Artykuły z kategorii Dusza i ciało

Przeznaczenie człowieka i korzeń jego duszy

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Mówi Pan, że wszystko, czego doświadcza każdy z nas, w każdym wcieleniu, pochodzi z korzenia duszy. W całym moim życiu (głównie w dzieciństwie) zastanawiałem się, dlaczego czuję świat przez moje, a nie inne ciało. Odpowiedź na to jest w korzeniu duszy. Dlaczego mam taki korzeń duszy? Przecież jeśli miałbym inny, to czułbym rzeczywistość w inny sposób. Rozumiem, że Stwórca nie działa przez przypadek i dlatego, z pewnością, na to pytanie jest uzasadniona odpowiedź.

Odpowiedź: Wspólna dusza Adama podzieliła się na wiele części Bnei Adam (po hebrajsku Synowie Adama, ludzie). Każda część – to oddzielna dusza, która zstępuje swoimi pogarszającymi się właściwościami do najniższego poziomu – do naszego świata, gdzie postrzega siebie i otaczający ją świat jako ciało materialne. To postrzeganie, jako najbardziej odległe od Stwórcy, jest stałe, niemożliwe jest je naprawić. A istnieje „punkt w sercu”, jedno z pragnień, które można naprawić i podnieść do jego korzenia w Adamie. „Ciało”, najniższe pragnienie, przechodzi swoje wcielenia, aby osiągnąć stan, kiedy będzie można zacząć rozwijać punkt. Każdy punkt Adama to jest odpowiednie „ciało” ze swoim przeznaczeniem.


Stopnie niezależności

каббалист Михаэль Лайтман Osiągnięcie niezależności – to w zasadzie cała praca człowieka na tej ziemi. Cały proces od momentu naszych narodzin w tym świecie – do wejścia w świat duchowy i dalszy rozwój duszy aż do końca jej naprawy – jest to ruch w kierunku niezależności.

Niezależność jest realizowana nie mniej, nie więcej, niż w osiągnięciu równości z wyższą siłą, ze Stwórcą. Dopóki człowiek nie osiągnie poziom Stwórcy, jego mocy, podobieństwa do Niego we wszystkich właściwościach, on nie zakończy swojego rozwoju i nie uzyska niezależności.

Baal HaSulam „Wprowadzenie do księgi Panim Meirot uMasbirot”: Powiedziano w Zohar, że dzięki tej księdze wyjdą synowie Izraela z wygnania. A także jeszcze w wielu źródłach mówi się o tym, że tylko rozpowszechnianiem nauki Kabały w masach staniemy się godni pełnego wyzwolenia, przecież zawarte w niej światło jest jedynym środkiem zdolnym zawrócić człowieka do jego Źródła.

Stąd jasne jest, że jedynie w taki sposób można osiągnąć niezależność, której tak mocno pragniemy, i stać się wolnym nawet w sensie materialnym. Tylko tak możemy uwolnić się od zewnętrznych zagrożeń, które nie opuszczają nas ani na chwilę, za każdym razem zmuszając nas do walki o swoje przetrwanie.

Przecież możliwość powrotu na swoją ziemię dana jest narodowi Izraela jako szansa na ograniczony czas właśnie po to, żeby osiągnąć niezależność, która zależy od odkrycia nauki Kabały w masach.

My istniejemy w systemie natury, w szczególnej sieci, która działa według swoich praw. Można studiować poszczególne formy przejawu tych praw na nieożywionym, roślinnym i zwierzęcym poziomie i tym zajmuje się fizyka (nieożywiony poziom), botanika (roślinny), biologia, zoologia, genetyka (zwierzęcy, czyli wszystko, co odnosi się do żywych organizmów).

A jest jeszcze część, dotycząca wewnętrznego świata człowieka, którym nieco zajmuje się psychologia, psychiatria, ale ich możliwości są bardzo ograniczone i w istocie ten obszar pozostaje praktycznie nieznany.

