Artykuły z kategorii Język kabały

W jakim języku mówili Babilończycy?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: W jakim języku mówili ludzie w Babilonie i na czym oni pisali?

Odpowiedź: Babilończycy mówili w języku aramejskim. Tego języka używamy w Kabale jednocześnie z hebrajskim. W języku hebrajskim mówili tylko ci, którzy osiągnęli Wyższy świat, dlatego że hebrajski – jest to język światła, a aramejski – język naczynia, tj. pragnień, które odkrywają światło.

Oba języki są absolutnie identyczne, a jednocześnie całkowicie do siebie odwrotne. Na przykład „światło” w języku hebrajskim to „or”, a „noc” w języku aramejskim – „orta”. Oznacza to, że w obu językach używa się tego samego słowa, ale z przeciwnym znaczeniem.

Pytanie: W jakim języku mówił Terach, ojciec Abrahama?

Odpowiedź: Terach mówił po aramejsku, a Abraham przeszedł na hebrajski. Oni znali oba języki.

Jak potwierdzają współczesne publikacje, z tych dwóch starożytnych języków, które uzupełniają się wzajemnie, powstało światowe piśmiennictwo. Przecież oba języki są zbudowane na zbieżności dwóch sił natury: obdarzania i otrzymywania, plus i minus. Właśnie stamtąd pochodzą poziome i pionowe elementy liter, które są podstawą każdego pisanego języka.

Z lekcji w języku rosyjskim, 22.01.2017


Litery – modele zarządzania naszym światem

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Skąd pochodzi alfabet?

Odpowiedź: Alfabet (heb. Alef-Bet) przyszedł do nas jeszcze od Adama Riszon – pierwszego człowieka, który upodobnił się do Stwórcy.

Adam, jako pierwszy ujawnił wyższy świat i odkrył w naszym świecie jego skutki. Wszystko, co znajduje się w świecie duchowym – to korzenie, a wszystko, co istnieje w naszym świecie – to skutki, pochodzące ze świata duchowego.

Oba światy są absolutnie identyczne, tylko wyższy świat – to świat sił, a nasz świat – świat materii. Nawet wszystkie istniejące na Ziemi siły (elektryczne, magnetyczne, atomowe, etc.) są uważane za świat materii.

Odkrywając korzenie naszego świata, to znaczy wyższego świata, Adam zobaczył, jak od nich schodzą siły, które zarządzają naszym światem zgodnie z pewnymi prawami. On zrozumiał sens wyższego zarządzania, jego realizacje i przedstawił te prawa na piśmie i opisał budowę, kształt i konstrukcję liter.

Wszystko pochodzi z jednego czarnego punktu – pragnienia. Z tego punktu idzie rozprzestrzenianie z góry w dół, to jest z Wyższego świata w nasz świat rozprzestrzenia się światło Hochma – światło życia, siła mądrości (na rysunku pionowa linia). Jednocześnie z tym może rozprzestrzeniać się i horyzontalna siła – światło Hasadim, światło miłosierdzia.

rys-1-n-2

A zatem zarządzanie naszym światem składa się z trzech elementów – punktu i dwóch linii: poziomej i pionowej. Poprzez kombinację tych dwóch przeciwstawnych sił praktycznie zarządzane jest wszystko, jak plus-minus i tak dalej. Adam poczuł te siły w świecie duchowym i zaczął je badać.

Ponieważ wyższy świat składa się z części zwanych Keter, Hochma, Bina, Zeir Anpin i Malchut, Adam zaczął badać, w jaki sposób wyższy świat wpływa na nasz świat. Odkrył, że świat duchowy dzieli się na dwie części. Wyższa część lub Galgalta we Einaim (właściwości obdarzania) – to decyzja, a niższa część lub AHAP (otrzymujące właściwości) – zarządzanie.

rys-2-n-2

Na podstawie swoich badań Adam opisał strukturę liter. Dziewięć pierwszych liter znajduje się w tylnej części Biny, dziewięć – w Zeir Anpinie, cztery – w Malchut. Wszystkiego dwadzieścia dwie litery – dwadzieścia dwa standardowe modele zarządzania. Oprócz tego istnieje jeszcze pięć końcowych liter (mancepach). Łącznie dwadzieścia siedem liter.

