Artykuły z kategorii Izrael i narody świata

Korzenie antysemityzmu, nie starzejącego się przez wieki, cz.1

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: W ostatnim czasie temat antysemityzmu stał się bardzo zaostrzony. Słyszymy o jego przejawach we wszystkich częściach świata. Co jest przyczyną antysemityzmu i co zrobić, żeby zniknął?

Odpowiedź: Antysemityzm – naturalna nienawiść do żydowskiego narodu, zaczął się jeszcze za czasów Abrahama. Wyjaśnia się tym, że naród żydowski pod przewodnictwem Abrahama podążył inną droga, prowadzącą do odnalezienia natury przeciwnej całemu światu. Wybrał on naturę miłości i jedności, a cała reszta świata poszła wraz ze swoim egoizmem drogą wzajemnej konkurencji.

W egoizmie założona jest naturalna nienawiść do połączenia, natomiast grupa Abrahama była zawsze gotowa przyjąć każdego, kto chciał się do niej przyłączyć. W czasie, po Starożytnym Babilonie obie te grupy rozwinęły się. W rezultacie grupa Nimroda rozprzestrzeniła się po całej kuli ziemskiej i dziś liczy sobie siedem miliardów ludzi.

A grupa Abrahama w procesie swojego historycznego rozwoju, przekształciła się w naród Izraela. Grupa ta była nieporównywalnie mniejsza od reszty całej ludzkości, ale składała się z ludzi, którym udało się przezwyciężyć  swój egoizm i zjednoczyć się.

Przez pewien czas ona istniała w stanie jedności, ale egoizm stale wzrastał. Egoizm, pragnienie rozkoszowania się jest to cały materiał stworzenia. Ponad tym egoistycznym pragnieniem należy cały czas dodawać siłę miłości, jedności, co zależy już od samych ludzi, od ich pracy. Taka praca nazywana jest duchową, pracą Stwórcy.

Siła egoizmu popycha nas do oddzielenia się od siebie, a my musimy ubrać ją w siłęmiłości, jedności. Nad tym właśnie pracowała grupa Abrahama. Nie zadawalała się tym, że ich egoizm stale rósł i pozwalał im stać się silniejszymi, coraz więcej zdobywać, osiągać sukcesy w nauce, w nowych technologiach, w codziennym życiu, wygrywać w wojnach.

I do dnia dzisiejszego wszystkie kraje i każdy człowiek oddzielnie, bawi się swoim egoizmem – wszyscy bez wyjątku: zarówno duzi, jak i mali. Ale grupa Abrahama otrzymała od niego całkiem inne nastawienie.Abraham uczył swoich uczniów tego, jak zbudowany jest świat, który zaczęli odczuwać.

Jeśli kierujemy się tylko jedną siłą swojego egoizmu, to przez całe swoje życie postrzegamy poprzez nią. Jesteśmy zbudowani tak, że postrzegamy rzeczywistość przez swój egoizm. Ta rzeczywistość jest „jednostronna”, ponieważ za wszystkimi naszymi organami zmysłów stoi egoistyczna siła. I dlatego świat wydaje się nam i wszystkim innym taki, jaki jest teraz.

Jeśli pokonamy tę egoistyczną siłę i będziemy panować nad nią za pomocą altruistycznej siły, otrzymanej w połączeniu z innymi, to zaczniemy przyodziewać na ten egoistyczny świat inną formę – altruistyczną. I wtedy odkryjemy, że w tym świecie istnieje nowa, wcześniej nieznana nam dodatkowa siła – siła obdarzania i miłości.

Na miarę, jak rozwijamy tę siłę w sobie, zaczynamy także dostrzegać jej obecność wokół nas. Ta siła nazywana jest Stwórcą. To ona stworzyła i utrzymuje cały wszechświat, nie dając mu rozproszyć się w różnych kierunkach, lecz utrzymuje go jak jedną całość, pod panowaniem jednego prawa, wewnątrz którego wszyscy się znajdujemy. Jest to siła Stwórcy, siła twórcza.

Ci ludzie, którzy poszli za Abrahamem, zrozumieli i poczuli rzeczywistość w innej formie. Zobaczyli, że rzeczywistość jest doskonała i że istnieją w niej dwie siły: plus i minus, altruizm i egoizm. Dlatego stali się mądrzejsi, byli w stanie zrozumieć więcej i osiagnąć większy sukces w porównaniu do innych narodów.

Ponieważ ujrzeli całą rzeczywistość i osiągnęli ją. Odkryli dodatkowe siły, które nie były widoczne dla innych. W tych ludziach odbył się dodatkowy rozwój. Oprócz rozumu i nauki, pomagających lepiej wykorzystywać swój egoizm, nabyli oni rozum i metodę, pozwalającą im pracować ponad swoim egoizmem, w odwrotnej jego formie, w obdarzaniu.

