Artykuły z kategorii Duchowość kobiety

Kto jest bliżej Kabały?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Kto jest bliżej Kabały – mężczyzni, czy kobiety?

Odpowiedź: Mężczyźni. Rzecz w tym, że kobiety czują ją instynktywnie, a mężczyzni muszą przejść i przepuścić tę wiedzę przez swoją głowę, rozum i myśli.

Ich potrzeba naprawy egoizmu jest znacznie większa, niż kobiet. Dlatego kobieta może mniej się zajmować Kabałą, ona nie musi wstawać o trzeciej godzinie w nocy na lekcje, a dla mężczyzn jest to konieczne.

Tak jesteśmy stworzeni przez naturę. Męski egoizm różni się od żeńskiego – on potrzebuje większej naprawy. Jego ciągnie we wszystkie strony, on jest rozdarty.

Kobiety nie są niżej od mężczyzn, a są bardziej przyziemne w swoim egoizmie, w sensie codziennego życia i tak dalej. One są bardziej naprawione, niż mężczyźni. Gdyby kobiety zarządzały światem, świat byłby lepszy.

Komentarz: Ale jednak kobiety w niektórych miejscach zarządzają mężczyznami.

Odpowiedź: W niektórych miejscach. Jeśli zajęłyby wszystkie miejsca, a mężczyzn odprawiłyby łowić ryby, to byłoby lepiej dla wszystkich.

Z webinaru na zahav.ru, 10.02.2016


W duchowym przemoc jest niemożliwa

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Jeśli kocham kobietę, i gdzieś we mnie jest chęć studiowania Kabały razem z wami, ale moja kobieta – ani nie jest za, ani przeciw. A mam wrażenie, że ona ma punkt w sercu, może on siedzi gdzieś głęboko?

Czy mogę prosić Stwórcę, żeby On wzmocnił jej punkt w sercu, i razem z nią zaczęlibyśmy robić postęp na drodze do Stwórcy? W jaki sposób mogę wpłynąć na Stwórcę, a On wpłynąłby na nią, że wspólne życie i Kabała – to jest bardzo ważne dla nas i w ogóle dla całego świata?

Odpowiedź: W duchowym postęp zależy od pragnienia, przemoc jest niemożliwa i zabroniona, pragnienie albo jest, albo nie. Myślę, że powinieneś myśleć o sobie, i poprzez ciebie, możliwe, pragnienie przebudzi się w niej.


Przebudźcie mężczyzn!

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: W jaki sposób kobiety powinny wspierać połączenie mężczyzn?

Odpowiedź: Jest to bardzo silne i ważne działanie ze strony kobiet. Mogą one pobudzać mężczyzn do duchowego postępu, zjednoczenia, studiowania i rozpowszechniania.

Również w duchowym świecie Zeir Anpin aktywuje się i zaczyna działać tylko wtedy, gdy Malchut, żeńska część, przebudza go do tego, wznosząc do niego MAN i wymagając naprawy.

Mężczyzna nie przebudzi się bez kobiety, bez żeńskiego pragnienia – zarówno w domu, jak i w grupie. I dlatego żeńska część jest zobowiązana obudzić się sama i budzić część męską – bo inaczej mężczyźni nie osiągną celu.

Zwracamy się do wszystkich kobiet światowego kli, z prośbą o połączenie się między sobą i do wywierania w różnych formach nacisku na mężczyzn. Wtedy mężczyźni poczują, że muszą iść naprzód i że nie można tego lekceważyć.

Z rozmowy o kobiecie, 08.03.2010


Rola kobiet w duchowym rozwoju ludzkości

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Jaka jest rola kobiet w krytycznych punktach rozwoju historii ludzkości?

Odpowiedź: We wszystkich zwrotnych punktach rozwoju ludzkości, od starożytnych czasów i do dnia dzisiejszego, właśnie kobieta jest najbardziej krytycznym punktem.

Pierwszą wielką kobietą była Chawa (Ewa), która doprowadziła do tego, że cały nasz świat odkrył egoizm jako ogromną egoistyczną siłę swojego rozwoju. Chwała naszej wspólnej pramatce!