Wyższe światło przechodzi przez dowolną literę, powiedzmy literę „dalet”, jak przez szablon i schodzi w dół już w formie tej litery.

Ono przebywa nad nią jak proste, amorficzne, jednorodne jedyne światło, w którym nie ma nic szczególnego. Ale przechodząc przez szablon, wpływa na nasz świat w określony sposób, ponieważ interakcja poziomej (Hasadim) i pionowej linii (Hochma) litery „dalet” jest bardzo specyficzna.

Ona ma szczególny ogonek i punkt, gdzie obie linie jakby łączą się i tworzą między sobą oś, wokół której obraca się litera. W ogóle w literach jest bardzo dużo różnego rodzaju wewnętrznych właściwości.

Każda litera – jest to kli (naczynie), reprezentujące połączenie dwóch sił Hasadim i Hochma, których wektor ciągle się zmienia.

Litera – to konkretny stempel, w którym działa wyższa siła. Ona przechodzi przez szablon i w określony sposób przebija w nasz świat swój wpływ. A słowo – jest to zestaw liter, jak polecenie komputerowe.

Pytanie: Dlaczego na rysunku zaznaczone są dwie linie, jeśli zarządzanie przechodzi przez trzy linie? Jak w literach odzwierciedla się trzecia linia?

Odpowiedź: Rzecz w tym, że trzecia linia przebiega z dołu do góry od stworzenia. A na rysunku przedstawiono zarządzanie z góry w dół – od Stwórcy.

W literach nie ma żadnego wyrażenia przez człowieka samego siebie, a tylko to, w jakim stopniu pozwalamy tym literom pisać na naszym pragnieniu.

Pytanie: Dlaczego mówi się, że Tora została napisana jednym słowem?

Odpowiedź: Dlatego że Tora nie dzieli się na słowa, ona jest napisana nierozerwalnym tekstem. Jej nie ma, na co rozbijać, jest to jedno proste polecenie, które idzie od początku stworzenia: „Na początku stworzył Bóg …”, – i do ostatniego słowa „Izrael”.

Z lekcji w języku rosyjskim, 17.07.2016


Świat stworzony przez błogosławieństwo

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Dlaczego świat został stworzony poprzez drugą literę – Bet, a nie pierwszą – Alef?

Odpowiedź: Litera Alef pojawiła się znacznie później – w świecie Acylut. Najpierw w wyższym
świecie pojawiła się litera Jud, a w ogóle nasz świat został stworzony poprzez literę Bet – „Bereszit“ („Na początku“), dlatego że ta litera wskazuje właśnie na początek.

W przedmowie do Księgi Zohar, w artykule „Litery rabina Amnona Saby” opowiada się o wszystkich literach alfabetu hebrajskiego.

Pytanie: W tym artykule mówi się, że każda litera przychodziła do Stwórcy i prosiła, aby to nią rozpocząć stworzenie świata: „Ode mnie zacznij“. W każdej literze znajdował On jakąś wadę. Co to znaczy – przyszła litera i powiedziała: „Zacznij ode mnie”?

Odpowiedź: Oznacza to, że Stwórca wykrywał stosunek każdej litery do Swojego światła – czy może ona być początkiem Jego programu rozwoju stworzenia. I okazało się, że tylko litera Bet jest w stanie stworzyć świat, dlatego że od niej rozpoczyna się słowo „bracha” – „błogosławieństwo”.

W literze Bet istnieje związek między samą literą, która jest już kli (naczyniem, stworzeniem), i Stwórcą. Takiego wewnętrznego związku nie ma w żadnej innej literze. A bez błogosławieństwa, bez tej wewnętrznej właściwości, która jest w literze Bet, inne litery byłyby odcięte od światła i nie mogłyby przewodzić Jego energii, Jego siły.

Z lekcji w języku rosyjskim, 17.07.2016


Litera – duchowe naczynie

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Co pojawiło się pierwsze – Kabała czy hebrajski?

Odpowiedź: Kabała – jest to system poznania wyższego zarządzania, w którego procesie zaczynasz odkrywać dla siebie jego sygnały i siły, tj. język zarządzania. On nazywa się „hebrajski”.

Pytanie: Czy można wytłumaczyć ten proces na przykładzie litery „alef”? Przecież ona wiele w sobie zawiera.

Odpowiedź: We wszystkich literach hebrajskiego zawarte jest bardzo dużo.

