Artykuły z kategorii Kabała

Dla kogo jest przeznaczona nauka Kabały?

  каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Czy nasz świat – to więzienie? Czy mogę wydostać się z niego z pomocą siły Kabały?

Odpowiedź: Oczywiście. W tym właśnie jest sens życia. Ale odczuwają to tylko ci ludzie, którzy czują podświadomie, że się duszą w tym świecie.

A jeśli człowiek nie ma takiego uczucia, to nie ma również odpowiedniego bodźca, nie jest mu to potrzebne. Dlatego Kabała nie jest dla takich ludzi.

Człowiek musi zrozumieć, że sens życia jest powyżej materialnej egzystencji. Wtedy jest w stanie wydostać się z więzienia naszego świata.

Z lekcji w języku rosyjskim, 02.07.2017


Cel nauki Kabały

каббалист Михаэль Лайтман Kabała mówi o tym, że materia nie istnieje. Energia, fale rysują nam wszelkiego rodzaju obiekty, które w rzeczywistości nie istnieją. Ta materia jest nam dana w odczuciach. W taki sposób energia odbija się w nas.

Jest to bardzo interesujący temat, ale Kabała nie zajmuje się prostymi opowiadaniami. Jej celem jest doprowadzenie ludzi do samodzielnego odkrycia, a nie opowiadać  interesujące historie.

Kabała nie jest zbudowana na ciekawości, gdy człowiek siedzi, otwiera usta jak dziecko i coś mu się wlewa i człowiek napełniany jest tylko wiedzą. Człowieka należy doprowadzić do stanu, kiedy on sam to zobaczy, sam zbada i to stanie się jego osiągnięciem.

Człowieka należy stopniowo przywieść do tego, żeby „otworzył drzwi” i mógł sam wszystko zobaczyć.

Z lekcji w języku rosyjskim, 21.05.2017


Aktualność nauki Kabały

каббалист Михаэль Лайтман Naturalnego egoizmu nie można pokonać sztucznymi rzeczami, takimi jak wychowanie i opinia publiczna. I nie ma na to innej naprawy oprócz religii. ( Baal HaSulam, „Ostatnie pokolenie”)

Baal HaSulam uważa, że ludzkości nie pomoże ani wychowanie, ani opinia publiczna, tylko religia, to znaczy edukacja, przy czym absolutnie przez nic nieograniczona.

Pod religią Baal HaSulam ma na myśli naukę Kabały, która odkrywa wyższą siłę, system za pomocą którego ta siła, od najwyższego punktu w świecie Nieskończoności kieruje wszystkimi światami,  systemem kontroli i nami w naszym niższym świecie.

Bez zrozumienia i dostosowania się do tego systemu – od dołu do góry, nie będziemy w stanie zrozumieć sensu życia. W tym przypadku nie przypisujemy pojęciu „sens życia” specjalnej, filozoficznej wymowy, gdyż bez poznania prawdziwej natury życia, nie możemy normalnie istnieć.

Poruszamy się w kierunku stanu, kiedy nasze dowolne działanie, które podejmujemy, zgodne z kierunkiem rozwoju w kierunku celu stworzenia, jest dla nas dobre i niesie ze sobą dobry rezultat. Jeśli działanie nie jest ukierunkowane na cel, nie porusza się w jego kierunku, to powoduje negatywny wynik i w wyniku tego cierpimy. Możemy nawet nie wiedzieć, jakie działania powodują, jakie rezultaty, ponieważ nie znamy tego systemu.

Dlatego, abyśmy w naszym obecnym rozwoju wiedzieli dokładnie, jak postępować, przestać deptać w miejscu lub cofać się, upadać, nabijać sobie guzy, poruszać się od kryzysu do kryzysu, musimy zrozumieć to, co mówi nauka Kabały.

Ona wyjaśnia, w jakim systemie znajduje się człowiek, jakie światy znajdują się wokół niego, jak Stwórca zarządza poprzez te światy nami, w niższym świecie, w jaki sposób powinniśmy reagować na zarządzanie Stwórcy i do czego musimy dojść – do pełnego podobieństwa, identyczności, połączenia ze Stwórcą.