Naród Izraela był bardziej elastyczny niż inni i dlatego bardziej pomyślny. Dlatego starożytni Żydzi byli bardzo rozwinięci i napisali Torę. Później, w średniowieczu, niemieccy, francuscy i włoscy filozofowie pisali, że wszystkie nauki pochodzą od Żydów.

Pytanie: Jak to wszystko związane jest z nowoczesnym antysemityzmem?

Odpowiedź: Narody świata mają uczucie, że Żydzi posiadają jakieś specjalne, ukryte podejście do natury, do naszego życia. Oni widzą, rozumieją, czują wewnątrz natury dodatkowe siły i zjawiska, dzięki którym mogą odnosić sukces na większą skalę niż inni.

Co więcej, swoimi sukcesami Żydzi, jakby kradną innym narodom osiągnięcia, które te narody powinny były osiągnąć. Wszystko zagarniają Żydzi, dlatego że oni sprytem, posiadając dwie siły zamiast jednej, mogą dowiedzieć się więcej o życiu, patrząc dalej i szerzej rozumiejąc wydarzenia.

W taki sposób Żydzi osiągają zwycięstwo nad życiem, a w końcu nad wszystkimi innymi narodami. Wszystkie narody patrzą na tę sytuację z punktu widzenia rywalizacji, konkurencji, czyli ze strony egoizmu, i dlatego przedstawia się ona im w takim czarnym świetle.

Z rozmowy o nowym życiu, 25.11.2014


Chanukowe świece – symbol światła

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Dlaczego symbolem święta Chanuka są palące się świece? W inne święta również przyjęte jest zapalanie świec i w ogóle są one obecne w wielu kulturach.

Odpowiedź: Świeca – to symbol światła, symbol siły fizycznej i duchowej napełniającej nas i dającej nam wrażenie poczucia powyżej ograniczeń, na nieograniczonej przestrzeni.

Zapominamy o swoim ciele, nie czujemy, że nas ogranicza i wywiera na nas presję, a wręcz przeciwnie, jakby szybujemy w powietrzu.

Pytanie: Dlaczego przyjęte jest podczas Chanuki dodawanie każdego dnia kolejnej świecy, że pod koniec świąt jest ich osiem?

Odpowiedź: Każdego mijającego dnia otrzymuje nową sfirę, nowy duchowy poziom: od Malchut do Biny. Chanuka – to jeszcze nie koniec naszego rozwoju, ale tylko część. Dlatego tak się nazywa „Chanuka“, to znaczy „Przystanek“, od słowa „zatrzymali się tu“.( Chanu – ko)

W ten sposób poznajemy część świata duchowego, stosunkowo niedużą, jedynie uwalniając się od przeszkód, od „ Greków“ w sobie i łącząc się między sobą. A po tym jest jeszcze część naprawy od Chanuki do Purim. W Purim osiągamy końcową naprawę i stajemy się gospodarzami całego wyższego świata.

Pytanie: Dlaczego podczas Chanuki przyjęte jest jeść specjalne pączki „Sufganiot“?

Odpowiedź: Pączki symbolizują „olej“, światło. Chanuka – to święto światła. Osiągając pierwsze zjednoczenie między nami, czujemy, jak bardzo nie było to w naszej mocy, a zrobiliśmy to przy pomocy wyższej siły, która realizowała w nas to połączenie.

Dlatego symbolem święta jest światło, które jest nad nami, jakby światło słoneczne, światło życia, światło spalania oleju. Kiedyś ludzie nie mieli innych lamp, prócz kaganków z palącym się olejem. Olej był uważany jako źródło światła.

Jeżeli my sami, Żydzi, rozpoczniemy wojnę o nasze połączenie się, nie zwracając uwagi na żadnych zewnętrznych wrogów, i będziemy dążyli do siebie nawzajem, to nagle przyjdzie do nas światło z góry i złączy nas. I wtedy z pomocą ogromnej siły, ujawnionej między nami, będziemy mogli pokonać wszystkie przeszkody, obawy, nienawiść, ISIS, Intifadę.

Wszystko jest w naszych rękach i nasza siła tkwi w jedności. Dlatego cała Tora mówi tylko o połączeniu. To jest pierwszy warunek otrzymania Tory, czy jesteśmy gotowi, aby połączyć się jak jeden człowiek z jednym sercem, żeby „nie czynić drugiemu, co nam niemiłe“ i „ kochać bliźniego jak siebie samego“?

Wszystko ma na celu tylko połączenie, ponieważ dosłownie w nim odkrywamy swój wyższy świat przeznaczony dla nas. Jak powiedziano: „Swój świat zobaczysz podczas życia“, ponieważ w tym życiu zaczynamy odczuwać duchowy i żyć w dwóch światach.

