiony na jednej rzeczy – to prawda.

Ale Kabała przygotowuje go do przełomu w świecie duchowym, a po przełomie otwiera się przed nim Nieskończoność.

Z lekcji w języku rosyjskim, 11.12.2016


Rozwiane mity na temat Kabały, cz.11

каббалист Михаэль Лайтман Kabała jeszcze nikomu rozumu nie odebrała

Pytanie: Wielu ludzi boi się Kabały, ponieważ istnieją pogłoski, że można od niej zwariować. Czy to prawda? A jeśli nie, to skąd wzięła się taka opinia?

Odpowiedź: Baal HaSulam we „Wstępie do Nauki Dziesięciu Sfirot”, a także ARI i inni wielcy kabaliści wyjaśniają, skąd wzięły się takie pogłoski. Nie ma żadnego niebezpieczeństwa w studiowaniu Kabały. Jeszcze w życiu nie widziałem takich przypadków, aby ona odebrała komuś rozum.

Chociaż istnieje wielu takich ludzi, którzy zaczynają zajmować się Kabałą i porzucają ją, a potem złoszczą się na to, że Kabała rzekomo nie spełniła ich oczekiwań. Wysyłają do mnie listy z pretensjami, jakbym nie zechciał odkryć im drzwi do Stwórcy. Ale ja tylko nauczam na podstawie pierwotnych źródeł, a cała reszta zależy tylko od samego człowieka.

Tak jest w przypadku każdej nauki. Kiedy ukończyłem uniwersytet, to podjąłem studia doktoranckie i kontynuowałem naukę, aby uzyskać stopień naukowy. A byli i tacy, którzy jakimś sposobem zakończyli szkołę i nie chcieli dalej studiować.

Wszystko zależy od człowieka, od jego pragnienia. Każdy może się uczyć, nauka Kabały nie wymaga od człowieka żadnych specjalnych umiejętności, oprócz pragnienia.

Pogłoski o tym, że można zwariować od nauki Kabały, rozprzestrzeniali sami kabaliści. Po zniszczeniu Świątyni naród upadł ze swojego duchowego poziomu w bezpodstawną nienawiść i dlatego Kabała została ukryta na półtora tysiąca lat do czasów Ari. I dlatego kabaliści rozprzestrzeniali pogłoski, że nie należy zbliżać się do Kabały.

I to im się udało do takiego stopnia, że ​​te mity są wciąż żywe, nawet w naszych czasach, pięćset lat po zniesieniu zakazu. Chaim Vital, uczeń Ari, pisał w 16 wieku o tym, że nie ma już więcej zakazu studiowania Kabały.

Baal Szem Tow i inni wielcy kabaliści, założyciele chasydyzmu, dołożyli wszelkich starań, aby rozprzestrzenić naukę Kabały. Niemniej jednak nadal istnieje wiele mitów na temat Kabały i wielu, zwłaszcza wśród ortodoksyjnie religijnych ludzi, którzy protestują przeciwko jej rozpowszechnianiu. Chociaż żadnego zakazu na to już nie ma, a wręcz przeciwnie, jest obowiązek, aby ją studiować.

Z programu radiowego 103FM, 28.02.2016


Co niezwykłego jest w naszej organizacji?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Czym różni się od innych i co niezwykłego jest w Pana organizacji?

Odpowiedź: Jesteśmy przeciwstawni nie tylko innym grupom i metodom, a całej ludzkości, całej naturze tego świata, ponieważ ona cała jest egoistyczna i chce wykorzystywać wszystko dla siebie.

Jesteśmy odmienni nie tylko od innych grup i metod, ale od całej ludzkości, całej natury tego świata, ponieważ ona cała jest egoistyczna, pragnie podporządkować sobie wszystko, wchłonąć.