Obecnie, nauka Kabały staje się bardzo aktualna, ponieważ widzimy, że żaden władca, ani filozof, ani naukowiec na Ziemi, nie ma rozsądnego zdania na temat tego, gdzie się znajdujemy, w jaki sposób działamy, jak musimy sobą zarządzać, jak zapewnić sobie, mniej-więcej, znośne „jutro”, a nie doprowadzać się do unicestwienia.

Teraz wszyscy uświadamiają to sobie coraz bardziej, tylko ludzie jeszcze nie rozumieją, że istnieje system wiedzy, nazywający się „Kabała”.

W zasadzie religią nazywamy naukę o wyższej sile – nie po prostu wiarę w wyższą siłę, a właśnie naukę o niej. To jest nauka Kabały – jest to nauka o wyższej sile. I jeśli wyższa siła zarządza nami przez jakiś system, znaczy, że możemy zbadać ten system. Być może samej wyższej siły nie można zbadać, ale można zrozumieć, zbadać i zastosować przynajmniej jej wpływ na nas.

Kabaliści – ludzie, którzy opanowali ten system w przeszłości i piszą nam z głębi wieków, że pragnienie wyższej siły polega na tym, abyśmy ją odkryli, zrozumieli jej dobroć, wieczność, doskonałość i dążyli do jej podobieństwa.

Z programu TV „Ostatnie pokolenie”, 03.07.2017


Metoda dla całej ludzkości

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Czy można powiedzieć, że metoda kabalistyczna jest przeznaczona dla całego spektrum ludzkości, od początkujących do kabalistów, i każdy może z niej czerpać coś dla siebie, aby się rozwijać?

Odpowiedź: Niewątpliwie. Ta metoda jest przeznaczona do realizacji przez całą ludzkość.

Pytanie: Czy należy ją rozbudowywać, rozpracowywać, czynić za każdym razem bardziej odpowiednią  dla szerokich mas?

Odpowiedź: Z pewnością. Po pierwsze, masy mają różnorodną mentalność, język, płeć, wiekitd.

Dlatego też początkowo potrzebne jest proste podejście człowieka do człowieka. I następnie można stopniowo podnieść objaśnienia wyżej poziomu ludzkiego, ale również w ich pojmowaniu, żeby ludzie rozumieli, o czym mówisz, i aby stało się to dla nich coraz bliższe.

Z programu TV „Ostatnie pokolenie”, 26.06.2017


Rozwiane mity na temat Kabały, część 13

каббалист Михаэль Лайтман Dlaczego prawda ukryta była przez tyle wieków?

Pytanie: Dlaczego prawdziwe znaczenie Tory ukryte było przez te wszystkie lata? Dlaczego każdego człowieka nie nauczono rozumieć je w prawidłowy sposób, w sensie duchowym?

Odpowiedź: Naród Izraela celowo był wysłany na wygnanie. Kabalistom było jasne, że zbliża się wygnanie, jeszcze do zniszczenia Świątyni, aż do utraty odczucia Stwórcy i upadku w ciemności.

Jest napisane w Talmudzie, że rabi Akiva śmiał się na ruinach Świątyni, ciesząc się z tego, że zbliża się koniec naprawy. Zniszczenie stało się dlatego, że naród Izraela musiał udać się na wygnanie i przyłączyć do siebie dusze narodów świata.

Znajdując się na wygnaniu wśród innych narodów, Żydzi przekazują im swoje podstawy, informacyjne geny. Zachodzi wzajemne przenikanie w pragnienia siebie nawzajem, w rezultacie którego cała ludzkość staje się gotowa do nauki Kabały i przybliża się z jej pomocą do poznania Stwórcy.

Ponieważ każdy człowiek jest zobowiązany do osiągnięcia Stwórcy, jak powiedziano: „Wszyscy poznają Mnie – od małego do dużego“, „Mój dom będzie nazwany domem modlitwy dla wszystkich narodów i zbiorą się w nim wszystkie narody świata”.