Następna wielka kobieta – Sara. Właśnie dzięki niej Abraham rozwinął się dalej, dlatego że Stwórca powiedział do niego: „Słuchaj, co mówi do ciebie Sara i wypełniaj to”.

W rzeczywistości, wszyscy wielcy mężowie, których tak podziwiamy, byli wielkimi ponieważ słuchali swoich kobiet. To jest fakt!

W swoim czasie, od gałęzi Abrahama oddzielił się jego pierworodny syn Izmael, islamski prorok i przewodnik Arabów. Stał się on wielkim dzięki swojej matce, która była nałożnicą Abrahama i otrzymała od niego błogosławieństwo.

Następne są pramatki Riwka (Rebecca), Lea, Rachel, które kierowały swoimi mężami, Izaakiem i Jakubem. Dzięki staraniom swojej matki Jakub otrzymał pierworodztwo.

Czy wydarzyłoby się  wejście do Egiptu, jeśliby żona Potifara, zastępcy faraona, nie skusiła Józefa i nie wtrąciła go do więzienia, z którego wyszedł on już jako bohater?

Dzięki swojej siostrze Miriam, Mojżesz dostał się do domu faraona, gdzie wychowywała go córka faraona Batja. Następnie, będąc u Jetro, Mojżesz poślubił jego córkę Sefore, która kierowała nim, urodziła mu dzieci i wysłała z powrotem do Egiptu, mówiąc: „Musisz wrócić do swojego narodu”.

A po wyjściu z Egiptu kobiety cały czas wspierały mężczyzn, inspirowały ich swoimi pieśniami, zmuszały ich by byli połączeni ze sobą dobrymi więziami. One otaczały mężczyzn na górze Synaj i naciskały na nich, żeby ci ujawnili Stwórcę. Ponieważ kiedy pośrodku jest Stwórca, a z tyłu – kobiety, to nie jest możliwe, aby nie otrzymać Tory.

Po wejściu narodu na Ziemię Izraela wśród kobiet pojawiły się wielkie prorokinie, które stały się przywódczyniami pokolenia. Ale to były już prorokinie zupełnie innego typu niż Sara, Rebeka, Lea, Rachel – są one wyższe od mężczyzn. Do nich przychodzą białobrodzi uczeni mężowie i pytają je o rady, przy czym bardzo poważne, wewnętrzne, duchowe.

Widzimy to i po późniejszym babilońskim wygnaniu, którym nieświadomie, w tajemnicy kierowała królowa Estera. Imię „Estera” pochodzi od słowa „astara” (ukrycie), dlatego i wielka księga wyjścia  z babilońskiego wygnania nazywa się „Zwój Estery” („Megillat Ester”-”Odkrycie ukrycia”).

Cały królewski dom Izraela został założony dzięki moabitance Rut – przybyłej z innego narodu, która przyłączyła się do narodu Izraela, mówiąc: „Ten dom będzie moim domem”.

Ona stała się prababką wielkiego żydowskiego króla – króla Dawida. W taki sposób, królewski dom był królewskim domem nie według dziedzictwa, jak u innych narodów, a według duchowego poziomu. Dlatego Rut mogła stać się praprzodkinią najwyższej duchowej dynastii.

Co dotyczy króla Dawida, to on osiągnął wielkie wyżyny i stał się największym duchowym przywódcą w naszym świecie dzięki temu, że był związany ze szczególną kobietą – Bat Szebą. Z jej pomocą podniósł się na następny poziom (duchowy). A swoje wielkie osiągnięcia, z podziwem dla Stwórcy, przedstawił w Psalmach, które śpiewa cały świat.

Z lekcji w języku rosyjskim, 29.05.2016


Czy muszę podporządkować się mężowi?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Jeśli kobieta chce wzrastać duchowo, a mąż preferuje pozostawanie na poziomie zwierzęcych potrzeb, to czy żona powinna podporządkować się mężowi i także opuścić się do jego poziomu? Czy należy zachować taką rodzinę?