My natomiast chcemy podnieść się na następny stopień rozwoju określonego jako „darowanie i miłość”, czyli absolutnego altruizmu, kiedy człowiek wykonuje działania obdarzania świata, nie dlatego, że takim się urodził, bo wszyscy urodziliśmy się egoistami, a dlatego, że tak dyktuje Stwórca, nie ze względu na siebie…

Jesteśmy odmienni od wszystkich religii, wierzeń i filozofii, dlatego że nauka Kabała uczy człowieka, jak oddawać siebie światu, wykonując podstawowe przykazanie Tory „Kochaj bliźniego swego jak siebie samego“. Dlatego konieczne jest najpierw „wyjść z siebie”.

Wystarczy jedno spojrzenie na to, co się dzieje w naszym społeczeństwie, aby przekonać się, że wszyscy porzucili podstawowe przykazanie Tory „Kochaj bliźniego swego jak siebie samego” i dbają tylko o własną pomyślność. Dlatego też my wyglądamy tak dziwnie i niezrozumiale…

Kabała uczy człowieka, jak zmienić swoją naturę z otrzymywania na obdarzanie i we właściwości obdarzania odkryć wyższy świat, i Stwórcę. Ale kiedy człowiek przychodzi uczyć się, on tego nie rozumie, a potem, kiedy uświadamia sobie, że od niego wymaga się iść przeciwko sobie,  obraża się i staje się naszym i Kabały przeciwnikiem.

Dlatego tak niewielu opanowuje tą naukę i odkrywa Stwórcę. A inni wymyślają w jej miejsce mistycyzm, a zamiast Stwórcy – absurdalne obrazy.


Dlaczego cierpimy? Cz.1

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Cierpienie – to nieodłączna część naszego życia, bez względu na to, jakbyśmy się nie starali dobrze żyć. Czym jest cierpienie i dlaczego cierpimy?

Odpowiedź: Nauka Kabały rozpatruje wszystko w oparciu o podstawy stworzenia, których w naturze istnieje dwie.

Pierwsza – to światło, siła miłości, emanacji i połączenia, która nazwana jest wyższą siłą, Stwórcą  (Bore), co oznacza „przyjdź i zobacz” (bo-re), ponieważ musimy ją odkryć. Siła ta powołała do życia stworzenie – pragnienie rozkoszować się, brak napełniania.

Wyższe światło rozwija pragnienie i formuje jako potrzebę do wszelkiego rodzaju napełnień. Całe stworzenie, w tym my sami – są to różne pragnienia. Ludzkie pragnienia można podzielić na 6 rodzajów: jedzenie, seks, rodzina, pieniądze, honor, wiedza. Każdy człowiek czuje naturalną potrzebę do wszystkich tych napełnień, ale w różnych proporcjach.

Jeżeli człowiekowi brakuje tych napełnień, to odczuwa cierpienie, pustkę, aż do bólu. Czasami jest to tak wielkie cierpienie, które niemożliwe jest do zniesienia.

Jedzenie, seks, rodzina – są to pragnienia naszego ciała, naturalne instynkty, wspólne dla wszystkich zwierząt. A pieniądze, honor, wiedza, to są dążenia do władzy, sławy i pozycji w społeczeństwie, do nauki – są to czysto ludzkie pragnienia.

Źródłem cierpienia jest brak napełnienia tych pragnień. Kiedy światło nie napełnia pragnienia, ono zaczyna cierpieć. Cierpienie może być małe i duże, długotrwałe i chwilowe, wspólne i osobiste, itd.

Nauka Kabały twierdzi, że posiada metodę zbawienia od cierpień. Nie przez przypadek nosi taką nazwę „nauka Kabały”, co oznacza „mądrość otrzymywania”, ponieważ uczy nas, jak napełnić wszystkie pragnienia.