Alef – pierwsza litera alfabetu hebrajskiego.

2016-07-17_rav_program_lc_mak-webinar_02fghf

Górny prawy jej element, który jest graficznym przedstawieniem litery „jod”, dziesiątej litery alfabetu, odpowiada Galgalta Einaim – oddającym kelim (naczyniom). Niższy lewy element, reprezentujący czwartą literę alfabetu „dalet”, odpowiada AHAP – otrzymującym kelim.

Przecina oba elementy tak zwana parsa (granica) – rozdziela część, która oddziela jedną literę od drugiej.

Praktycznie litera „alef” zawiera w sobie całe duchowe kli. Jeśli weźmiemy dziesięć sfirot: Keter, Hochma, Bina, Zeir Anpin i Malchut, to do granicy, do Biny, u góry znajduje się Galgalta Einaim (GE), a na dole – AHAP.

Z lekcji w języku rosyjskim, 17.07.2016


Jak nabyć język Kabały

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Jak osiągnąć język Kabały? Czy jesteśmy w stanie to osiągnąć? Od czego to zależy?

Odpowiedź: Tylko poprzez ciągłe słuchanie moich lekcji – będziecie w stanie przyswoić sobie język Kabały. Jest to podobne do tego, jak dziecko uczy się języka od swojej matki, albo jak człowiek, który znalazł się w obcym środowisku, nie posiadając słownika, zaczyna rozumieć nieznany język poprzez uczucia, a nie przez rozum.

Tak my też zaczynamy pojmować język Kabały, to znaczy, opisanie wyższego, nieodczuwalnego przez nas świata – studiując Kabałę i łącząc się ze sobą, stopniowo nabywamy właściwości wyższego świata – i w tym stopniu poznajemy jego nazwy, łącząc je z nowym uczuciem.


Jak przekazać wiedzę o duchowym świecie?

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Dlaczego nie można opisać duchowego świata w piękny sposób, abyśmy mogli zrozumieć, czy warto jest do niego dążyć?

Odpowiedź: Rzecz w tym, że niemożliwe jest opisanie duchowego świata, dlatego że dowolne jego właściwości i percepcje nie istnieją w naszych obecnych pragnieniach. Prawa duchowego świata  całkowicie nie pokrywają się z prawami naszego świata.

Dlatego kabaliści opisują wyższy świat specjalnym językiem – językiem gałęzi, który nie jest przeznaczony do wyjaśnienia, ponieważ nie możemy nawet wyobrazić sobie tego świata, namalować go w swoich egoistycznych właściwościach.

Na przykład, w twoim komputerze jest jeden program i nagle dostajesz na elektroniczną pocztę list e-mail, ale w innym programie, którego nie posiadasz. I cokolwiek byś nie robił i tak nie możesz przyjąć tej wiadomości.

Zamiast tego będzie się otwierał zapis niezrozumiałej informacji, w postaci różnego rodzaju  znaków. Nie zrozumiesz, co do ciebie napisano, nie jesteś w stanie absorbować tego, przyjąć w swoim komputerze.

Tak samo tutaj. Kabaliści opowiadają nam coś o wyższym świecie, a my patrzymy na nich, jak zwierzę na człowieka. Dlatego, aby ich zrozumieć, należy nabyć właściwość wyższego świata a wtedy stanie się jasne co nam kabaliści przekazują.

Z lekcji w języku rosyjskim, 11.10.2015


„Wehikuł czasu” kabalistów

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Jeśli dzisiejszy kabalista mógłby cofnąć się na wehikule czasu i porozmawiać z kabalistą z tamtych czasów w języku Tanach, to czy zrozumieliby się?

Odpowiedź: Niewątpliwie! Wznosząc się po duchowych stopniach z dołu w górę, spotykam się tam ze wszystkimi kabalistami, którzy przeszli te stopnie. Ja wchodzę na te same stopnie  i dlatego osiągam to samo, co kabaliści w przeszłości.

Wznoszę się „windą“ na „pierwsze piętro“ – i widzę, co się dzieje na tym „piętrze“. I to samo  widzieli wszyscy kabaliści, począwszy od Adama Riszon aż do mnie. Być może każdy opisał osiągnięcie w swoim stylu, ponieważ postrzegał z korzenia swojej duszy nieco inny obraz, ale wszyscy osiągneli jedno i to samo.