Jedyna nauka, która faktycznie zajmuje się wewnętrznym światem człowieka – to nauka Kabały. Ona bada człowieka jako wewnętrzny system, działający zgodnie z pewnymi określonymi prawami i pozwala poznać i używać te prawa, żeby zmienić naturę człowieka i doprowadzić go do dobrej formy istnienia.

Jak dzięki znajomości praw fizyki, chemii i innych możemy ulepszyć swoje środowiskorobiąc go komfortowym, tak samo możemy ulepszyć wewnętrzne właściwości człowieka dzięki znajomości praw, które objaśnia nam nauka Kabały.

Prawa te nie zmieniają się z pokolenia na pokolenie i są absolutnie przygotowane do naszego użytku, w przeciwieństwie do praw psychologii, które nieustannie zmieniają się, nazajutrz oznajmiając jako pożyteczne to, co jeszcze wczoraj było uważane za szkodliwe.

Wewnętrzna natura człowieka podlega absolutnym i niezmiennym prawom. Prawa te pochodzą od Stwórcy, od samej wyższej siły, całej postrzeganej przez nas natury i rozprzestrzeniają się do samych głębi stworzenia, którego natura jest odwrotna do Stwórcy.

Dlatego Baal HaSulam pisze, że tylko dzięki odkryciu nauki Kabały cały świat może wyjść z wygnania do wyzwolenia. Najpierw musi to zrobić naród Izraela i pokazać przykład wszystkim innym narodom, co nazywa się „być światłem dla narodów świata”.

W taki sposób wydostaniemy się ze wszystkich ograniczeń tego świata zamiast tego, żeby zmuszono nas do istnienia w nim tylko po to, żeby dbać o swoje ciało, starając się w każdej chwili zapewnić mu jak najbardziej komfortowe warunki. Tracimy całe swoje życie na obsługiwaniu ciała, które w końcu i tak umiera obracając w proch wszystkie nasze wysiłki.

Ale możemy zacząć pracować nad sobą, aby osiągnąć prawdziwe, wieczne poziomy istnienia, które są wyższe niż troska o nasze zwierzęce ciało. I wtedy naszą główną troską stanie się osiągnięcie wyższej siły i podobieństwo do jej właściwości.

Na miarę podobieństwa do Stwórcy otrzymujemy możliwość stania się tak samowiecznymi, jak On. A następnie zaczniemy podnosić się po stopniach, osiągając coraz większą moc wieczności i doskonałości.

Najważniejsze jest to, żeby podnieść się nad swoim ciałem, które jest dane jedynie po to, aby towarzyszyć nam przez jakiś czas, dopóki nie wyjdziemy z niego. Jeśli poświęcam się trosce o nie, czyli umieszczam siebie wewnątrz niego, to zajmuję się z góry przegraną sprawą.

Przecież ja wkładam wszystkie swoje siły i całe swoje życie w to, żeby rozwijać i napełniać to, co nieuchronnie umrze. Czyli wszystkie moje starania są zupełnie bezużyteczne. I dlatego jesteśmy po prostu zobowiązani realizować możliwości, które daje nam nauka Kabały.

Z lekcji na temat „Dzień Niepodległości”, 25.04.2017


Nie wiążcie duszy z ciałem!

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Czy śmierć istnieje po to, aby połączyć ludzi?

Odpowiedź: Śmierć zwierzęcego ciała nikogo nie jednoczy i nie dzieli. Nasze ciało jest jak małe zwierzę obok swego pana.

Pytanie: I nawet strach przed śmiercią nie popycha nikogo do połączenia?

Odpowiedź: Strach przed śmiercią nie robi nic. Każde zwierzę boi się śmierci. Ale zaprzestanie funkcjonowania organizmu – jest to stan naturalny i nic więcej. W żadnym wypadku nie wiążcie duszy ze swoim ciałem, jest to bardzo poważny błąd.