Z jednej strony jest to bardzo pożądany temat, ale z drugiej strony ta mądrość jest ukryta. Jeśliby ludzie wiedzieli, że istnieje metoda, pozwalająca napełnić nasze pragnienia i stać się absolutnie szczęśliwym, uwolnić się od wszystkich cierpień, zaczynając od najmniejszych i do największych, globalnych, światowych, to wydaje się, że co może być lepszego?

I rzeczywiście, nie ma nic lepszego. Za pomocą nauki Kabały będziemy w stanie napełnić wszystkie swoje pragnienia, cały powołany do życia materiał stworzenia i będziemy czuć w nim tylko przyjemność i wieczne napełnienie, co nazywa się życie wieczne. Cierpienie zniknie ze świata i będziemy absolutnie szczęśliwi.

I odwrotnie, wszystkie inne sposoby i próby uniknięcia cierpienia i napełnienia siebie kończą się nieuchronnym krachem.

Ciąg dalszy nastąpi …

Z rozmowy o nowym życiu, 23.06.2016


Rozwiane mity na temat Kabały, cz.10

каббалист Михаэль Лайтман Mistycyzm, czy nauka?

Pytanie: Jak bardzo by mnie przekonywali, że Kabała – to nauka, nadal wydaje mi się, że jest mistycyzmem. Nie rozumiem, co jest w niej naukowego?

Odpowiedź: Badamy nasz świat za pomocą pięciu cielesnych organów zmysłów, danych nam od urodzenia. Na tym opierają się wszystkie nauki i cała nasza wiedza o tym świecie.

Ale istnieje jeszcze inna rzeczywistość, którą zaczynamy odkrywać dopiero od niedawna z pomocą nowoczesnej fizyki. Odkrywamy, że istnieje jakaś rzeczywistość poza możliwościami naszego poznawania, która zdaje się być wyższym światem, wyższym wymiarem.

Ona zakłada istnienie powyżej czasu, ruchu, przestrzeni, powyżej wszystkich ziemskich ograniczeń, poza naszym Wszechświatem. Tej rzeczywistość nie możemy poczuć, ponieważ nie jesteśmy do niej stworzeni, nie mamy odpowiednich organów zmysłów.

Dlatego nauka Kabały nosi taką nazwę, ponieważ uczy, jak otrzymywać („Kabała” w tłumaczeniu oznacza „otrzymywanie”). Przede wszystkim ona buduje w nas nowe organy percepcji. One różnią się od zwykłych organów zmysłów tym, że wychwytują materię nie wewnątrz siebie, a z zewnątrz.

Pięć sposobów postrzegania naszego świata w cielesnych organach zmysłów nazywane jest: wzrok, słuch, węch, smak, dotyk. A postrzeganie wyższego świata, które jest powyżej zwyczajnego fizycznego, odbywa się w pięciu właściwościach, które nazywają się: Keter, Hochma, Bina, Zeir Anpin, Malchut.

Tworząc w sobie te nowe właściwości z pomocą nauki Kabały, zaczynamy czuć nowy świat, który nazywamy wyższym światem. Na miarę jego odczucia zaczynamy w nim żyć do takiego stopnia, że nawet jeśli nasze ciało umiera w tym świecie i my przestajemy poprzez nie widzieć i czuć nasz świat, pozostajemy żywi w wyższym świecie, który nauczyliśmy się odczuwać właśnie podczas życia w swoim ciele.

Jeśli nie udało nam się osiągnąć wyższego świata, to ponownie rodzimy się w tym świecie i otrzymujemy możliwość w trakcie swojego życia odkryć wyższy świat, żeby pozostać w nim wiecznie żywymi.

Z programu radiowego 103FM, 28.02.2016


Rozwiane mity na temat Kabały, cz. 9

каббалист Михаэль Лайтман Jak studiowanie Kabały ulepsza życie?

Pytanie: W jaki sposób studiowanie Kabały może ulepszyć moje życie? Czy daje ona jakieś szczególne korzyści, których nie można otrzymać za pomocą innych nauk?