Z programu radiowego 103 FM, 6.12.2015


Potrząsnąć Żydów

 каббалист Михаэль Лайтман Pytanie z Facebooka: Dlaczego nieustannie wywyższa Pan Żydów nad innymi narodami?

Odpowiedź: Nie mam na myśli Żydów według narodowości. Żyd („iwri“ od słowa „maawar“) – ten, kto przechodzi z naszego świata w Wyższy świat. Judej („jeudy“ od słowa „jehud“) – człowiek, który dąży do zjednoczenia. Izrael (Izra-El) – jest tym, który kieruje się bezpośrednio do Stwórcy.

Dlatego nie ma się tutaj narodowości na myśli. Żydzi nie mają narodowości. Jest to szczególny, jedyny na świecie naród, który genetycznie nie pochodzi od jednych rodziców, jak reszta narodów.

Żydzi – to przedstawiciele różnych starożytnych narodowości, zamieszkujący Mezopotamię i Starożytny Babilon trzy i pół tysiąca lat temu. Abraham zebrał z nich swoją grupę, którą zaczął nauczać

Kabały. W ten sposób powstał naród, który on nazwał „Izrael”, co w tłumaczeniu oznacza „prosto do Stwórcy” – czyli grupa, zajmująca się poznaniem Stwórcy.

Pytanie: Czyli, może mieć Pan pretensje tylko do tej grupy, która nie chce powrócić do swojego pierwotnego stanu, który nazywa się „grupa idąca za Abrahamem”?

Odpowiedź: Oczywiście. Ja nie wychwalam tej grupy, a wręcz przeciwnie, chciałbym porządnie nią potrząsnąć, żeby się opamiętali i zrozumieli, że przed nimi stoi ogromne zadanie, i żeby nie byli tak zadowoleni z siebie, mówiąc, że niby „my już wypełniliśmy przykazania i program stworzenia, który został na nas nałożony“.

Oni muszą pokazać całej ludzkości, przykład prawdziwego połączenia i stać się „światłem dla innych”. Wtedy narody świata przestaną odnosić się do nich z pogardą, z nienawiścią. Zrozumieją, że ta grupa ludzi, zwana „narodem żydowskim”, wypełnia swoją funkcję i w ten sposób przybliża cały świat do najlepszego stanu.

Komentarz: W zasadzie, wszystkich denerwuje i nakręca jedna fraza – „wybrany przez Boga naród”.

Odpowiedź: Ale wybrany przez Boga naród oznacza, że musimy wypełnić pewne zadanie! I nic więcej.

Ale dzisiaj każdy: Francuz, Hiszpan, Niemiec, Rosjanin, Tatar, Anglik itd. jeśli zechce zostać Żydem, to proszę, może się nim stać. Aby to zrobić, musi tylko rozważyć, czy dąży do Stwórcy. To wszystko. Tak, więc spróbuj pomyśleć: czy potrzebujesz tego.

Dążyć do Stwórcy – oznacza być podobnym do Niego, to jest za każdym razem uzyskiwać coraz większą właściwość obdarzania i miłości do bliźniego.

Z programu TV „Nowości z Michaelem Laitmanem”, 02.10.2017


Dlaczego powraca nazizm? Cz.2

каббалист Михаэль Лайтман Jeśli nasza natura jest egoistyczna, to i nasze połączenie jest egoistyczne, a to właśnie oznacza nazistowski reżim, który teraz pojawił się na horyzoncie.

I materializuje się, tak jak to już stało się kiedyś w Niemczech, ponieważ w tym czasie, prawie sto lat temu Niemcy, to był najbardziej rozwinięty kraj na całym świecie. I dzisiaj bardzo wiele krajów, w których zostaną ustanowione faszystowskie reżimy, czeka ten sam los.

Przecież „faszio” oznacza połączenie, a natura zobowiązuje nas do zjednoczenia. I możemy wybrać, w jakiej formie się połączyć: w egoistycznej, prowadzącej do faszyzmu, czy w altruistycznej, co nazywane jest ostatnim pokoleniem, które przedstawia nauka Kabały. Przed nami istnieją tylko te dwie alternatywy i w tym sensie znajdujemy się na prawdziwym rozdrożu, które widoczne jest tylko dla kabalistów.

Reszta nie widzi tych dwóch dróg, a widzi tylko jedną: reżim nazistowski, który rodzi się teraz i rozwija, a w końcu zechce zawładnąć całym światem. Faszyzm rozdzieli wszystkie rasy według stopni ważności: na białych, żółtych, czerwonych, czarnych i na tej podstawie będzie przeprowadzać selekcje.