Pytanie: Dlaczego nauka Kabały była ukryta?

Odpowiedź: Kabała była ukryta, dlatego że naród Izraela powinien był zmieszać się pragnieniami z narodami świata. I dlatego był zmuszony udać się na wygnanie, aby okazać się na wygnaniu w stanie, w którym nie ma żadnego związku z duchowym.

Zamiast duchowego zrozumienia Żydzi otrzymali religię (judaizm) i inne narody miały swoje religie. W taki sposób Żydzi stali się bliscy innym narodom i mogli się z nimi zmieszać.

Z programu radiowego 103FM, 28.02.2016


Odkryć Nieskończoność

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Czy Kabała pomaga człowiekowi być kreatywnym?

Odpowiedź: Kabała rozwija człowieka, chociaż wydaje się nam, że ona go ogranicza. On po prostu pogrąża się wewnątrz siebie. Dlatego wydaje się nam, że jest on taki jednostronny, skupiony na jednej rzeczy – to prawda.

Ale Kabała przygotowuje go do przełomu w świecie duchowym, a po przełomie otwiera się przed nim Nieskończoność.

Z lekcji w języku rosyjskim, 11.12.2016


Rozwiane mity na temat Kabały, cz.11

каббалист Михаэль Лайтман Kabała jeszcze nikomu rozumu nie odebrała

Pytanie: Wielu ludzi boi się Kabały, ponieważ istnieją pogłoski, że można od niej zwariować. Czy to prawda? A jeśli nie, to skąd wzięła się taka opinia?

Odpowiedź: Baal HaSulam we „Wstępie do Nauki Dziesięciu Sfirot”, a także ARI i inni wielcy kabaliści wyjaśniają, skąd wzięły się takie pogłoski. Nie ma żadnego niebezpieczeństwa w studiowaniu Kabały. Jeszcze w życiu nie widziałem takich przypadków, aby ona odebrała komuś rozum.

Chociaż istnieje wielu takich ludzi, którzy zaczynają zajmować się Kabałą i porzucają ją, a potem złoszczą się na to, że Kabała rzekomo nie spełniła ich oczekiwań. Wysyłają do mnie listy z pretensjami, jakbym nie zechciał odkryć im drzwi do Stwórcy. Ale ja tylko nauczam na podstawie pierwotnych źródeł, a cała reszta zależy tylko od samego człowieka.

Tak jest w przypadku każdej nauki. Kiedy ukończyłem uniwersytet, to podjąłem studia doktoranckie i kontynuowałem naukę, aby uzyskać stopień naukowy. A byli i tacy, którzy jakimś sposobem zakończyli szkołę i nie chcieli dalej studiować.

Wszystko zależy od człowieka, od jego pragnienia. Każdy może się uczyć, nauka Kabały nie wymaga od człowieka żadnych specjalnych umiejętności, oprócz pragnienia.

Pogłoski o tym, że można zwariować od nauki Kabały, rozprzestrzeniali sami kabaliści. Po zniszczeniu Świątyni naród upadł ze swojego duchowego poziomu w bezpodstawną nienawiść i dlatego Kabała została ukryta na półtora tysiąca lat do czasów Ari. I dlatego kabaliści rozprzestrzeniali pogłoski, że nie należy zbliżać się do Kabały.

I to im się udało do takiego stopnia, że ​​te mity są wciąż żywe, nawet w naszych czasach, pięćset lat po zniesieniu zakazu. Chaim Vital, uczeń Ari, pisał w 16 wieku o tym, że nie ma już więcej zakazu studiowania Kabały.

Baal Szem Tow i inni wielcy kabaliści, założyciele chasydyzmu, dołożyli wszelkich starań, aby rozprzestrzenić naukę Kabały. Niemniej jednak nadal istnieje wiele mitów na temat Kabały i wielu, zwłaszcza wśród ortodoksyjnie religijnych ludzi, którzy protestują przeciwko jej rozpowszechnianiu. Chociaż żadnego zakazu na to już nie ma, a wręcz przeciwnie, jest obowiązek, aby ją studiować.