Odpowiedź: Kabała nie może dać żadnych korzyści w zwykłym życiu, jeśli człowieka interesuje tylko jego materialna egzystencja. Ponieważ Kabała, przede wszystkim odkrywa nam horyzonty i wyjaśnia, dlaczego żyjemy.

Na studia Kabały przychodzą ludzie, którzy pytają, jaki jest sens naszego życia, dlaczego cierpimy? Ludzkość zaczyna bardzo poważnie zastanawiać się nad celem swojego istnienia i wszystkimi jego trudnościami, chcąc wiedzieć, dlaczego musimy tak drogo płacić za lata naszego życia.

Okazuje się, że dzisiaj jest już wielu ludzi gotowych do studiowania nauki Kabały, do odkrycia tajemnicy życia, i dlatego Kabała się odkrywa.

Pytanie: Czy studia Kabały zmieniają coś we mnie?

Odpowiedź: Człowiek, który studiuje naukę Kabały, zmienia swoje nastawienie do życia, cały światopoglad na życie. Zaczyna patrzeć na świat innymi oczami rozumiejąc, że jest to tylko projekcja jego wewnętrznych właściwości. A zmieniając swoje wewnętrzne właściwości, on zmienia świat znajdujący się jakby wokół niego.

Ponieważ świat – jest to tylko odcisk naszych właściwości. Nauka Kabały pomaga nam naprawić się od wewnątrz, zmieniając się z egoistów nienawidzących i odpychających wszystkich, w altruistów obdarzających i kochających. I w taki sposób znajdujemy się w świecie absolutnego dobra.

Spójrz, jak wiele jest problemów w dzisiejszym świecie, jak bardzo on potrzebuje tej metody połączenia i dobrych związków między ludźmi: religijnych, świeckich – wszystkich, jak jeden naród.

Kiedy widzę, jak wiele cierpienia jest na świecie, bardzo współczuję ludziom i widzę, jak niezbędna jest wszystkim nauka Kabały.

Z programu radiowego 103FM, 28.02.2016


Autentyczna Kabała

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie z Facebooka: Nie jest konieczne, aby promować Kabałę, to nie lekarstwo. Ten, kto szuka sam znajdzie, inaczej będzie tak samo jak z Madonną – roztrąbiła po całym świecie, że zajmuje się Kabałą a w rzeczywistości, co pozostało … – nie będę pisał, co.

Odpowiedź: Po pierwsze, ona nie zajmowała się Kabałą. Wziąć jakąś książkę, poczytać ją, czy trochę się pouczyć u kogoś – to nie znaczy studiować Kabałę.

Teraz przechodzimy okres, kiedy słowo „Kabała” jest coraz bardziej popularne. Na ile popularne – niewiadomo, ale przynajmniej będzie słyszalne. Ludzie będą szukać i próbować wyjaśnić wśród ogromnych stosów brudu, co to takiego jest autentyczna Kabała.

A prawdziwa Kabała postępuje z człowiekiem bardzo prosto – podnosi go nad jego egoistyczną naturę. W tym jest cała Tora: „kochaj bliźniego swego, jak siebie samego.” Jest to pierwotne prawo.

Chcesz być w stanie wzajemnego poręczenia, jak „jeden człowiek z jednym sercem”? Znaczy się, powinieneś pracować nad sobą, aby prawidłowo realizować Torę, która mówi tylko o jednym: miłości do bliźniego – o najważniejszym prawie Tory.

Mam nadzieję, że zbliżający się rok choć trochę oświeci ludzi.

Z webinaru „Wyniki roku” 26.12.2016


Jak rozwinąć w sobie kabalistyczną wiedzę?

каббалист Михаэль Лайтман Kabała – nauka teoretyczna i praktyczna.