A poza tym przy faszyzmie jest nieunikniona silna nienawiść do Żydów, dlatego że oni posiadają odwrotną metodę połączenia i faszyści podświadomie to czują i rozumieją.

Zresztą, w ogóle czuje to cała ludzkość i dlatego pod przewodnictwem nazistów zechcą zgładzić Żydów ze świata. Tak nie raz zdarzyło się w historii i za każdym razem to się powtarza, dlatego że my, Żydzi nie realizujemy metody naprawy, która zawarta jest w nauce Kabały.

W dzisiejszych czasach nauka Kabały wychodzi z ukrycia, dlatego właśnie, abyśmy zrealizowali prawidłowe połączenie. I dlatego nasze pokolenie znowu znajduje się na rozdrożu: albo  wykorzystamy tę naukę i uczynimy postęp dobrą drogą, albo pójdziemy egoistyczną drogą, to znaczy – faszystowską, i przede wszystkim to z pewnością wydarzy się w USA.

Przecież z jednej strony, w przeciwieństwie do Europy, jest to jeden kraj, ale z drugiej strony on składa się ze wszystkich narodowości. Nie ma wątpliwości, że biali Anglosasi, Germanie, których jest bardzo dużo w Ameryce, będą chcieli ustanowić swój porządek.

I najprawdopodobniej zaczną naciskać nie na czarnych, czerwonych i żółtych, a Żydów, przecież właśnie oni dysponują podstawowym kapitałem i wpływem na społeczeństwo amerykańskie. Przy czym najprawdopodobniej, będzie to zrobione obcymi rękoma, na przykład Afroamerykanami.

I w Europie, idąc za przykładem Ameryki, bardzo szybko odżyje faszyzm, jakby nie było tych wszystkich lat. Nagle zobaczymy, jak ze wszystkich nor wyłażą naziści z faszystowskimi flagami, z całą wcześniejszą symboliką, jakby w ludzkości całkowicie zostało wymazane całe gorzkie doświadczenie i została ona odrzucona 70-80 lat wstecz.

Tylko naród Izraela, który jest nosicielem altruistycznej metody zjednoczenia, może ją realizować i nauczyć jej całą ludzkość, wyjaśniając, że inna droga prowadzi donikąd. Wszystko to zależy od narodu Izraela. Nie ma on innej alternatywy: albo rozpowszechniać na całym świecie naukę Kabały, metodę prawidłowego połączenia, albo znowu powędrować do komór gazowych.

Ciąg dalszy nastąpi …

Z rozmowy o nowym życiu, 22.08.2017


Świat na rozdrożu, cz.8

каббалист Михаэль Лайтман Gdy tylko kraj przechodzi z liberalizmu do nazizmu, (co ma miejsce w naturalny sposób) i zaczyna się jednoczyć ze względu na egoizm, od razu zwraca się przeciw Żydom.

Dlatego, że Żydzi według swojej wewnętrznej istoty odnoszą się do drogi naprawy, która prowadzi „ponad egoizmem”. Nazizm łączy ludzi na naturalnej, egoistycznej osnowie i on od razu czuje w Żydach coś niedozwolonego dla człowieka.

Nawet, jeśli Żyd zechce do nich dołączyć i stać się również narodowym socjalistą, nie zaakceptują go, dlatego że wewnątrz niego istnieje ziarno, wewnętrzna osnowa, przeciwstawna egoistycznemu zjednoczeniu. Naziści od razu to czują i dlatego momentalnie stają się antysemitami.

W demokracji nie ma takiego antysemityzmu, dlatego że ona nie działa w kierunku zjednoczenia społecznego, a na odwrót, przyczynia się do rozbicia jedności. Demokratyczny, liberalny ustrój pozwala każdemu robić wszystko, co tylko mu się podoba: „Demokracja!”

Ale kiedy demokracja kończy się i zaczyna się zjednoczenie, natychmiast pojawia się antysemityzm. Dlatego w USA zakończył się pluralizm: albo tam będzie surowy reżim nazistowski, znacznie gorszy, niż kiedyś w Niemczech, albo naprawa.

Pytanie: Dlaczego Żydzi nie czują, że są zobowiązani nieść światu metodę naprawy, a naziści gwałtownie rozwijają się?

Odpowiedź: Dlatego, że naziści rozwijają się w naturalny sposób, z natury zgodnie z ogólnym programem stworzenia. Natura nie proponuje drogi naprawy – musimytorować ją sami.

Natura rozwija się tylko w sposób naturalny, drogą cierpień: egoizm cały czas wzrasta i przybiera różne formy. Dlatego istniało niewolnictwo, potem feudalizm, kapitalizm, demokracja, socjalizm i nazizm – taka jest zwykła droga rozwoju egoizmu.