Z lekcji w języku rosyjskim, 01.01.2017


Błyskawiczne odpowiedzi kabalisty, 06.11.2016

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Chciałbym zrozumieć, dlaczego wszyscy jesteśmy tacy różni, jeśli jesteśmy częścią jednej duszy?

Odpowiedź: Nawet w ciele człowieka każdy organ pracuje w inny sposób: w swoim tempie, w swojej dynamice. I chociaż w świecie duchowym my wszyscy tworzymy jedną duszę, ale każdy z nas należy do różnych organów i dlatego jesteśmy różni. A doskonałość osiąga się właśnie we wzajemnych relacjach między nami.

Pytanie: Pragnienie poprzedza myśl, czy nie są one ze sobą związane?

Odpowiedź: Pragnienie jest podstawowe i pracuje w nas stale. Należy je zmieniać, ukierunkować, naprawiać, dlatego jedyne, co możemy, to nadać mu właściwy kierunek.

Pytanie: Mówi Pan, że nasza dusza – to świadomość. Czy można powiedzieć, że jest to to samo, co percepcja?

Odpowiedź: Nie, percepcja jest wynikiem właściwej struktury duszy.

Pytanie: Czy możliwa jest jedna dusza dla dwóch osób?

Odpowiedź: My wszyscy mamy jedną duszę.

Pytanie: Czy wierzy Pan, że teoria fizyki kwantowej dojdzie do jasnego zrozumienia duszy, struktury duchowej części świata?

Odpowiedź: Nigdy nie dojdzie, dlatego że to, co możemy odkryć naszym ziemskim rozumem, zupełnie nie odpowiada temu, co istnieje w duchowym wymiarze.

Pytanie: Czy ludzkie ciało może opuścić ten świat, nie uzyskując duszy?

Odpowiedź: Oczywiście, to praktycznie cała ludzkość.

Pytanie: Jakie nasze cechy lub wysiłki Kabała odnosi do duchowego bagażu człowieka, który może przemieszczać się z jednej inkarnacji w drugą?

Odpowiedź: Jeśli w człowieku istnieje dążenie do poznania sensu życia i miał on szczęście znaleźć nauczyciela, grupę, metodę prawidłowej realizacji tego dążenia, to on jest szczęściarzem.

Pytanie: Ile lat nauki zajęło Panu, żeby osiągnąć swoją duszę?

Odpowiedź: Ja nawet nie pamiętam, ale na pewnym etapie to się realizuje. U każdego różnie bywa.

Pytanie: Czy studiowanie Kabały może uczynić duchowe cechy lepszymi: stać się bardziej uczciwym, porządnym, dobrym, mądrym, cierpliwym?

Odpowiedź: Tak, ale tylko w ten sposób, aby było to korzystne dla osiągnięcia duchowego celu. Dlatego w naszym świecie nie jest konieczne, żeby przejawiało się to w zrozumiałej postaci dla wszystkich.

Pytanie: Jeżeli dusza rozbiła się na 600 000 części, to każda jako punkt ma swoją część, tak samo jak ciało ma głowę, ręce itd. A może wszystkie te części są jednakowe?

Odpowiedź: Nie, w duchowym wszystko istnieje według integralnego systemu. 600 tysięcy części – to umowne pojęcie. Po prostu musimy osiągnąć taki poziom, który nazywa się „sześćset tysięcy”, dlatego że jest to poziom Arich Anpin części głowy świata Acilut. Zeir Anpin (60) osiąga poziom 10000 i dlatego nazywa się 600 tysięcy (60 x 10000) lub Zeir Anpin podnosi się do poziomu Arich Anpina świata Acilut. To nawet nie są części, a moc, którą musimy osiagnąć.

Pytanie: Nie zrozumiałem, człowiek odbudowuje swoją duszę, czy buduje nową? Stwórca pozwala na taką samowolę?

Odpowiedź: Człowiek odbudowuje to, co zostało rozbite. Ale kiedy z rozbitych części on tworzy duszę, to zaczyna rozumieć, jak to działa, z czego ona się składa, jakie są jej wewnętrzne prawa i właściwości. I to jest już jego osiągnięciem.