Kiedy człowiek zaczyna zajmować się Kabałą, na początku uczy się teorii: ilość światów, parcufim, sfirot; jak są one podzielone między sobą, jak powstały i rozprzestrzeniły się, z góry w dół, według hierarchii od światła wmaterię naszego świata, i jak z materii naszego świata wznoszą się z powrotem do światła. W zasadzie to jest nauka Kabały.

Jest ona przedstawiona w krótkiej formie w artykule Baal HaSulama „Wstęp do nauki Kabały”,  równolegle, do której istnieje podobny artykuł Ramchala „138 bram mądrości” oraz szereg prac innych autorów, wyjaśniających Kabałę w skompresowanej postaci. A w bardziej ogólnej postaci, odkryta jest w księdze Ari „Drzewo życia” i w sześciotomie Baal HaSulama „Nauka Dziesięciu Sfirot”.

Ponadto wielu innych kabalistów poświęciło Kabale wielkie, poważne dzieła, prezentując ją z naukowego punktu widzenia, jako system zarządzania naszym światem, w którym on się znajduje. Ale wszystkie te prace są przeznaczone wyłącznie po to, żeby wyobrazić sobie duchowy świat, pomimo tego, iż rozumem i wizualnie nie można go sobie w żaden sposób przedstawić.

Jak powiedziano w punkcie 154 „Wstępu do Nauki Dziesięciu Sfirot”, kabaliści zawsze pisali i piszą tylko dla tych, którzy znajdują się już w wyższym poznaniu, w odczuciu i postrzeganiu Wyższego świata. Gdy taki człowiek czyta to, co napisali inni kabaliści, on absolutnie wyraźnie, jasno, jawnie wyobraża sobie, co chciał przekazać autor.

W taki sposób kabaliści dzielą się swoją wiedzą, ale jest ona zrozumiała tylko dla nich, ponieważ oni znajdują się w odczuciu tego samego wyższego świata – systemu, zarządzającego naszym światem.

A ci, którzy nie znajdują się w tym odczuciu, nie mogą sobie go wyobrazić. Oni czysto mechanicznie żonglują różnymi pojęciami i definicjami, ale to nic nie daje. Terminy pozostają niezrozumiałe.

Dlatego trudno jest powiedzieć, jaki jest sens ich się uczyć. Ale, jak pisze Baal HaSulam w tym 154-m punkcie „Wstępu do Nauki Dziesięciu Sfirot,” istnieje wielki sens, aby odnosić się w szczególny sposób do prac kabalistów. Ponieważ ludzie, którzy pisali te teksty, byli w zrozumieniu wyższej energii, wyższego światła.

Z reguły księgi kabalistyczne są napisane w języku hebrajskim lub aramejskim. Aramit – spokrewniony język z hebrajskim, który był używany jeszcze trzy i pół tysiąca lat temu, równolegle z hebrajskim w Starożytnym Babilonie.

I jeśli człowiek w naszym świecie zupełnie nie rozumie i nie wie, o co chodzi, i nawet nie zna języka, w którym napisana jest książka – to nie ma znaczenia. Na przykład, zna tylko język chiński, ale jeśli będzie siedzieć razem z kabalistami i słuchać tego, co oni mówią i czego się uczą, to swoim ogromnym pragnieniem wiedzy będzie ściągał na siebie wpływ wyższego światła.
Na niego będzie schodzić szczególne świecenie i pod jego wpływem człowiek stopniowo zacznie odczuwać w sobie to, o czym mówią kabaliści, nawet nie rozumiejąc ich języka, a z czasem zacznie rozumieć również język.

Ja już opowiadałem, że kiedy uczyłem się u Rabasza, otrzymałem list od człowieka z Rosji, z odległego obozu syberyjskiego. Pisał on, że nagle odkryła się mu znajomość języka hebrajskiego i on bardzo chce przyjechać do Izraela. Do listu były dołączone jego wiersze, napisane w języku hebrajskim. Kiedy pokazałem je specjalistom, to byli zaskoczeni, bo był to bardzo wysoki hebrajski.