Kabała – to metoda na zjednoczenie społeczeństwa ludzkiego na określonym etapie, kiedy ono wchodzi w ślepy zaułek, własnego egoistycznego rozwoju. Społeczeństwo musi się już zjednoczyć, ale nie zezwala mu na to egoizm. I wtedy odkrywa się nauka Kabały, która daje metodę połączenia ponad egoizmem. Dlatego był okres, kiedy ta nauka ukrywała się, a teraz jest dozwolone zajmowanie się nią.

Metoda Kabały jest realizowana w  kręgu. Gdy jednoczymy się w kręgu, gdzie wszyscy są równi, jakby budujemy z naszych pragnień specjalny przyrząd, który wychwytuje ukrytą siłę ogólnej natury. Przecież cała natura jest globalna i jest jednym systemem, i dlatego tworząc z siebie „krąg”, jakby magnetyczną cewkę, przyciągamy do siebie z natury szczególną siłę, która nas łączy.

Jeśli zaczniemy prawidłowo pracować w kręgach, to wewnątrz nich zaczniemy generować pozytywną, dobrą siłę jedności i odpowiednio będziemy chcieli naprawić nasze społeczeństwo. Metoda „kręgu” uczy, że centrum grupy jest ważniejsze od każdego z nas indywidualnie. Dlatego anulujemy się, aby być w centrum kręgu i rozpuścić się w innych. Jeśli człowiek otrzyma takie wychowanie i odczucie, to zechce zbudować swoje społeczeństwo według tych zasad: dla siebie i swoich dzieci. Naprawiamy ziarenko płodu i dlatego sam płód na zewnątrz także się zmienia.

Z lekcji na temat „Europa na rozdrożu”, 21.08.2017


Wspólna intencja na Nowy rok

каббалист Михаэль ЛайтманNowy rok po hebrajsku nazywa sie „Rosz haSzana“, co oznacza „Głowa roku”, jego początek. I od tego, jak zaczniemy rok, z jakim celem, z jakim zamiarem, z jakimi planami, tak go spędzimy.

Dlatego, przede wszystkim musimy jasno zrozumieć, dlaczego jest nam potrzebny ten rok, dlaczego istniejemy, co faktycznie powinniśmy osiągnąć. Na szczęście żyjemy w takim świecie, który teraz pokazuje nam swoją bezcelowość, absolutną  marność, i dlatego teraz jest nam o wiele łatwiej orientować się w nim, niż to było 100, a nawet 50 lat temu.

Co możemy życzyć sobie w Nowym Roku? Widzimy, jak na przestrzeni całej historii ludzkość cały czas myliła się. Staraliśmy się coś zrobić i popełnialiśmy błędy, ponownie próbowaliśmy, i ponownie popełnialiśmy gafy, i tak – za każdym razem.

Nie możemy z wyprzedzeniem zrobić ani jednego prawidłowego kroku. W kabale wyjaśnia się to w bardzo prosty sposób: ludzkość nie zna swojej przeszłości, skąd pochodzi i do czego powinna dojść. Rzecz w tym, że opuściliśmy się w dół ze świata Nieskończoności do naszego świata i teraz znowu musimy wznieść się do góry. Ale nie znamy ani zejścia, ani przyszłego wzniesienia i dlatego znajdujemy się w takim opłakanym stanie.

Nauka Kabały mówi o tym, że jeśli chcemy stać się innymi, to musimy pracować nad zjednoczeniem swojego narodu, tj, nad tym, co niegdyś Abraham zrobił w Starożytnym Babilonie, wzywając wszystkich pragnących zjednoczyć się i zebrał ich w jedną jedyną grupę, która została nazwana narodem Izraela.

Izrael – jest to „Isra El”, tak samo jak „li rosz” („u mnie głowa”), to jest ja idę głową naprzód. Tak samo Nowy rok (Rosz haSzana) – „głowa roku”, głową naprzód. Oznacza to, że zaczynam rozumieć, że zawsze będę popełniać błędy i nabijać sobie guzy, na każdym nawet najmniejszym kroku do przodu, jeśli nie będę znać programu stworzenia i drogi, po której on mnie prowadzi.

Ta droga jest ukryta przed zwykłym człowiekiem, a jeśli nie będę poruszał się tam, gdzie popycha mnie natura, a w innym kierunku, to natura będzie ciągnąć mnie za kołnierz z powrotem, i popychać w prawidłowym kierunku. To jest – droga cierpienia. Taka korekta jest bardzo okrutna. Dlatego musimy zrozumieć program stworzenia, i zacząć go prawidłowo realizować. Tego uczy nas nauka Kabały.

Realizacja jest bardzo prosta, оna zawiera się w połączeniu. To zostało powiedziane do narodu, przy otrzymaniu Tory, na górze Synaj: „Czy chcecie być, jak jeden naród z jednym sercem, być w pełnym poręczeniu za siebie nawzajem, nie czynić bliźniemu tego, co wam nie miłe, pokochać bliźniego, jak siebie samego?”