Z lekcji w języku rosyjskim, 06.11.2016


Nie potępiać, a zrozumieć

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Dlaczego Stwórca pozwala na zabójstwa i samobójstwa?

Odpowiedź: Jeżeli człowiek nie może poradzić sobie ze swoim wielkim egoizmem, cierpienia zmuszają go do popełnienia samobójstwa.

Z punktu widzenia Kabały nie ma w tym nic specjalnego, dlatego że przy tym człowiek nigdzie nie ulatuje. Ale on skończył ze swoim obecnym ciężkim życiem i tym odpycha możliwość podniesienia się, naprawienia się, osiągnięcia Wyższego Świata. Dlatego ponownie powraca do tego świata, ale już na innych warunkach.

Nie sądzę, że samobójstwo – to jest prawidłowe rozwiązanie, ale też nie potępiam takich ludzi, ponieważ na pewno znajdują się w bardzo ciężkich stanach. Nie można nikogo winić i osądzać. Należy zawsze starać się zrozumieć innych ludzi.

Komentarz: Ale wszystkie religie bardzo negatywnie odnoszą się do samobójstwa.

Odpowiedź: Wszystkie religie uważają, że człowiek tak czy inaczej powinien naprawić się, że nie ma prawa rozstawać się z życiem, bo teraz ma możliwość osiągnąć cel stworzenia. Kabała również o tym mówi. Ale z drugiej strony, według Kabały człowieka nie można za to potępiać.

Z lekcji w języku rosyjskim, 14.02.2016


Przenikanie dusz

каббалист Михаэль Лайтман  Pytanie: Co to znaczy, że część wspólnej duszy przybrała żeńskie ciało? Jaka jest specyfika jej naprawy, jeżeli jest ona spowita w żeńską część?

Odpowiedź: Błędne rozumowanie! Istnieje ciagłe przenikanie wspólnej duszy z męskiej części w żeńską, z żeńskiej części w męską, również w mężczyznach i kobietach w naszym świecie.

Dusza jest czymś amorficznym, co unosi się między wszystkimi lub w czym unosimy się my. Dusza jest jedna na wszystkich.

W duchowym, jeśli chcę komuś oddawać – Stwórcy lub innemu człowiekowi – nazywam się mężczyzną, a jeśli chcęotrzymywaćnazywam się kobietą. Jednym razem jestem mężczyzną, drugim razem – kobietą. W naszym świecie jesteśmy wyraźnie podzieleni na mężczyzn i kobiety a w świecie duchowym wszystko zależy tylko od nas samych.

Z lekcji w języku rosyjskim, 04.12.2016


Droga duszy

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Czy można porównać drogę duszy z narodzinami i rozwojem dziecka: okres nieświadomy, świadomy i dorastanie?

Odpowiedź: Oczywiście. Jeśli wziąć główny podręcznik Kabały „Nauka dziesięciu sfirot”, to tam objaśnia się powstanie duszy, jej wewnątrzmaciczny rozwój, narodziny, karmienie duszy, mały okres jej wzrostu (okres dojrzewania), aż staje się ona duża (dorosła).

Wszystkie etapy rozwoju duszy są przedmiotem studiów nauki Kabały.

Z lekcji w języku rosyjskim, 06.11.2016


Czy konieczne jest powracanie do tego świata?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Czy człowiek poznający duchowy świat ma możliwość nie powracać więcej do tego świata? Przecież tam – jest nieskończoność i poczucie pełnego napełniania.

Odpowiedź: Jeżeli nie zakończyłeś pełnego zrozumienia Wyższego świata, to nie masz innej możliwości, aby go ostatecznie pojąć, jak tylko wrócić i ponownie go pojmować z poziomu tego świata. Ale twoja egzystencja tutaj już będzie inna.

Najważniejsze – aby rozpocząć, przedzierać się do poznania Wyższego świata. Wtedy twój ruch w nim we wszystkich reinkarnacjach będzie już innym.