Skąd on mógł go znać? On go nie znał. Tylko wielkie pragnienie wywołało w nim przejaw tego języka. Rabasz wtedy powiedział, że przez takie pragnienie człowiek może osiągnąć całą wiedzę Kabały.

Ponieważ właśnie ku pragnieniu, a nie ku wiedzy i zrozumieniu, przychodzi wyższe światło, które zaczyna pracować w człowieku.

Dlatego ci, którzy nie znają języka, powinni zatroszczyć się tylko o jedno – o niewielkie pragnienie do zrozumienia świata Stwórcy. Jeśli będzie ono stale się rozwijać, to oni osiągną wszystko.

Nawiasem mówiąc, ten człowiek z Syberii potem przyjechał do Izraela, opublikował swoje wiersze i zniknął. Mówi to o tym, że dopóki on cierpiał w obozach, miał pragnienie, a gdy przyjechał do Izraela i wszystko się przed nim odkryło – pragnienie zniknęło.

Z lekcji w języku rosyjskim, 08.05.2016


Czas nieść Kabałę w masy

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Kabała zawsze była nauką, ezoteryczną doktryną. Na swoich lekcjach ciągle mówi Pan, że nadszedł czas, aby nieść Kabałę w masy. Dlaczego właśnie teraz?

Odpowiedź: W przeciągu półtora tysięcy lat Kabała była udziałem, bogactwem całego narodu Izraela, począwszy od tego czasu, jak Abraham zaczął rozpowszechniać i popularyzować ją w Babilonie.

Jak pisze Rambam, Abraham zorganizował tam dużą grupę składającą się z dziesiątek tysięcy ludzi, a następnie wprowadził ich w Ziemię Izraela. Przez 1500 lat naród Izraela żył według kabalistycznych praw i zasad, a następnie upadł z tego poziomu, ponieważ Kabała nakłada na człowieka zbyt trudne wymagania.

My staramy się wspiąć do góry po duchowej drabinie, ale wznosimy się i upadamy, wznosimy się i upadamy. Upadek z tego poziomu nazywa się „wyjście na wygnanie” ze stanu osiągnięcia świata duchowego.

Kabała – nie jest religią, a systemem wiedzy o wewnętrznej strukturze świata, który zarządza naszym światem.

W przeciągu dwóch tysięcy lat, po upadku, naród Izraela był całkowicie odłączony od duchowego. Fizyczne wygnanie – to konsekwencja jego wewnętrznego, duchowego wygnania.

W XV wieku naszej ery pojawił się wielki kabalista Ari, powszechnie uznany przez wszystkich jako szczególna siła, zesłana na nasz poziom.

Jego uczeń Chaim Vital pisał, że od tego czasu i dalej Kabałę nie tylko można, ale też muszą studiować wszyscy, dlatego że właśnie dzięki niej ludzkość, począwszy od średniowiecza zacznie podnosić się i będzie prawidłowo rozwijać się.

To starał się robić Baal Szem Tow, zaczynając zajmować się popularyzacją Kabały wśród szerokich mas. Miał on wielu przeciwników, co doprowadziło do podziału religijnych Żydów na chasydów, którzy poszli jego drogą, i na tych, którzy sprzeciwiali się temu. Taki podział jest odczuwalny po dziś dzień.

Na początku XX wieku pojawił się wielki kabalista Rabbi Jehuda Aszlag – Baal HaSulam. On napisał komentarz do Księgi Zohar, napisał bardzo poważną pracę składającą się z sześciu tomów „Nauka Dziesięciu Sfirot”, dając tym nowy bodziec do rozpowszechniania Kabały. Wszyscy zwolennicy Ari, a było ich tysiące, pisali, że nadszedł czas, kiedy jest to niezbędne, aby rozpowszechniać Kabałę i oswajać ją w masach.

Z webinaru „Wyniki roku”, 26.12.2016