Wszystkie te przykazania dotyczą naszego narodu, w którym powinniśmy się prawidłowo zjednoczyć. W związku między sobą odkryjemy Stwórcę, Wyższy świat, następny etap naszego rozwoju. Im bardziej połączymy się, tym bardziej wzniesiemy się nad naszym światem, i zaczniemy odczuwać następny poziom istnienia, następny wymiar.

Zasadniczo, to jest nasze zadanie. Nauka Kabały daje jasną instrukcję, jak to zrobić, i uczy nas według autentycznych kabalistycznych źródeł. Mam wielką nadzieję, że odchodzący stary rok nauczy nas, jak prawidłowo odnieść się do nowego roku, i od tego dnia i dalej będziemy skłaniać się na prawidłowy jasny rozwój w harmonii, w związku i w jedności miedzy sobą.

Jeśli Żydowski naród to zrobi, to wpłynie pozytywnie na cały świat, zniszczy antysemityzm i doprowadzi ludzkość do rozkwitu, podnosząc ją na następny poziom egzystencji. Wszystko zależy od nas, tylko my decydujemy o przyszłości świata.

Zróbmy tak, żeby ten Nowy rok był tak dobry, jak jest nam dany z góry, tak, żebyśmy mogli doprowadzić do nowego stanu cały świat, i jak powiedziano w Torze, stali się światłem dla narodów świata, realizując się w najlepszy możliwy sposób. To jest – nasze przeznaczenie. Życzę nam, abyśmy w tym roku wznieśli się na poziom wieczności i doskonałości.

Z TV programu „Święta. Rosz haSzana” Nr. 2, 06.08.2015


Kontakt ze Stwórcą

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie z Facebooka: Zawsze byłem pewien, że mieszkam w Izraelu i w Jerozolimie, a okazuje się, Pana zdaniem, że to nie tak. Co to jest Jerozolima, i co to jest Izrael z kabalistycznego punktu widzenia?

Odpowiedź: Kabalistyczny punkt widzenia nie odnosi się do geografii lub historii, a do rozwoju egoizmu, jako podstawowej części natury. Kabała nie mówi o kuli ziemskiej, na której żyją ludzie, zwierzęta itd., a o pragnieniu – podstawowej sile natury i jak tym pragnieniem zarządza wyższa siła natury – Stwórca.

Istnieją dwie siły: siła zwana Stwórcą – siła obdarzania, emanacji i siła zwana stworzeniem –  jest to siła otrzymywania. Wyższa siła Stwórcy zarządza niższą siłą. To wszystko. Dlatego cała historia – jest to rozwój niższej siły, pragnienia rozkoszować się pod wpływem wyższej siły, Stwórcy – pragnienia obdarzać.

Pytanie: A zatem, gdy Pan mówi „Jerozolima” i „Izrael”, ma Pan na myśli pragnienia?

Odpowiedź: Oczywiście. Pragnienie na nieożywionym poziomie nazywa się „kula ziemska”. Wewnątrz – Jerozolima, czyli tzw. święta góra, na niej Świątynia itd. Pod nimi rozumie się pragnienia. One wszystkie znajdują się wewnątrz człowieka.

Tu człowiek  ma problem, on nie od razu rozumie, o co chodzi. Wszystko to znajduje się wewnątrz człowieka, dlatego że wokół nas nie ma nic. Wszystko wyobrażamy sobie tylko wewnątrz siebie, a wydaje nam się, jakby to się kręciło na zewnątrz.

Pytanie: Co to jest – pragnienie „Izrael” i pragnienie „Jerozolima”?

Odpowiedź: Izrael – jest to pragnienie skierowane na ujawnienie Stwórcy. Isra-el – bezpośrednio do Stwórcy.

Jerozolima – jest to osiągnięcie szczególnego pragnienia do Stwórcy oprócz wspólnego pragnienia.

Dlatego Ziemia Izraela jest zwana „Erec Izrael”. Erec – to pragnienie (racon). Izrael – skierowane do Stwórcy. Wewnątrz pragnienia „Ziemia Izraela” znajduje się „Jerozolima” – bardziej wewnętrzne pragnienie do Stwórcy. A potem jeszcze góra – „ar a-bajt”, potem „beit a-migdasz” –  Świątynia i tak dalej.

Pytanie: Czy moje pragnienia stają się coraz bardziej intensywne, aż osiągną szczyt? A co jest na samej górze? Jakie pragnienie?

Odpowiedź: Na samym szczycie znajduje się punkt w sercu, moje najbardziej skryte pragnienie, które powinno osiągnąć pełny kontakt ze Stwórcą. Zatem ja je kieruję.