Z programu radiowego 103FM, 28.02.2016


Co niezwykłego jest w naszej organizacji?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Czym różni się od innych i co niezwykłego jest w Pana organizacji?

Odpowiedź: Jesteśmy przeciwstawni nie tylko innym grupom i metodom, a całej ludzkości, całej naturze tego świata, ponieważ ona cała jest egoistyczna i chce wykorzystywać wszystko dla siebie.

Jesteśmy odmienni nie tylko od innych grup i metod, ale od całej ludzkości, całej natury tego świata, ponieważ ona cała jest egoistyczna, pragnie podporządkować sobie wszystko, wchłonąć.

My natomiast chcemy podnieść się na następny stopień rozwoju określonego jako „darowanie i miłość”, czyli absolutnego altruizmu, kiedy człowiek wykonuje działania obdarzania świata, nie dlatego, że takim się urodził, bo wszyscy urodziliśmy się egoistami, a dlatego, że tak dyktuje Stwórca, nie ze względu na siebie…

Jesteśmy odmienni od wszystkich religii, wierzeń i filozofii, dlatego że nauka Kabała uczy człowieka, jak oddawać siebie światu, wykonując podstawowe przykazanie Tory „Kochaj bliźniego swego jak siebie samego“. Dlatego konieczne jest najpierw „wyjść z siebie”.

Wystarczy jedno spojrzenie na to, co się dzieje w naszym społeczeństwie, aby przekonać się, że wszyscy porzucili podstawowe przykazanie Tory „Kochaj bliźniego swego jak siebie samego” i dbają tylko o własną pomyślność. Dlatego też my wyglądamy tak dziwnie i niezrozumiale…

Kabała uczy człowieka, jak zmienić swoją naturę z otrzymywania na obdarzanie i we właściwości obdarzania odkryć wyższy świat, i Stwórcę. Ale kiedy człowiek przychodzi uczyć się, on tego nie rozumie, a potem, kiedy uświadamia sobie, że od niego wymaga się iść przeciwko sobie,  obraża się i staje się naszym i Kabały przeciwnikiem.

Dlatego tak niewielu opanowuje tą naukę i odkrywa Stwórcę. A inni wymyślają w jej miejsce mistycyzm, a zamiast Stwórcy – absurdalne obrazy.


Dlaczego cierpimy? Cz.1

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Cierpienie – to nieodłączna część naszego życia, bez względu na to, jakbyśmy się nie starali dobrze żyć. Czym jest cierpienie i dlaczego cierpimy?

Odpowiedź: Nauka Kabały rozpatruje wszystko w oparciu o podstawy stworzenia, których w naturze istnieje dwie.

Pierwsza – to światło, siła miłości, emanacji i połączenia, która nazwana jest wyższą siłą, Stwórcą  (Bore), co oznacza „przyjdź i zobacz” (bo-re), ponieważ musimy ją odkryć. Siła ta powołała do życia stworzenie – pragnienie rozkoszować się, brak napełniania.

Wyższe światło rozwija pragnienie i formuje jako potrzebę do wszelkiego rodzaju napełnień. Całe stworzenie, w tym my sami – są to różne pragnienia. Ludzkie pragnienia można podzielić na 6 rodzajów: jedzenie, seks, rodzina, pieniądze, honor, wiedza. Każdy człowiek czuje naturalną potrzebę do wszystkich tych napełnień, ale w różnych proporcjach.

Jeżeli człowiekowi brakuje tych napełnień, to odczuwa cierpienie, pustkę, aż do bólu. Czasami jest to tak wielkie cierpienie, które niemożliwe jest do zniesienia.

Jedzenie, seks, rodzina – są to pragnienia naszego ciała, naturalne instynkty, wspólne dla wszystkich zwierząt. A pieniądze, honor, wiedza, to są dążenia do władzy, sławy i pozycji w społeczeństwie, do nauki – są to czysto ludzkie pragnienia.

Źródłem cierpienia jest brak napełnienia tych pragnień. Kiedy światło nie napełnia pragnienia, ono zaczyna cierpieć. Cierpienie może być małe i duże, długotrwałe i chwilowe, wspólne i osobiste, itd.