Odpowiedź: Nie sądzę, że mąż będzie zmuszał żonę, aby pozostawała na zwierzęcym poziomie. Ona może wychowywać dzieci, obsługiwać rodzinę i jednocześnie przeznaczyć trochę czasu dla siebie.

Kobiety wiedzą, jak to bardzo dyskretnie zrobić. Kobieta jest bardzo dobrze zorganizowana w naszym świecie.

Natomiast mężczyzna w naszym świecie trochę buja w obłokach, jest niepozbierany i nie bardzo przystosowany do życia. A kobieta w tej kwestii o wiele mocniej stoi na nogach.

Moja rada: nie zmuszać męża, aby był takim, jak ty. A on nie powinien zmuszać ciebie być taką, jak on. Jeśli wy bez szwanku podtrzymujecie gospodarstwo domowe i między wami panują dobre wzajemne stosunki, to nie należy niczego naruszać.

Z lekcji w języku rosyjskim, 06.12.2015


8 Marca – dzień odkrycia Stwórcy!

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Święto 8 Marca, rdzennie wywodzi się ze Starożytnego Rzymu, gdzie wierzono, że bogini Junona daje ludziom dobrą pogodę, żniwa i powodzenie. W tym dniu kobiety wychodziły z kwiatami na ulice.

Jednak uważa się, że to święto rozpoczęło się w 1857 roku, kiedy robotnice fabryk odzieżowych wyszły z żądaniem, aby skrócić dzień roboczy z 16 godzin do 12 godzin. A Klara Zetkin w 1910 roku na Międzynarodowej żeńskiej konferencji socjalistek zaproponowała, aby ustanowić to świętem kobiet.

Co można powiedzieć o kobietach, z punktu widzenia Kabały?

Odpowiedź: O kobietach mówić jest zawsze przyjemnie. I ich święto jest przyjemne i ciepłe. Jest ono związane z kobietą, z matką, z troską. I my, mężczyźni, powinniśmy je świętować.

Z punktu widzenia Kabały to kobieta odgrywa kluczową rolę, a nie mężczyzna. Dlatego, że mężczyzna symbolizuje sobą Stwórcę, a kobieta – jest całym Jego stworzeniem. I całe stworzenie, w tym my wszyscy – i mężczyźni, i kobiety, z których składa się to stworzenie, prezentuje sobą żeńską część – Malchut – w stosunku do Stwórcy.

To stworzenie nazwane jest „narzeczona”, „żona Stwórcy”.

Musimy przyjąć taką formę, w której będziemy mogli otrzymać od Stwórcy wszelkie dobro, które On przygotował dla nas. Musimy być gotowi, godni, odpowiedni, odpowiadający temu co On powinien nam dać.

Całe nasze przygotowanie do tego, aby przyjąć od Niego całe przygotowane przez Niego dobro,  nazywa się „noc panny młodej“.

„Noc” – jest to dzisiejszy ciemny stan, w którym się znajdujemy, by przygotować się do rana, kiedy jakby obudzimy się z tego snu, z tej ciemności, naszego wygnania ze świata duchowego, który rozpoczął się prawie 6000 lat temu.

Zaczynamy powoli się budzić i czuć, że znajdujemy się przed naszym „narzeczonym” – wielkim Stwórcą, który chce zrobić nam ogromny prezent – przybliżyć nas do Siebie. I dlatego odczuwam siebie w tym sensie żeńską częścią w stosunku do Niego. Muszę przygotować się do tego, aby móc być napełnionym Nim, Jego odkryciem.

Dlatego my wszyscy: i mężczyźni i kobiety – powinniśmy odczuwać to jako wielkie święto, że stajemy się gotowi do takiego wydarzenia, zbliżającego nas do Niego, aby otrzymać prezent od Stwórcy. Ten prezent – jest to odkrycie się Jego – nam.

Więc spróbujmy dziś przećwiczyć to na naszych kobietach. Spróbujmy zrobić im prezent – odkryć im całe nasze serce, wszystkie nasze dobre myśli, idee, odniesienia, oczekiwania w stosunku do nich, aby one poczuły w tym wskazówkę tego, co wszystkim nam przygotował Stwórca.