Kontakt ze Stwórcą jest, gdy Stwórca napełnia wszystkie moje pragnienia skierowane ku Niemu przez ten punkt.

Dlatego zajmujemy się naprawą swoich pragnień, aby wszystkie one były skierowane do Niego i ostatecznie On napełnił je Sobą. W taki sposób, we wszystkich moich pragnieniach odkrywasię tylko jedna wyższa siła zwana Stwórcą.

Z programu TV „Nowości z Michaelem Laitmanem”, 03.08.2017


Świat na rozdrożu, cz.3

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Dlaczego naziści zaczynają nagle być aktywni w naszych czasach?  

Odpowiedź: Ludzkie społeczeństwo w swoim rozwoju osiągnęło taki stan, że znalazło się przed dwiema drogami.Jedna droga – jest to zjednoczenie na podstawie egoizmu, nienawiści, które wyraża się w narodowym-socjalizmie i faszyzmie. I wtedy całe społeczeństwo dzieli się według stopni: kto jest wyżej, kto niżej, i tak egoizm sortuje całą ludzkość.

A Żydowski naród, jako nośnik metody Abrahama jest polarnie przeciwstawny do faszyzmu, dlatego że ta metoda opiera się na drodze naprawy, a nie naturalnej drodze egoizmu. I dlatego Żydzi są szczególnie znienawidzeni przez faszystów.

Droga naturalnego rozwoju prowadzi do zjednoczenia na osnowie nazizmu – dopóki nie odkryją się wszystkie jego straszne konsekwencje. Albo dojdziemy do zjednoczenia za pomocą światła, nad egoizmem, zgodnie z metodą, która pochodzi od Abrahama.

Świat staje się integralny, „okrągły”. I ludzkość ma dwie drogi, aby osiągnąć tą formę kręgu: wewnątrz wiedzy, to jest w egoizmie, i ta forma nazywa się nazizmem, albo powyżej wiedzy, nad egoizmem, według metody nauki Kabały „drogą światła”.

Faszyzm odkrywa się, dlatego, żeby wszyscy zrozumieli, do jakiej katastrofy doprowadza taka droga, i prędzej czy później, żeby zaczęli budować zjednoczenie powyżej egoizmu.

Historia powtarza się, dopóki jej nie naprawimy. Hitler i naziści w Niemczech pokładali bardzo wielkie nadzieje w Ameryce, oczekując, że nazizm będzie nadal istniał na jej ziemiach. Wszakże wśród założycieli Stanów Zjednoczonych było bardzo dużo Niemców. Nawet zaistniało pytanie, jaki język uczynić językiem państwowym w USA: niemiecki czy angielski. W końcu wybrali język angielski, ale były niemal równe szanse.

Pytanie: Czym dzisiejszy stan różni się od lat 30-40 ubiegłego wieku? Czy staliśmy się mądrzejsi?

Odpowiedź: Nie wydaje się, że staliśmy się mądrzejsi. Ludzkość zupełnie nie uczy się na  błędach z przeszłości, przecież wewnątrz człowieka działa ten sam egoizm. Ale dzisiaj mamy możliwość rozpowszechniać naukę Kabały i wyjaśniać, przecież już bardzo dużo ludzi zajmuje się Kabałą na całym świecie. Dlatego jest możliwe, że uda nam się wyjaśnić, na jakim niebezpiecznym rozdrożu stoi świat i co należy zrobić, aby zbawić się przed unicestwieniem.

W przeciwnym razie świat zostanie skazany na straszne cierpienia, na wojnę światową. I ona rzeczywiście będzie ogólno-światową, a nie taką lokalną, jak w poprzednim wieku.

Z lekcji na temat „Europa na rozdrożu”, 21.08.2017


Świat na rozdrożu, cz.2

каббалист Михаэль Лайтман Począwszy od pierwszego rozbicia, tak zwanego „grzechu pierwszego człowieka, Adama”, co było zaplanowane od początku, ludzkość stopniowo zaczyna uświadamiać sobie, że przyczyną jej wszystkich problemów jest wyobcowanie spowodowane przez ludzki egoizm.

Choć egoizm był wtedy stosunkowo niewielki, jednak minęło dużo czasu, aż do pojawienia się Abrahama, dopóki oni nie zaczęli jednoczyć się w jednym sojuszu, aby wyjść z kryzysu, który wybuchł w Starożytnym Babilonie.

Egoizm, który rozdzielił ludzi, pokazał im, jak niszczycielskie jest odseparowanie i że nie ma innego wyjścia, jak tylko się zjednoczyć.