Pytanie: Jak odróżnić między fantazją i rzeczywistością w poznawaniu duchowego świata?

Odpowiedź: To będziesz mógł zobaczyć sam. Przed osiągnięciem duchowego świata odkryje się ci taka negatywna rzeczywistość naszego świata, że na tym kontraście będziesz mógł zobaczyć prawdę.

Z lekcji w języku rosyjskim, 20.11.2016


Co zrobić, żeby się więcej nie rodzić?

каббалист Михаэль Лайтман  Pytanie: Co zrobić, aby już więcej nie rodzić się w materialnym świecie?

Odpowiedź: Osiągnąć wspólny całkowity lub częściowy stan duszy.

To zależy od podstawy twojej duszy. Są dusze, które osiągają swoją fragmentaryczną korektę, a następnie ich naprawa jest realizowana przy pomocy innych. A istnieją dusze, które muszą pracować bardziej aktywnie. One wracają w stan materialny, ponownie obłóczają się w swojego „osła” (zwierzęce ciało), aby kontynuować z następnego poziomu osiągnięcie Wyższego świata.

gfhsdfghsdfghsdghsfnorbert dfgasdrfgsdfgsdfgsdfg

Oznacza to, że niektóre reinkarnacje występują w duchowej formie, a niektóre – przez obłóczanie się w naszym świecie.

Pytanie: Czy dusza może obłóczać się na przykład w osła czy tylko w ludzkie ciało? Wielu uważa, że dusza może wejść w nieożywione i roślinne obiekty.

Odpowiedź: Co osioł ma z tym wspólnego? To zwierzęca, witalna siła, nic więcej.

To, co my odczuwamy jako nieożywiony, roślinny i zwierzęcy poziom wokół nas, a także jako własną zwierzęcą naturę – jest to tylko odczucie naszego pragnienia. W rzeczywistości ten świat nie istnieje. On tak się właśnie nazywa „iluzoryczny świat”.

Dlatego w naszych reinkarnacjach mogą być takie stany, kiedy podnosimy się w coraz to większe dziesiątki, a następnie upadamy i ponownie umiejscawiamy się w postaci nieożywionej, roślinnej lub zwierzęcej natury, a następnie znowu podnosimy się na ludzki poziom, a dalej na boski.

To wszystko są tylko metamorfozy naszej reinkarnacji w jednym jedynym pragnieniu, w jednej jedynej duszy.

Mówimy tylko o jednym pragnieniu, które jest podzielone na nieożywiony, roślinny, zwierzęcy poziom i poziom „człowieka”. Krążymy w nim z góry w dół, z dołu do góry: nieożywiony –roślinny – zwierzęcy – człowiek, zwierzęcy – roślinny – nieożywiony – człowiek. I tak dalej. To wszystko. A kiedy znajdujesz się w odczuciu zwierzęcego ciała, to jest zwierzęcego poziomu pragnienia, ty siebie odczuwasz w tym ciele.

Z lekcji w języku rosyjskim, 06.11.2016


Od czego zaczyna się droga duszy?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Od jakiego stanu zaczyna się droga duszy?

Odpowiedź: Droga duszy zaczyna się od pytania o sens życia, które ma każdy człowiek, ale ukryte głęboko wewnątrz.

Zazwyczaj takie pytanie pojawia się w dzieciństwie, a potem wygasa z początkiem rozwoju hormonalnego. Człowiek pogrąża się w trosce o rodzinę, dzieci, zarobek i już o tym nie myśli.

Ale jest to najważniejsze pytanie – przecież jaki jest sens żyć, jeśli nie wiem po co. Po prostu egzystować?

Dlatego powinniśmy się starać postawić tę kwestię na pierwszym miejscu i żyć, pracować, rodzić, budować, ale tylko w celu, by w końcu osiągnąć sens istnienia.

Z lekcji w języku rosyjskim, 06.11.2016