Nauka Kabały twierdzi, że posiada metodę zbawienia od cierpień. Nie przez przypadek nosi taką nazwę „nauka Kabały”, co oznacza „mądrość otrzymywania”, ponieważ uczy nas, jak napełnić wszystkie pragnienia.

Z jednej strony jest to bardzo pożądany temat, ale z drugiej strony ta mądrość jest ukryta. Jeśliby ludzie wiedzieli, że istnieje metoda, pozwalająca napełnić nasze pragnienia i stać się absolutnie szczęśliwym, uwolnić się od wszystkich cierpień, zaczynając od najmniejszych i do największych, globalnych, światowych, to wydaje się, że co może być lepszego?

I rzeczywiście, nie ma nic lepszego. Za pomocą nauki Kabały będziemy w stanie napełnić wszystkie swoje pragnienia, cały powołany do życia materiał stworzenia i będziemy czuć w nim tylko przyjemność i wieczne napełnienie, co nazywa się życie wieczne. Cierpienie zniknie ze świata i będziemy absolutnie szczęśliwi.

I odwrotnie, wszystkie inne sposoby i próby uniknięcia cierpienia i napełnienia siebie kończą się nieuchronnym krachem.

Ciąg dalszy nastąpi …

Z rozmowy o nowym życiu, 23.06.2016


Rozwiane mity na temat Kabały, cz.10

каббалист Михаэль Лайтман Mistycyzm, czy nauka?

Pytanie: Jak bardzo by mnie przekonywali, że Kabała – to nauka, nadal wydaje mi się, że jest mistycyzmem. Nie rozumiem, co jest w niej naukowego?

Odpowiedź: Badamy nasz świat za pomocą pięciu cielesnych organów zmysłów, danych nam od urodzenia. Na tym opierają się wszystkie nauki i cała nasza wiedza o tym świecie.

Ale istnieje jeszcze inna rzeczywistość, którą zaczynamy odkrywać dopiero od niedawna z pomocą nowoczesnej fizyki. Odkrywamy, że istnieje jakaś rzeczywistość poza możliwościami naszego poznawania, która zdaje się być wyższym światem, wyższym wymiarem.

Ona zakłada istnienie powyżej czasu, ruchu, przestrzeni, powyżej wszystkich ziemskich ograniczeń, poza naszym Wszechświatem. Tej rzeczywistość nie możemy poczuć, ponieważ nie jesteśmy do niej stworzeni, nie mamy odpowiednich organów zmysłów.

Dlatego nauka Kabały nosi taką nazwę, ponieważ uczy, jak otrzymywać („Kabała” w tłumaczeniu oznacza „otrzymywanie”). Przede wszystkim ona buduje w nas nowe organy percepcji. One różnią się od zwykłych organów zmysłów tym, że wychwytują materię nie wewnątrz siebie, a z zewnątrz.

Pięć sposobów postrzegania naszego świata w cielesnych organach zmysłów nazywane jest: wzrok, słuch, węch, smak, dotyk. A postrzeganie wyższego świata, które jest powyżej zwyczajnego fizycznego, odbywa się w pięciu właściwościach, które nazywają się: Keter, Hochma, Bina, Zeir Anpin, Malchut.

Tworząc w sobie te nowe właściwości z pomocą nauki Kabały, zaczynamy czuć nowy świat, który nazywamy wyższym światem. Na miarę jego odczucia zaczynamy w nim żyć do takiego stopnia, że nawet jeśli nasze ciało umiera w tym świecie i my przestajemy poprzez nie widzieć i czuć nasz świat, pozostajemy żywi w wyższym świecie, który nauczyliśmy się odczuwać właśnie podczas życia w swoim ciele.

Jeśli nie udało nam się osiągnąć wyższego świata, to ponownie rodzimy się w tym świecie i otrzymujemy możliwość w trakcie swojego życia odkryć wyższy świat, żeby pozostać w nim wiecznie żywymi.

Z programu radiowego 103FM, 28.02.2016