Po tym, jak Abraham odkrył, że zjednoczenie – to droga naprawy i zaczął wyjaśniać to innym ci, którzy go zrozumieli, stworzyli grupę, nazwaną później „narodem Izraela”, co oznacza „bezpośrednio do Stwórcy” (jaszar-el). Grupa ta trzymała się połączenia, jako jedynego zbawienia całej ludzkości i w ogóle całego stworzenia.

Zajęło to dużo czasu, od pierwszego człowieka Adama i do Abrahama, dopóki ludzkość nie dojrzała do tego, aby zrozumieć, że zbawienie jest w zjednoczeniu. Początkowo połączenie było naturalne i wszyscy ludzie żyli razem, jak jedna całość. Ale potem nagle zaczęło się rozdzielenie i oni poczuli, jak jest destrukcyjne.

Oni mogli porównać, na ile lepiej było żyć przy naturalnym połączeniu, które istniało między nimi, dopóki egoizm był mały, i do jakich problemów doprowadza duży egoizm, do rozłamu i sporów, które doprowadziły do ​​prawdziwej katastrofy. Dlatego zgodzili się pracować dla połączenia tak, aby „wszystkie grzechy pokryła miłość”.

Należy jednak zrozumieć, że grzechy były wtedy małe, i egoizm był mały, dlatego im nie było tak trudno się zjednoczyć, jak nam dzisiaj. Ale od tego czasu już się wyjaśniło, że istnieją dwie drogi do ostatecznego zjednoczenia, które ludzkość w końcu jest zobowiązana osiągnąć.

Przecież jest to cel stworzenia, który został już ustanowiony w pierwotnym zamyśle. Ale dojść do niego można dwiema drogami: drogą światła lub drogą cierpienia. Wtedy udało im się to zrozumieć i zacząć realizować metodę Abrahama.

Dla wszystkich jest jasne, że egoizm niszczy nam życie i z nim należy coś zrobić. Dlatego wszystkie narody mają swoje sposoby. Istnieją metody zmniejszania egoizmu drogą specjalnego wychowania, różnego rodzaju wschodnich praktyk, konfucjanizmu, moralności. Religie także wzywają człowieka do pokory i spokoju, i próbują poskromić egoizm, obiecując im raj albo piekło.

Wszystkie te metody działały przez jakiś czas, ale w końcu ludzie zaczęli opuszczać religię. Egoizm rośnie tak bardzo, że jego już nie można poskromić dzięki moralności i religii. A metoda Abrahama – to ogólna metoda naprawy egoizmu, skierowana nie na jego zniszczenie, ale na prawidłowe wykorzystanie. Metoda ta należy do wszystkich, jak wzywał Abraham: „Kto jest za Stwórcą – do mnie!”

To znaczy, musimy zjednoczyć się i wewnątrz tego zjednoczenia odkryjemy wyższą siłę, która wesprze nas i poprowadzi naprzód, powracając do celu stworzenia i jego osnowom. Jest to bardzo specjalna metoda, która jest realizowana, jeśli ludzie są na nią gotowi. A pod koniec rozwoju wszyscy staną się na nią gotowi.

Z lekcji na temat „Europa na rozdrożu”, 21.08.2017


Dlaczego wielcy królowie Izraela nie pochodzili od Żydów?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie z Facebooka: Dlaczego wielcy królowie i nauczyciele narodu Izraela, na przykład król Dawid, Rabbi Akiva nie pochodzili od Żydów?

Odpowiedź: Człowiek, który dąży do Stwórcy, nazywa się „Jaszar Kel” – „Izrael” (bezpośrednio do Stwórcy). Człowiek, pragnący zjednoczyć się z resztą, nazywa się „jeudi” – od słowa „jehud” (jedność).

To określa, czy jesteś Żydem, czy nie-Żydem. Dzisiaj każdy człowiek na świecie: Hiszpan, Francuz, Włoch, Niemiec, bez względu na to, kto to jest, może przyjść i powiedzieć: „Ja chcę być Żydem” – przecież my nie dzielimy świata na żadne narodowości.

Aby to zrobić on musi wypełnić to, co mówi Tora. A mianowicie dążyć do wypełnienia prawa: „Kochaj bliźniego swego jak siebie samego”. Jeśli on zgadza się na to, wtedy staje się Żydem – człowiekiem, który dąży do połączenia i w tym zjednoczeniu – do połączenia z Stwórcą.

Żyd – od słowa „laawor”, „przejść” od egoistycznej zasady istnienia, do altruistycznej. Jest to osnowa naszego narodu, który przedstawia sobą grupę, która przyjęła na siebie zasadę „kochaj bliźniego swego jak siebie samego”.

Jak tylko człowiek przyjmuje tę zasadę – on jest Żydem. A wszyscy pozostali – nie.

Z programu TV „Nowości z Michaelem Laitmanem”, 22.05.2017