Wznoszę się na „drugie piętro” – i tam czuję to samo, co oni czuli. I tak dalej. Powinienem  zrozumieć ich zawsze zgodnie z wysokością „piętra”, na którym się znajduję. I to nie stanowi dla nas żadnego problemu.

Być może nie rozumiem wszystkiego, co oni napisali, ponieważ oni znajdują się na takiej wysokości, której ja jeszcze nie osiągnąłem, i opowiadają o maksymalnym poziomie, podróżując po wszystkich tych „piętrach”. Ale zawsze, wznosząc się na jakieś „piętro”, rozumiem wszystkich kabalistów, którzy byli na tym „piętrze”, i odkrywam wszystko, co oni odkryli.

Z lekcji do artykułu „Nauka kabały i jej istota”, 07.09.2015


Tajemnica kabalistycznych ksiąg

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Jeśli w duchowym nie istnieją słowa, to w jaki sposób kabaliści przekazują sobie swoje spostrzeżenia i piszą księgi?

Odpowiedź: Kabaliści wykorzystują tak zwany „język gałęzi“. Świat duchowy – to korzeń, a od niego odbieramy naszymi ziemskimi zmysłami jakby materialny odcisk zwany „gałęzią“.

Dlatego możemy opisać nawet naszym językiem, słowami naszego świata duchowe zjawiska, ponieważ wszystko, co istnieje w świecie duchowym, ma swoje konsekwencje – gałęzie, w świecie materialnym.

Załóżmy – my jesteśmy dwaj kabaliści. Jak mogę ci opowiedzieć o świecie duchowym, jeśli duchowa świadomość to bardzo osobiste spostrzeżenie. Czuję jakiś obraz, formę, ogromny świat, który mi się otwiera, nieograniczoną rzeczywistość, we wszystkich swoich zmysłach, we wszystkich kierunkach, we wszystkich osiach. Ty też coś czujesz. Jak możemy porozumieć się nawzajem, wymienić swoje wrażenia?

Faktycznie ratunkiem dla nas jest to, że znajdujemy się tutaj, w naszym świecie, w ciałach. Za pomocą naszych ciał możemy ze sobą rozmawiać, pisać teksty, przekazywać poglądy za pomocą aluzji, a nawet spojrzenia. Dlatego używamy ziemskiego języka.

Na przykład, w świecie duchowym istnieją siły zwane „krzesło“, „stół“, „szkło“, „powietrze“, „ściana“, „okno“ itd. Wykorzystujemy te nazwy naszego świata, ale mamy na myśli wewnętrzne sedno tego pojęcia w świecie duchowym.

Mówię: „okno“, ale mam na myśli „okno“, które istnieje w świecie duchowym, a ty rozumiesz, o jakim „oknie“ ja mówię.

Mówię: „okno jest otwarte“ a ty rozumiesz, co oznacza „otwarte okno“ w duchowym świecie, pomimo że ja przekazuję ci to ziemskimi słowami.

W taki sposób kabaliści rozmawiają ze sobą i tak piszą książki. Jest to tak zwany „język gałęzi“ przyjęty przez kabalistów.

Tym językiem napisana jest Tora, tylko nikt ze zwyczajnych ludzi nie wie o tym, dlatego że kabaliści pisali ją, aby rozmawiać między sobą o duchowym świecie. Ludzie myślą, że mowa jest tutaj o naszym świecie. W tym jest tajemnica Tory.

Pytanie: Z tego wynika, że kiedy czytasz słowa w kabalistycznych książkach, one o niczym tobie nie mówią, jeśli nie znasz ich duchowego znaczenia?

Odpowiedź: Dokładnie. Czytam tylko te słowa na tyle, na ile znam język, ale nie rozumiem nic więcej niż ten, kto nie zna języka hebrajskiego. Ponadto jeśli ktoś nie zna hebrajskiego – to nawet lepiej, dlatego że nie zaplącze się i nie będzie sobie wyobrażał, że mowa jest o naszym świecie.

Z programu TV „Spotkania z kabałą“, 07.07.2015


Wyjaśnienie tego, czego nie da się wytłumaczyć

каббалист Михаэль ЛайтманKabała mówi tylko o tym, co dzieje się w człowieku: „Izrael, narody świata” – wszystko są to nasze wewnętrzne właściwości. Używam tych słów tak, jakbym mówił o tym świecie. Ale nigdy nie mam tego na myśli, a zawsze myślę o wewnętrznych właściwościach człowieka.