Spróbujmy przemyśleć tę generalną próbę, wyobrazić sobie siebie jako Stwórcę względem kobiet jako stworzenia.

Spróbujmy zagrać ten teatr, zróbmy dla kobiet wszystko, co możemy tylko sobie wyobrazić, co Stwórca pragnie nam dać. I z całym wielkim sercem, ponieważ Stwórca jest absolutnie w niczym nieograniczony, w pełni odkryjemy siebie w odniesieniu do wszystkich kobiet na świecie i damy im wszystko, co tylko jest możliwe. Miejmy nadzieję na to, że taki sam stan osiągniemy wszyscy razem – mężczyźni i kobiety – w odniesieniu do Stwórcy.

A cała ta próba z otwartym sercem – to, co my mężczyźni zrobimy dziś – pomoże nam wzbudzić Stwórcę, żeby również On postąpił tak samo w odniesieniu do nas.

Dokonamy uniwersalnym „8 marca”, żeby on zwał się dniem wybawienia, dniem odkrycia, dniem zakończenia wszystkich naszych problemów i cierpień!

Zwracam się teraz do wszystkich mężczyzn i uporczywie, zdecydowanie proponuję im stać się  takim przykładem dla Stwórcy. Więc zróbmy dla kobiet tak, aby pokazać Jemu przykład tego, co On powinien zrobić dla nas.

W zasadzie w tym jest nasza naprawa! Ponieważ przygotowujemy się w męskiej części – w intencji darować, w pragnieniu emanacji. Więc spróbujmy teraz zrobić zamiar darowania – tylko w odniesieniu do naszych kobiet – i na tym zrobimy próbę zamiaru darować w stosunku do Stwórcy. I wtedy On zwróci się do nas.

Z programu TV „Aktualności z Michaelem Laitmanem”, 07.03.2016


Rozwiane mity na temat Kabały, cz. 1

каббалист Михаэль Лайтман Słuchaj Sary

Pytanie: Mówi się, że tylko Żydzi mogą studiować kabałę, czy to prawda?

Odpowiedź: Mam odwrotne pytanie: a kim jest „Żyd”? Żydami od samego początku byli nazywani ci, którzy studiowali naukę kabały.

Ludzie zbierający się wokół praojca Abrahama, nazwali siebie Żydami. On przeprowadził ich ze Starożytnego Babilonu do ziemi Kanaan i z tej grupy powstał naród Izraela, Żydzi (jehudim) – od słowa „jedność” (jehud), połączenie. To jest pierwotne znaczenie pojęcia „Żyd” – jest to właśnie ten, kto zajmuje się kabałą.

Pytanie: A jeśli Turek-muzułmanin studiuje kabałę?

Odpowiedź: To nie ma znaczenia – kto. W Starożytnym Babilonie żyło mnóstwo różnych grup etnicznych i wiele wspólnot. Ci, którzy przyłączali się do Abrahama, stali się „Żydami”.

W rzeczywistości Żyd – to nie jest narodowość, tak jak we wszystkich innych narodach. Można być Francuzem i stać się Żydem. Żyd – to nie jest identyfikacja z ojcem i matką, a z ideą, dążeniem do odnalezienia sensu życia, celu rozwoju.

Żyd – jest to duchowe pojęcie, dlatego każdy człowiek może być Żydem. Francuz czy Niemiec, wierny temu przekonaniu, jednej wyższej sile – dobrej i tworzącej dobro, poza którą nic nie ma, prawu miłości bliźniego jak siebie samego, przekształca się w Żyda. Tym określana jest jego „żydowskość” (jehudijut).

Pytanie: A czy kobieta może studiować kabałę? Czy istniały w przeszłości kobiety kabalistki?

Odpowiedź: Oczywiście! Wszystkie żydowskie pramatki i prorokinie były kabalistkami. Aż do zniszczenia Świątyni i mężczyźni, i kobiety narodu Izraela posiadali duchowe zrozumienie i żyli w jednoczesnym odczuciu dwóch światów, jako integralnej całości.

Pytanie: Wychodzi na to, że nie ma różnicy między mężczyznami i kobietami w kabale?

Odpowiedź: Jest różnica – tak jak i w naszym świecie, kobieta różni się od mężczyzny: swoim postrzeganiem rzeczywistości, zachowaniem. Ale w odniesieniu do wyższej siły, celu stworzenia i jedni i drudzy są ukierunkowani na ten sam cel. Dlatego każdy człowiek może studiować kabałę niezależnie od narodowości i płci.

W minionych wiekach istniały takie prorokinie: Hulda, Dwora, Miriam, pramatki żydowskiego narodu, które posiadały duchowe poziomy nie mniejsze a nawet wyższe niż mężczyźni. Nie bez powodu Stwórca powiedział do Abrahama: „Słuchaj tego, co powie tobie Sara”.

Z programu radiowego 103FM, 28.02.2016


Kabała wspiera rodzinę!

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Jaki, Pana zdaniem jest sens życia kobiety, która nie ma dzieci i rodziny? Być może realizuje się w społeczeństwie?

Odpowiedź: Dzisiaj większość kobiet prawie nie zadaje sobie tego pytania. Widzimy, że jedno dziecko w rodzinie stało się normą, jeśli tylko ta rodzina przetrwa, ponieważ w chwili obecnej liczba rozwodów w rozwiniętych krajach świata jest większa niż 50%.

W chwili obecnej jesteśmy mało przystosowani do istnienia w rodzinie i troski o dzieci. Niemniej jednak u kobiet tak czy inaczej istnieje instynkt macierzyński i chęć posiadania dzieci, chociaż statystycznie – nie u wielu. Jeśli z tego jeszcze wyłączyć poparcie kobiet ze strony państwa, to byłoby jeszcze mniej.

Myślę, że dzisiaj chęć posiadania dzieci ma nie więcej niż 30% populacji. A reszta rodzi je automatycznie, pod wpływem opinii publicznej, kierując się zasadą „wszyscy mają, a ja nie, nastąpił czas, aby wyjść za mąż“. A co potem …?

Kabała mówi o tym, że człowiek powinien normalnie realizować się w życiu: być rodzinnym, wychowywać dzieci, troszczyć się o rodzinę. I właśnie z tych ram powinien rozwijać się duchowo, ucząc się metody właściwego korzystania ze wszystkiego, co jest mu dane w tym świecie.

Pytanie: Czy kabała nie doprowadzi człowieka do samotności?

Odpowiedź: Wręcz przeciwnie, zgodnie z nauką kabały, człowiek powinien ożenić się, wyjść za mąż, rodzić dzieci, pracować, troszczyć się o rodzinę, a kabalistyczna metoda będzie go nauczyć, jak prawidłowo utrzymać rodzinę i osiągnąć z niej przyjemność, i szczęście na długie lata.

Mówiąc nam o tendencji świata, nauka kabały wyjaśnia, co założone jest w naturze i jak powinniśmy prawidłowo realizować, korzystać, i zarządzać tym, w żadnym wypadku nie zniekształcając swojego życia.

Z lekcji w języku rosyjskim, 20.09.2015


Studiowanie kabały: mężczyźni i kobiety

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Czy płeć, wiek, narodowość wpływa na zajęcie się kabałą?

Odpowiedź: Nie, tylko pragnienie.

Jednakże w zależności od właściwości człowieka, w szczególności od tego, czy jest to mężczyzna czy kobieta, istnieje różnica w stosunku do nich i w drodze ich  wznoszenia się po duchowej drabinie.

Tak jak w naszym świecie istnieje różnica między mężczyzną i kobietą w postrzeganiu rzeczywistości, w postępie, i działaniu w nim, tak i w kabale.

Pytanie: Jaka jest misja kobiet w kabale?

Odpowiedź: Taka sama, jak mężczyzn. Nie ma żadnej różnicy! Po prostu między mężczyznami i kobietami są indywidualne różnice takie same, jak w naszym świecie.