Kabaliści używają zwykłych ziemskich słów, aby opisać duchowy świat, ponieważ nie posiadamy żadnych innych słów! Jeśli zobaczyłbyś duchowy świat, to nie znalazłbyś żadnych słów, aby wyrazić swoje wrażenia. Nie wiedziałbyś, jak nazwać te zjawiska, które mają tam miejsce.

Można napisać na kartce papieru nazwy wszystkich przedmiotów znajdujacych się w pokoju i nakleić te kartki: „lampa”, „drzwi”, „ściana”, „okno”, „regał na ksiazki”. Każdy przedmiot posiada określoną nazwę. Ale jeśli naprawiłbyś swoje właściwości, na miarę tej naprawy usunąłbyś ścianę, oddzielającą nas od duchowego świata, i zobaczyłbyś wyższy świat, wtedy nie wiedziałbyś, jak nazwać to, co się tam znajduje.

Nie znalazłbyś żadnych słów dla opisania istniejących tam sił i ich działań, występujących tam zjawisk. I jak wytłumaczyłbyś innym to, co widzisz w duchowym świecie?

Prosiłbym cię: „No, powiedz mi choć trochę, co tam jest? Ja też chcę zajrzeć tam choć jednym okiem!” Ale ty nie miałbyś żadnej możliwości, aby mi coś objaśnić.

Kabalistyczne książki – są wyjaśnieniem tego, co nie da się wytłumaczyć. Dlatego kabaliści znaleźli rozwiązanie. My wszyscy żyjemy na tym świecie: i kabaliści, i zwykli ludzie. Wszyscy znamy ten świat.

I kabaliści mówią: My opowiemy wam o duchowym świecie. Napiszemy o nim książki: Torę, Babiloński i Jerozolimski Talmud, Miszne, Zohar, Nauke dziesięciu Sfirot. Wszystkie te książki nazywane są „świętymi”- nie są to zwykłe książki, ponieważ one mówią o wyższym świecie.

Ale nie możemy opowiedzieć o duchowym świecie duchowymi słowami, dlatego że tam nie ma słów. I dlatego opowiadamy wam historię, jak gdyby zachodząca w naszym świecie, jednak to wszystko odnosi się do wyższej rzeczywistości.

Duchowy świat jest równoległy do naszego świata – jest to świat sił, pragnień, przeżyć, doznań – świat uczuć! Ale te uczucia nie są egoistyczne, jak u nas na tej ziemi, a pochodzące z właściwości obdarzania, które nie istnieje w naszym świecie. Jest to uczucie miłości, oddawania, połączenia, wzajemności – są to tylko pozytywne uczucia.

Z programu „Rozdziały Tory“, 02.02.2015


Projekcja duchowych światów

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Dlaczego Tanah nazywa się świętą księgą?

Odpowiedź: „Świętą” – oznacza to, oddzieloną od naszego świata i napisaną w języku oddawania i miłości, zamiast egoistycznego języka otrzymywania, nienawiści i odrzucenia.

Księga ta jest napisana w języku gałęzi, który mówi o duchowych korzeniach. Chociaż mówi się w niej jakby o  tym świecie, ale księga ta wskazuje na wyższy świat, na system zarządzania naszym światem. Zamiast tego, aby dawać nazwy mechanizmom i siłom, znajdującym się na górze, my nazywamy je nazwami ich skutków zachodzących w tym świecie.

Dlatego, ponieważ w wyższej sferze nie istnieją nazwy. Bierzemy wszystkie nazwy z tego świata, ale rozumiemy przez nie siły, znajdujące się na górze. Dlatego Mojżesz – jest to siła Aaron, ziemia Izraela, Żydzi i narody świata, zwierzęta  – są to wszystkie te wyższe siły, oddziałujące na nasz świat.

A w naszym świecie manifestują się ich projekcje – skutki tych sił „zwierzęce”, „zwierzę”, „człowiek”, itd. Nazwami tych skutków w naszym świecie nazywamy ich źródła. Dlatego nazywa się to językiem gałęzi, ponieważ wszystkie gałęzie w naszym świecie pochodzą z duchowych korzeni.

Z rozmowy o nowym życiu, 22.01.2015