Z lekcji w języku rosyjskim, 27.09.2015


Żeńska i męska siła – warunkiem duchowego wzniesienia

каббалист Михаэль ЛайтманEuropejski kongres. Lekcja 2

Studiujemy rolę mężczyzny i kobiety w oparciu o system duchowych światów. Ponieważ tylko stamtąd można wziąć przykłady a nie z naszego świata.

W naszym świecie istnieje miliony teorii i widzimy, że po dzień dzisiejszy nadal nie wiemy, w czym jest prawidłowa rola mężczyzn i kobiet, dlatego nasz świat jest tak niedoskonały.

W świecie duchowym istnieje właściwość Biny – obdarzania i my musimy stać się równi tej właściwości.

Aby to zrobić, musimy zjednoczyć się w takiej ostatecznej formie, aby połączyć się z Zeir Anpinem i wtedy on wzniesie nas do Biny.

Jest to bardzo złożony system z wielu różnych elementów. On zarządza nami, od niego schodzą wszystkie sygnały do dusz, jesteśmy uruchamiani przez niego i kolejno podnosimy się do niego.

Zgodnie z tym systemem na świecie istnieją dwie siły: żeńska i męska. Nie można podnieść się do góry przy pomocy jednej z nich. Tylko prawidłowe korzystanie z nich obu stwarza niezbędne warunki wystarczające do wzniesienia.

Żeński początek formuje ogromne pragnienie. Ale to pragnienie nie może realizować się  niezależnie ponieważ jest to po prostu pragnienie niemiejące sił do własnej realizacji.

A obok z tym pragnieniem istnieje następna siła – męska.

Kobieta daje potrzebę wzniesienia. Ona popycha męską część. Tworzy z siebie ogromne pragnienie, inspiruje, ukierunkowuje, modli się, formuje. Ona popycha mężczyzn naprzód, jak matka dzieci – do szkoły, męża -  do pracy. Tworzy wysiłki, dzięki którym oni się poruszają, w przeciwnym razie nie robili by postępów.

Dzięki tym wysiłkom, przyjmując na siebie żeńskie pragnienie, męska część zaczyna już je realizować i postepować w przód.

Kobieta – jest to brak napełnienia, ogromne pragnienie, bez którego początkowo nic nie może być.

A mężczyzna – to siła, która już przekształca ten brak w napędową siłę i osiąga Stwórcę. Osiągając
Stwórcę z pomocą tego pragnienia, które otrzymał od żeńskiej części, on podnosi to pragnienie i razem, wspólnie realizują je.

Tak początkowo było ustalone w naszym świecie: kiedyś mężczyzna wychodził na polowanie i przynosił do domu zdobycz, a dzisiaj idzie do pracy, i przynosi do domu pensję. Tak istnieje rodzina, tak zbudowany jest świat.

W naszej grupie nie możemy naruszać tych naturalnych warunków, w przeciwnym razie nie upodobnimy się do wyższego zarządzania. Cały czas powinniśmy być w podobieństwie do wyższego parcufa.

Dlatego jest nam potrzebne żeńskie pragnienie, ich ogromny wysiłek, ich modlitwa, pochodząca z głębi serca. Milczące pragnienia kobiety mogą tak podziałać na mężczyzn, że będą oni czuć, jakby kobiety krzyczały na nich, chociaż w rzeczywistości one nie mówią ani słowa, ale po prostu pragną.

U mężczyzn istnieje możliwość tak poczuć pragnienie kobiety, że on zechce je zrealizować. On nie może go nie zrealizować – tak jesteśmy zbudowani. Jeśli prawidłowo będziemy kierować nasze wspólne pragnienia, to bez wątpliwości, osiągniemy cel.

Bez kobiet niemożliwy jest postęp. One zaczynają ten postęp, one jako pierwsze reagują na zmiany na świecie, na naszą metodę. A mężczyźni powinni połączyć  się ze sobą i realizować tą metodę. Dlaczego? Dlatego, że siła, która ciągnie nas do góry – jest to siła obdarzania. Od kobiet wymaga się potrzeby a od mężczyzn – stworzenia siły obdarzania.

Na tej zasadzie budujemy nasze grupy.

Z 2 lekcji Europejskiego kongresu, 23.03.2012